MENU

«Αυτό το γήπεδο είναι τόσο ξεχωριστό για μένα με τόσους πολλούς τρόπους», ανέφερε αφού πρώτα συνεχάρη τον Φλάβιο Κομπόλι και την ομάδα του. «Έχω ζήσει τις καλύτερες στιγμές της ζωής μου σε αυτά τα γήπεδα. Έχω ζήσει και τη χειρότερη στιγμή της ζωής μου εδώ. Πριν από τέσσερα χρόνια αγωνιζόμουν σε εκείνη τη γωνία με επτά κατεστραμμένους συνδέσμους και δύο σπασμένα οστά. Έχασα έναν τελικό Grand Slam εδώ πριν από δύο χρόνια. Αλλά τώρα, επιτέλους, υπάρχει ένα ευτυχισμένο τέλος. Ευχαριστώ πάρα πολύ το κοινό. Ένιωσα πραγματικά ότι ο κόσμος με στήριζε και με ωθούσε καθ’ όλη τη διάρκεια αυτών των δύο εβδομάδων. Χωρίς εσάς σίγουρα δεν θα είχα κατακτήσει το τουρνουά. Σας ευχαριστώ πολύ».

Και ευχαρίστησε την ομάδα του προσθέτοντας: «Περάσαμε τραυματισμούς. Περάσαμε απογοητεύσεις. Περάσαμε ήττες. Κάποιες φορές ήμασταν οι χαμένοι στις πιο σημαντικές στιγμές. Αλλά, στο τέλος της ημέρας, είμαστε πλέον πρωταθλητές Grand Slam».

 
O Κομπόλι είπε: «Δεν είναι εύκολο για μένα να μιλήσω αυτή τη στιγμή, αλλά θέλω να ξεκινήσω από εσένα, Άλεξ. Αν κάποιος με ρωτούσε ποιος άξιζε περισσότερο αυτόν τον τίτλο, πάντα έλεγα εσύ. Ήταν τιμή για τη σχέση μας να μοιραστούμε το γήπεδο σήμερα. Χαίρομαι για σένα. Ταυτόχρονα είμαι και λυπημένος, γιατί έφτασα πολύ κοντά και το νιώθω. Τώρα που πραγματοποίησες το όνειρό σου, άσε με να κερδίσω εγώ την επόμενη φορά».
 
Και κατέληξε, μετά τις ευχαριστίες στην «μπλε» εξέδρα του: «Ξεκίνησα να παίζω τένις όταν ήμουν μικρός. Ποτέ δεν περίμενα ένα τέτοιο αποτέλεσμα. Τώρα που βρίσκομαι εδώ, θέλω απλώς να πετύχω κάτι ξεχωριστό, γιατί για μένα δεν έχει τελειώσει ακόμα. Είναι μόνο η αρχή. Είμαι ακόμη νέος, οπότε θέλω να απολαμβάνω κάθε στιγμή που περνάω στο γήπεδο, με το χαμόγελό μου. Δεν ξέρω τι άλλο να πω τώρα... Απλώς κάντε λίγο θόρυβο για τον Σάσα!»

 

Ζβέρεφ: «Επιτέλους, ένα ευτυχισμένο τέλος» (vids)