Η Ιακωβάκη, άλλωστε ήταν η πρώτη Ελληνίδα που έτρεχε στον τελικό των εμποδίων και φυσικά η πρώτη που ανέβηκε στο βάθρο των νικητριών. Σε ένα αγώνισμα, όπου ο πατέρας της, Περικλής Ιακωβάκης, κατέκτησε το 1998 στην ίδια διοργάνωση το χρυσό μετάλλιο.
Aναλυτικά όσα δήλωσε:
«Τρίτη στον κόσμο και είμαι ακόμη Κ18, έχω ένα ακόμη Παγκόσμιο. Δεν ξέρω τι να πω, δεν ξέρω ποια είναι τα όριά μου, εγώ μπήκα με την λογική να μπω στην εξάδα, να κάνω ότι καλύτερο μπορώ, να το ευχαριστηθώ.
Μετά το 300αρι λέω «μπορεί να πάρω και μετάλλιο». Αρχίζω και βάζω, βάζω και βγαίνω τρίτη. Δεν μπορώ να το πιστέψω, τώρα έμαθα ότι έκανα 55.99''. Είναι απίστευτο αυτό που έχω κάνει.
Θέλω να ευχαριστήσω για ακόμη μια φορά τον προπονητή μου, τον Χρήστο Κατσίκα, τους γονείς μου, όλη την ελληνική αποστολή, όλη την Ελλάδα, για όλη την στήριξη. Tα παιδιά πίστευαν σε μένα, η Δανάη Μπακογιάννη μου έλεγε από την αρχή "θα πάρεις μετάλλιο", εγώ έλεγα "κάτσε να μπω πρώτα στον τελικό».
Για την επόμενη ημέρα: «Του χρόνου τα εμπόδια δεν θα είναι το βασικό μου αγώνισμα, χρειάζομαι καλό 200άρι και 400άρι, τα εμπόδια θέλουν χρόνο, θα συνεχίσω να τα δουλεύω περισσότερο, τώρα έχω και εμπειρία, ιδανικά θέλω να βελτιώσω το 200άρι, έτσι ώστε να βγαίνει καλύτερος χρόνος στο 400άρι και κατά συνέπεια και στα 400μ. εμπόδια».
