«Ήταν μια φανταστική σεζόν για μένα, με τις νίκες μου στο Παρίσι και τη Νέα Υόρκη, και το γεγονός ότι γνωρίζω πως θα ολοκληρώσω τη χρονιά στην κορυφή της παγκόσμιας κατάταξης είναι ένα όνειρο που γίνεται πραγματικότητα», δήλωσε ο 29χρονος Γερμανός, που έχει τελειώσει τη σεζόν στο Top 10 οκτώ φορές. «Έχει καταβληθεί πολλή δουλειά και μεγάλη προσπάθεια για να πετύχω αυτόν τον στόχο, ιδιαίτερα μετά την επιστροφή μου από τον τραυματισμό στον αστράγαλο. Ανυπομονώ να ολοκληρώσω τη σεζόν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο».
Ο Ζβέρεφ έγινε ο πρώτος Γερμανός τενίστας που φτάνει σε αυτό το επίτευγμα, ενώ παράλληλα είναι ο μεγαλύτερος σε ηλικία παίκτης που το κάνει για πρώτη φορά. Στις 23 Νοεμβρίου 2026, ημερομηνία κατά την οποία θα οριστικοποιηθεί η τελική κατάταξη, θα είναι 29 ετών και 217 ημερών, τρεις ημέρες μεγαλύτερος από τον Αντρέ Αγκάσι το 1999 (29 ετών και 214 ημερών) και 20 ημέρες μεγαλύτερος από τον Άντι Μάρεϊ το 2016 (29 ετών και 197 ημερών).
Ήταν η καλύτερη σεζόν της καριέρας του Ζβέρεφ, καθώς κατέκτησε τους δύο σημαντικότερους τίτλους του. Ο Γερμανός ξεκίνησε το 2026 χωρίς να έχει κατακτήσει κανέναν τίτλο Grand Slam, όμως θριάμβευσε τόσο στο Roland Garros όσο και στο US Open, εξασφαλίζοντας ουσιαστικά την πρώτη θέση της παγκόσμιας κατάταξης στο τέλος της χρονιάς.
Τον Ιανουάριο, ο Ζβέρεφ έφτασε στα ημιτελικά του Australian Open, όπου τελικά ηττήθηκε από τον μετέπειτα πρωταθλητή Κάρλος Αλκαράθ, σε έναν συναρπαστικό αγώνα διάρκειας πέντε ωρών και 27 λεπτών. Στη συνέχεια, ο Γερμανός έφτασε τουλάχιστον μέχρι τα ημιτελικά στα τέσσερα πρώτα τουρνουά ATP Masters 1000 της σεζόν, στο Indian Wells, στο Μαϊάμι, στο Μόντε Κάρλο και στη Μαδρίτη, όπου αγωνίστηκε στον τελικό. Και στις τέσσερις διοργανώσεις ηττήθηκε από τον τελικό νικητή Γιάνικ Σίνερ.
Ο Ζβέρεφ αντιμετώπισε στον τελικό του Roland Garros τον Φλάβιο Κομπόλι, ο οποίος συμμετείχε για πρώτη φορά σε τελικό Grand Slam, και κατέκτησε το πρώτο του τρόπαιο Grand Slam επικρατώντας σε πέντε σετ. Έγινε, έτσι, μέλος μιας ξεχωριστής ομάδας παικτών, μαζί με τους Αντρέ Αγκάσι, Γκόραν Ιβανίσεβιτς και Ντόμινικ Τιμ, οι οποίοι κατέκτησαν τον πρώτο τους μεγάλο τίτλο στην τέταρτη συμμετοχή τους σε τελικό Grand Slam.
Παράλληλα, έγινε ο πρώτος Γερμανός που κατέκτησε το Roland Garros στην Open Era, δηλαδή από την έναρξη της επαγγελματικής εποχής του τένις το 1968. Λίγο αργότερα, έφτασε και στον τελικό του Wimbledon, γράφοντας ιστορία ως ο πρώτος Γερμανός άνδρας τενίστας που προκρίθηκε στον τελικό και των τεσσάρων διοργανώσεων Grand Slam.
Ο 29χρονος χρειάστηκε να δώσει αγώνες πέντε σετ στους δύο πρώτους γύρους του US Open, αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε να γράψει ιστορία. Στη συνέχεια, έχασε μόλις ένα σετ σε ολόκληρη την υπόλοιπη διοργάνωση και κατέκτησε τον τίτλο στη Νέα Υόρκη.
Έτσι, έγινε μόλις ο τέταρτος άνδρας στην Open Era που κατακτά τον δεύτερο τίτλο του Grand Slam την ίδια χρονιά με τον πρώτο του. Προηγήθηκαν οι Τζίμι Κόνορς (1974), Γκιγέρμο Βίλας (1977) και Γιάνικ Σίνερ (2024). Συνολικά, ο Ζβέρεφ ολοκλήρωσε τη σεζόν με 25 νίκες και μόλις δύο ήττες στα Grand Slam.
Ο Ζβέρεφ είναι ο τέταρτος εν ενεργεία τενίστας που φτάνει στο year-end Νο.1, καθώς το ίδιο έχουν πετύχει ο κάτοχος του σχετικού ρεκόρ Νόβακ Τζόκοβιτς (οκτώ φορές), ο Κάρλος Αλκαράθ (δύο φορές) και ο Γιάνικ Σίνερ (μία φορά).
