Παναθηναϊκός και ΖΑΟΝ θα έχουν την ευκαιρία τους την ερχόμενη Τετάρτη αφού θα παίξουν στους δεύτερους ημιτελικούς έχοντας… match ball. Σε μια σεζόν όπου τίποτα δεν έχει κυλήσει με βάση τις προβλέψεις και τα προγνωστικά ήταν αναμενόμενο πως και το φινάλε της σεζόν θα είναι όμοιο. Και αν ο Παναθηναϊκός επιμένει να είναι σταθερός και αξιόπιστος, ακόμα και σε παιχνίδια όπως κόντρα στον ΑΟ Θήρας που έχουν βαθμό δυσκολίας, το σενάριο του αγώνα στο Ολυμπιακό Χωριό ήταν απίθανο.
Αρχής γενομένης από το Μετς δε γίναμε πιο σοφοί. Ο Παναθηναϊκός παρουσιάστηκε ακόμα μια φορά σοβαρός, διαβασμένος και γεμάτος ουσία. Αν βγάλουμε από την εξίσωση το τρίτο σετ όπου οι πράσινες χαλάρωσαν και όπως ήταν αναμενόμενο ο ΑΟ Θήρας έβγαλε αντίδραση κατά τα άλλα φάνηκε σαν να είχαν τον απόλυτο έλεγχο από την αρχή ως το τέλος. Υπάρχουν πολλά πράγματα που οι παίκτριες του Κιαπίνι έκαναν σωστά όπως το σερβίς, το μπλοκ άμυνα και η υποδοχή αλλά ενδεχομένως το στοιχείο που έμοιαζε πιο ουσιαστικό από όλα ήταν τα μεγάλα ράλι. Σχεδόν όλα τα μεγάλα ράλι πήγαν στην πλευρά του Παναθηναϊκού και αυτό εξηγείται από την ποιότητα της ομάδας.
Όσες φάσεις κράτησαν πολύ με τον ΑΟ Θήρας να παλεύει και να βουτάει σώζοντας δύσκολες επιθέσεις της απέναντι πλευράς εν τέλει κατέληξαν στον Παναθηναϊκό. Αυτό φέρνει σωματική αλλά κυρίως πνευματική κόπωση στην πλευρά που χάνει τις φάσεις καθώς νιώθει ότι δε μπορεί να βρει λύσεις ακόμα και όταν μάχεται σκληρά. Έχοντας παίκτριες σαν τη Γουάιτ με έφεση στις ψηλές μπάλες ο Παναθηναϊκός έβρισκε τρόπο να τελειώσει τα ράλι και αυτό το έδωσε μεγάλο προβάδισμα. Η υποδοχή δούλεψε καλά, η Κωνσταντινίδου ήταν σταθερή και αυτά έκαναν τον Παναθηναϊκό να έχει πολλές καλές λύσεις.
Όσο απλά και ξεκάθαρα ήταν τα πράγματα στον δεύτερο (χρονικά) ημιτελικό τόσο περίπλοκα ήταν στον πρώτο. Η αλήθεια είναι πως στο ζευγάρι ΑΕΚ-ΖΑΟΝ δεν υπάρχει ξεκάθαρο φαβορί. Ενδεχομένως ο ΖΑΟΝ να έχει δείξει μεγαλύτερη σταθερότητα αλλά η πραγματική διαφορά των δύο ομάδων δεν είναι μεγάλη. Και ουσιαστικά αυτό φάνηκε σε ένα παιχνίδι όπου τα τέσσερα από τα πέντε σετ κρίθηκαν σε λεπτομέρειες. Ωστόσο αυτό που έκανε ο ΖΑΟΝ, να κάνει την ανατροπή με την πλάτη στον τοίχο σε ένα γεμάτο γήπεδο με κόσμο της ΑΕΚ και μάλιστα σβήνοντας και match point είναι απίθανο.
Η ΑΕΚ μπήκε στο παιχνίδι όχι τόσο κουρασμένη αλλά κυρίως «αναζωογονημένη» λίγες μέρες μετά τη μεγάλη πρόκριση κόντρα στον Πανιώνιο. Ωστόσο έβγαλε κούραση μετά το δεύτερο σετ. Αυτό φάνηκε στα εύκολα λάθη, στις λάθος επιλογές και στο ότι δεν είχε πλέον την ίδια άνεση στα τελειώματα των φάσεων. Και σε αυτό το παιχνίδι μεγάλο ρόλο έπαιξαν τα ράλι διαρκείας με τον ΖΑΟΝ να αποκτά αυτοπεποίθηση όσο το ματς εξελισσόταν.
Το μπλοκ βελτιώθηκε και αυτό έκανε την ομάδα του Μυτσκίδη καλύτερη αλλά κυρίως το ότι δεν ένιωσε φόβο και πίεση όταν έμεινε πίσω με 2-0. Είναι γεγονός ότι και η ΑΕΚ έχει νεαρές παίκτριες αλλά ο ΖΑΟΝ είναι μια ομάδα πιο νεανική συνολικά κάτι που μεταφράστηκε σε ενέργεια και ενθουσιασμό όταν έγινε το 12-25 στο τρίτο σετ. Παρότι νεανική, όμως, η ομάδα είναι και αρκετά ώριμη όπως και το κοουτσάρισμα του Μυτσκίδη που όταν χρειάστηκε έβαλε στον αγωνιστικό χώρο και τη Νικόλοβα αλλά και την Τεϊσέιρα κάτι που όχι μόνο έδωσε κάτι το διαφορετικό έστω και για λίγο αλλά κυρίως έκανε τις βασικές παίκτριες να επιστρέψουν με πιο καθαρό μυαλό στην τελική ευθεία του αγώνα.
Όπως στα πρώτα έτσι και στα δεύτερα παιχνίδια τίποτα δε μοιάζει εύκολο όσον αφορά τις προβλέψεις. Η ΑΕΚ έκανε ξεκάθαρο πως δε λογαριάζει από έδρες και πίεση ενώ και ο ΑΟ Θήρας είναι μια ομάδα σκληροτράχηλη που στη Σαντορίνη έχει πανηγυρίσει μεγάλες νίκες. Το μόνο σίγουρα είναι πως παρότι η τετράδα μοιάζει ιδιαίτερη και σίγουρα κανείς δεν μπορούσε να τη φανταστεί κανένας δεν έφτασε εδώ κατά τύχη και κυρίως οι ομάδες έχουν προσφέρει σπουδαίο θέαμα κάνοντας το πρωτάθλημα απολαυστικό όσο ποτέ.
