Το μόνο που χρειάζεται για να δει κανείς την τετράτροχη αλήθεια κατάματα είναι ν' αφήσει στην άκρη τα οπαδικά γυαλιά, τα οποία έχουν γίνει πολύ της μόδας εσχάτως, σε μια ακμάζουσα ποδοσφαιροποίηση του σπορ: ο συνδυασμός Μαξ Φερστάπεν-Ρεντ Μπουλ είναι απλά ο κορυφαίος στο grind εδώ και μία διετία σχεδόν (τη εξαιρέση του αδιανόητου περσινού φίνις των Μερσέντες-Χάμιλτον) και το να τους κερδίσει κανείς εντός της πίστας, ακόμα κι αν διαθέτει ταχύτερο μονοθέσιο (βλέπε Φεράρι μέχρι πρότινος) ή καλύτερη στρατηγική (Ασημένια Βέλη σήμερα, μέχρι την «γκέλα» στον Λιουις στο τέλος) είναι κάτι πολύ, μα πολύ δύσκολο.
Αυτό επιβεβαιώθηκε για νιοστή φορά απόψε στην πίστα της Ολλανδίας, εκεί που ο γηπεδούχος παγκόσμιος πρωταθλητής φάνηκε πως θ' αντιμετωπίσει αγωνιστικά προβλήματα από την «αναγεννημένη», εν συγκρίσει με το Σπα τουλάχιστον, Φεράρι στην αρχή, αλλά και από τις Μερσέντες της εκπληκτικής στρατηγικής στο τέλος.
Φάνηκε, όμως.
Γιατί στην πράξη ο Μαξ έκανε ακόμα έναν αψεγάδιαστο αγώνα: αρχικά, εκκινώντας από την pole, φρόντισε, παρά τη μέτρια εκκίνηση, να κρατήσει πίσω του τον δεύτερο Λεκλέρκ, εν συνεχεία αύξησε σημαντικά τη διαφορά του και μετά την παρωδία της Άλφα Τάουρι με τον Τσουνόντα (που τον έβαζε-έβγαζε από την πίστα, παρά το γεγονός πως είχε πασιφανές θέμα και ήταν επικίνδυνο να σταματήσει στο λάθος σημείο της πίστας) αλλά και την εγκατάλειψη του Μπότας που έφερε αυτοκίνητο ασφαλείας για 5 γύρους, κατάφερε να πάρει τη 10η νίκη του μέσα στην χρονιά.
Βέβαια, για να πάρει την 4η σερί καρό σημαία (και 2η συνεχόμενη στην πατρίδα του) χρειάστηκε ένα εμφατικό προσπέρασμα στον Λιούις Χάμιλτον στον 61ο γύρο. Εκεί, εκμεταλλευόμενος το ότι αυτός φορούσε soft και ο 7 φορές κάτοχος του τίτλου medium (στο «μοιραίο», όπως αποδείχτηκε, λάθος της Μερσέντες) αλλά και τη δυναμική της Ρεντ Μπουλ τον... κατάπιε ζωντανό χωρίς καν να περιμένει το DRS και έφτασε στην 30η νίκη καριέρας.
Πίσω από τον άπιαστο Φερστάπεν τερμάτισε ο Τζορτζ Ράσελ. Ο νεαρός πιλότος των Ασημένιων Βελών γι' ακόμα μία φορά πήρε ό,τι καλύτερο μπορούσε από το (ολοένα και πιο βελτιωμένο...) μονοθέσιό του και συνέχισε το αδιανόητο σερί του που τον θέλει να τερματίζει εντός πεντάδας σε κάθε αγώνα που δεν εγκαταλείπει φέτος- σε όλους, δηλαδή, πλην της Μεγάλης Βρετανίας!
Το βάθρο συμπλήρωσε ο Σαρλ Λεκλέρκ, ο οποίος «ευτύχησε» στο τέλος να βρει τον Χάμιλτον με τη λάθος γόμα και να σώσει ό,τι σώζεται, αν και είναι πια κάτι παραπάνω από εμφανές πως δεν έχει καμία ελπίδα για τον φετινό τίτλο.
Ο Χάμιλτον παρά τον εκπληκτικό, στα 2/3, αγώνα του εν τέλει τερμάτισε 4ος, με τον... αδιάφορο, εδώ και καιρό, Πέρεζ να έρχεται 5ος, τον αειθαλή Αλόνσο 6ο και τους Νόρις, Σάινθ (ακόμα ένα τραγελαφικό περιστατικό μας χάρισε η Φεράρι στο πρώτο του πιτ, όταν και ξέχασε τον ένα τροχό!), Οκόν και Στρολ να συμπληρώνουν τη βαθμολογούμενη δεκάδα.
Μαξ, λοιπόν. Ξανά και ξανά και ξανά, μέχρι να κλειδώσει και τυπικά τον 2ο προσωπικό του τίτλο, κάτι που δε θ' αργήσει και πολύ να γίνει.
Κι αν για τον 1ο κάποιοι επιμένουν πως υπάρχουν «σκιές», για τον φετινό δεν υπάρχει το παραμικρό ψήγμα αμφισβήτησης της κυριαρχίας του.
Αν βλέπετε κάτι διαφορετικό, τότε, σας παρακαλούμε, ξανασκεφτείτε να βγάλετε εκείνα τα γυαλιά.
Βαθμολογία οδηγών
1. Φερστάπεν 310
2. Λεκλέρκ 201
3. Πέρεζ 201
4. Ράσελ 188
5. Σάινθ 175
6. Χάμιλτον 158
7. Νόρις 82
8. Οκόν 66
9. Αλόνσο 59
10. Μπότας 46
11. Μάγκνουνσεν 22
12. Φέτελ 20
13. Ρικιάρντο 19
14. Γκασλί 18
15. Σουμάχερ 12
16. Τσουνόντα 11
17. Ζου 5
18. Στρολ 5
19. Άλμπον 4
20. Λατίφι 0
21. Χούλκενμπεργκ 0
Βαθμολογία κατασκευαστών
1. Ρεντ Μπουλ 511
2. Φεράρι 376
3. Μερσέντες 346
4. Αλπίν 125
5. ΜακΛάρεν 101
6. Άλφα Ρομέο 51
7. Χάας 34
8. Άλφα Τάουρι 29
9. Άστον Μάρτιν 25
10. Ουίλιαμς 4
