Από τους 24 κατηγορούμενους καταδικάστηκαν οι 19. Από αυτούς οι 12 καταδικάστηκαν σε θάνατο και εκτελέστηκαν οι δέκα με απαγχονισμό. Ο Μάρτιν Μπόρμαν καταδικάστηκε ερήμην, ενώ ο Χέρμαν Γκέρινγκ αυτοκτόνησε πίνοντας υδροκυάνιο λίγες ώρες πριν από την εκτέλεσή του.
Τρεις καταδικάστηκαν σε ισόβια. Από αυτούς οι δύο βγήκαν από τη φυλακή έπειτα από δέκα χρόνια λόγω προβλημάτων υγείας, ενώ ένας (ο Ρούντολφ Ες σε ηλικία 93 χρονών) φέρεται να αυτοκτόνησε μέσα στη φυλακή.
Ακόμη τέσσερις που ενέχονταν σε εγκλήματα πολέμου καταδικάστηκαν σε ποινές από 10 έως 20 χρόνια· τρεις από εκείνους εξέτισαν ολόκληρη την ποινή τους και ένας βγήκε από τη φυλακή έπειτα από 15 χρόνια για λόγους υγείας. Τέλος, τρεις αθωώθηκαν.
Για να εκδώσει το δικαστήριο την απόφαση άκουσε 240 μάρτυρες, έλαβε υπόψη του 300.000 ένορκες καταθέσεις, διάβασε τα 2.360 αποδεικτικά έγγραφα που προσκόμισε η κατηγορούσα αρχή και τα 2.700 της υπεράσπισης, οι στενογράφοι γέμισαν 16.000 σελίδες με 4 εκατ. λέξεις. Η Δίκη της Νυρεμβέργης κράτησε 218 μέρες χωρίς τις Κυριακές και τις γιορτές ήταν η πιο μεγάλη σε διάρκεια δική της Ιστορίας!
Οι θανατικές ποινές εκτελέστηκαν σε ειδικά στημένο ικρίωμα στις 16 Οκτωβρίου 1946. Οι εκπρόσωποι της Γαλλίας πρότειναν την εκτέλεση δια τυφεκισμού. Όμως κάτι τέτοιο δεν έγινε δεκτό τους Σοβιετικούς, με την αιτιολογία ότι οι κατηγορούμενοι είχαν προσβάλει το στρατιωτικό ήθος και δεν τους ταίριαζε εκτέλεση που αρμόζει σε στρατιωτικούς. Όσοι καταδικάστηκαν σε φυλάκιση μεταφέρθηκαν στη φυλακή του Σπάνταου, στρατιωτική φυλακή που βρισκόταν στην ομώνυμη περιοχή του τότε Δυτικού Βερολίνου· χτισμένη το 1876, έγινε το πρώτο στρατόπεδο συγκέντρωσης της Ναζιστικής Γερμανίας.
Μετά τον θάνατο του τελευταίου κρατουμένου της, Ρούντολφ Ες , τον Αύγουστο του 1987, η φυλακή κατεδαφίστηκε και στη θέση της αναγέρθηκε εμπορικό κέντρο που εξυπηρετούσε τις βρετανικές δυνάμεις που στάθμευαν στη Γερμανία, για να αποφευχθεί το ενδεχόμενο να γίνει τόπος προσκυνήματος των Ναζιστών.
Πηγή: ethnos.gr
