Πέντε αγωνιστικές. Σε σεζόν μετά από Eurobasket. Με τις ομάδες να «ψάχνονται». Τον ίδιο τον Παναθηναϊκό να είναι στο χαμηλότερο σημείο ετοιμότητας απ’ όλους, λόγω απουσιών, προετοιμασίας, τραυματισμών που προέκυψαν ή ήταν γνωστοί. Αρκούσε όμως να… χαϊδέψει λίγο το γκάζι για να εμφανίζει στοιχεία που δίχως άλλο τρομάζουν τους αντιπάλους.
Η πληρότητα των «πράσινων», είναι κάτι συγκλονιστικό. Όσο κι αν δυσκολεύει την απόκτηση ρυθμού και της ανεύρεσης ρόλων στον απόλυτο βαθμό -κάτι που θα γίνει με τον καιρό- προκαλεί «ζάλη» η ικανότητα των «πράσινων» να μοιάζουν ποιοτικά ασταμάτητοι.
Οι αντίπαλες άμυνες δεν γνωρίζουν που να εστιάσουν την προσοχή τους. Στα γκαρντ; Θα μείνουν οι ψηλοί να… αλωνίζουν. Στους ψηλούς; Θα τους… σκοτώσουν οι γκαρντ. Θα κατορθώσουν να πετύχουν έναν απίστευτο συνδυασμό και γκαρντ και ψηλούς, μένουν τα φόργουορντ να κάνουν τη δουλειά.
Ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης του Παναθηναϊκού, μοιάζει να είναι το να βρεθούν ως διά μαγείας όλοι σε κακή βραδιά. Διότι ειδικά στην Κωνσταντινούπολη, ήταν μια επίδειξη που προκαλεί ανατριχίλα. Η Εφές είναι επιπέδου Final Four, δύο μέρες πριν νίκησε δίκαια τον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ έχοντας εχθρική διαιτησία. Ο Παναθηναϊκός αν ήθελε και δεν χαλάρωνε σε κάποια σημεία που αισθανόταν σίγουρος, κάλλιστα μπορούσε να έχει φύγει με 30άρα από την έδρα της.
Απέναντι σε αυτούς τους γκαρντ που έχουν οι Τούρκοι, οι οποίοι έμοιαζαν ως η μόνη «απάντηση» στην υπεροπλία των «πράσινων». Παρότι ο Ναν ήταν εκτός αγώνα ουσιαστικά -για τα δεδομένα του- τέτοιου επιπέδου παίκτες έμοιαζαν παιχνιδάκι για το «τριφύλλι».
Κι αυτό έγινε σε ένα σημείο που η ετοιμότητα της ομάδας είναι επιπέδου προετοιμασίας. Οι παίκτες είναι εκτός ρυθμού οι περισσότεροι και απλά έρχεται η απίστευτη ποιότητα στην ποσότητα που την έχει ο Παναθηναϊκός, για να αλλάξει τα δεδομένα των αγώνων. Φέρνοντας ένα ερώτημα σε όλων τα χείλη: Στο 70-80% αυτή η ομάδα και αυτοί οι παίκτες, τι ακριβώς θα κάνουν;
Το 4-1 στο ξεκίνημα της Euroleague για τον ανέτοιμο Παναθηναϊκό, είναι το καλύτερο ξεκίνημα της τριετίας. Πέρυσι είχε αρχίσει η σεζόν με 3-2, ενώ το 2023-24 με ρεκόρ 2-3.
Το θέμα όμως δεν είναι οι νίκες. Μέσα σε έξι ματς επιπέδου Euroleague (υπολογίζουμε και αυτό με τον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ για το πρωτάθλημα Λιόλιου) ο Παναθηναϊκός κάνει τη… Λερναία Ύδρα να μοιάζει ακέφαλη. Σε κάθε ματς εμφανίζονται νέοι πρωταγωνιστές. Χωρίς κανείς να μπορεί να υπολογίσει που πρέπει να εστιάσει την προσοχή του. Συνηθίζουν να λένε οι προπονητές «απ’ αυτόν δεν χάνω», εννοώντας πως κάποιον δε θα τον υπολογίσουν και τόσο στην άμυνα. Ή θα τον οδηγήσουν κιόλας στο να πάρει πολλές προσπάθειες.
Ο Παναθηναϊκός είναι η περίπτωση που πραγματικά μπορεί ο οποιοσδήποτε να χάσει απ’ όλους. Ο Σορτς που λέμε πως ακόμη ψάχνεται, έβαλε 19 πόντους στον Ολυμπιακό με την σκληρή του άμυνα, τον Νιλικίνα και την ανοχή των διαιτητών στη σκληράδα. Τον ακολούθησε ο Τολιόπουλος με 14 που εμφανίστηκε και πήρε την ευκαιρία που του δόθηκε λες και ήταν έτοιμος από καιρό.
Ο Σλούκας κάθε του δευτερόλεπτο χαρίζει στιγμές μπασκετικής εμπειρίας και ποιότητας που θα ζήλευαν όλοι οι αντίπαλοι. 18 πόντους με 11 ασίστ κόντρα στην Μπαρτσελόνα, σε ματς που γύρω του σχεδόν όλοι ήταν κακοί. Με την Εφές 12 ασίστ για πόντους που έβαλαν στο παιχνίδι τους πάντες και καθόρισαν και το αποτέλεσμα.
Ο Γκραντ στα κρίσιμα με τους Τούρκους εμφανίστηκε με 11 πόντους. Ο Ναν δεν χρειάζεται καν αναφορά, έχει φέτος και το δικαίωμα της κακής βραδιάς χωρίς να αισθάνεται κι ο ίδιος την πίεση όλης της ομάδας πως πρέπει να τον πάρει. Ενδεικτική η περασμένη σεζόν όπου με την Εφές στην regular season έλειπε λόγω τιμωρίας ο Αμερικανός και ο Παναθηναϊκός έγινε… παιχνιδάκι στα χέρια της αντιπάλου, γνωρίζοντας ντροπιαστική ήττα (93-67). Φέτος όπου σχεδόν ήταν απών, το «τριφύλλι» έκανε περίπατο!
Ο Όσμαν θεωρητικά θα ήταν επηρεασμένος από τον τραυματισμό του (έχασε την πρεμιέρα). 20 πόντους στην Μπασκόνια, 29 στην Εφές. Από τη στιγμή που βρήκε το ρυθμό του μετά την επιστροφή από το ΝΒΑ, είναι δικαιωματικά ο καλύτερος στην Ευρώπη στη θέση του. Κι αυτός είναι… ρολίστας στο ρόστερ του Παναθηναϊκού.
Από πίσω του είναι ο Ρογκαβόπουλος που ακόμη ψάχνει τα πατήματά του, αλλά κι αυτός έβαλε 15 πόντους στην Μπάγερν. Ο Χουάντσο είναι σταθερά θετικός και με την Μπαρτσελόνα είχε κάνει ματς 27 πόντων.
Είχε μείνει η συζήτηση για τους ψηλούς, εκεί όπου η βασική λύση σε λίγες εβδομάδες επανέρχεται όπως είπε ο Εργκίν Αταμάν (Λεσόρ). Ο Χολμς στη δεύτερη «διαβολοβδομάδα» της σεζόν (Βιλερμπάν και Εφές) μέτρησε 24 και 10 πόντους αντίστοιχα, με συνολικά 15/16 δίποντα και 17 ριμπάουντ. Τύπος που ακόμη «μαθαίνει» τους γκαρντ της ομάδας όπως δήλωσε και φυσικά προσαρμόζεται από το ΝΒΑ.
Όσο για τον Γιούρτσεβεν παρά τη διαρκή κριτική προς το πρόσωπό τους, έχει δύο εξαιρετικά ματς με 14 πόντους στην Μπάγερν και 15 στην Εφές, την ώρα που και με τον Ολυμπιακό δεν ήταν αρνητικός.
Όλα αυτά την στιγμή που ο Παναθηναϊκός ακόμη… ψάχνεται. Έχει να διορθώσει πολλά, θέλει χρόνο για να βρουν τη φόρμα τους οι παίκτες του, να «δεθούν» και να αυξηθεί ο χρόνος των καλών διαστημάτων στο παρκέ.
Η κουβέντα δεν πηγαίνει καν στην ενέργεια. Οι «πράσινοι» με τους χρόνους που παίρνουν οι παίκτες τους, έχουν τη μικρότερη καταπόνηση από όλους τους αντιπάλους τους. Σε τέτοιο σημείο που μάλλον φαντάζει πιθανό να βολεύονται από τις διπλές αγωνιστικές.
Απ’ όπου κι αν το πιάσει κανείς, η προοπτική, η ποιότητα και η δυναμική που εκπέμπει αυτή η ομάδα, δεν έχει ταβάνι. Φτάνει σε ύψη που οι υπόλοιποι δεν τολμούν όχι απλά να φτάσουν, αλλά τους πιάνει ίλιγγος απλά αν σηκώσουν το κεφάλι για να δουν. Το παζλ ακόμη φτιάχνεται φυσικά. Τα κομμάτια πολλά. Όμως έστω και μερικά απ’ αυτά, αρκούν να καθορίσουν πράγματα. Μέχρι να ετοιμαστεί η εικόνα που θα θαμπώσει τους πάντες.
Υ.Γ. Περαστικά στον Γιωργάρα τον Παπαγιάννη και γρήγορα πάλι εκεί που ανήκει. Στα παρκέ.
Υ.Γ.2 Μέσα σε όλα μην λησμονούμε πως εκτός 12άδας ήταν και ο Μάριους Γκριγκόνις, που κι αυτός θέλει τον χρόνο του μετά την απουσία σχεδόν ενός έτους.
