Η Εθνική ομάδα πήγε για την ανατροπή του αιώνα, τη μεγαλύτερη ever σε έναν ημιτελικό παγκοσμίου πρωταθλήματος αλλά της... γλίστρησε, μόλις ένα δευτερόλεπτο πριν από τη λήξη. Η ομάδα του Θοδωρή Βλάχου έκανε ένα μυθικό comeback απέναντι στην Ισπανία, την παγκόσμια πρωταθλήτρια του 2022, μία υπερδύναμη του παγκοσμίου πόλο. Βρέθηκε να χάνει με 2-6, ωστόσο με όπλο την απίστευτη άμυνά της που κράτησε τους Ισπανούς χωρίς σκορ για 25 λεπτά (!) και την πίστη που ποτέ δεν χάθηκε στα μάτια των διεθνών, τα έφερε όλα τούμπα με 7-6, φτάνοντας μία ανάσα από έναν δεύτερο τελικό μέσα σε δύο χρόνια. Δεν τα κατάφερε στο φινάλε, αλλά κρατάει τη συγκλονιστική προσπάθεια και την κατάθεση ψυχής που έκανε για ακόμα μία φορά αυτή η εκπληκτική ομάδα. Στόχος πλέον είναι το χάλκινο μετάλλιο, με τον μικρό τελικό να διεξάγεται την Πέμπτη (24/2, 12:35) με τον ηττημένο του Σερβία-Ουγγαρία.
Η Ισπανία ήταν εκείνη που μπήκε πιο καλά στο παιχνίδι και προηγήθηκε στον παίκτη παραπάνω μετά την αποβολή του Γενηδουνιά, ανοίγοντας το σκορ με τον Μπούστος. Καλή άμυνα στη συνέχεια από τους διεθνείς που άντεξαν με παίκτη λιγότερο (αποβολή ο Γκιουβέτσης). Πολύ καλή επιθετική προσπάθεια από την Ελλάδα, γύρισε ωραία την μπάλα στον παίκτη παραπάνω, αλλά το σουτ του Κάκαρη σταμάτησε στο δοκάρι. Αποβολή για Καλογερόπουλοα και Χαλυβόπουλο, δεν άφησαν ανεκμετάλλευτη την ευκαιρία οι Ισπανοί που έκαναν το 0-2 με τον Σαρανχούγια.
Το πρώτο γκολ για την Ελλάδα ήρθε τελικά μετά από 5,5 λεπτά αγώνα, με τον Γενηδουνιά να κάνει το 1-2 με πέναλτι. Στη συνέχεια είχαμε την απόκρουση του Τζωρτζάτου στον παίκτη λιγότερο. Άμεση απάντηση από τους Ίβηρες, που με ένα πολύ ωραίο σουτ, ξανά από τον Σαρανχούγια έκαναν το 1-3, σκοράροντας για πρώτη φορά σε αριθμητική ισορροπία.
Το δεύτερο γκολ της Ελλάδας είχε ξανά την υπογραφή του αρχηγού, με τον Γενηδουνιά να... κεραυνοβολεί τον Ισπανό τερματοφύλακα από μακρινή απόσταση για το 2-3, ένα λεπτό πριν το φινάλε του οκταλέπτου. Στη λήξη της πρώτης περιόδου μάλιστα χάθηκε ευκαιρία για την ισοφάριση στον παίκτη παραπάνω, με τον Γκιουβέτση να σουτάρει στο δοκάρι, δεύτερο στον αγώνα για την Εθνική.
Έσπασε τα δοκάρια
Η δεύτερη περίοδος ξεκίνησε με ακόμη ένα δοκάρι για την Ελλάδα, αυτή τη φορά από τον Σκουμπάκη, με το 2-3 να παραμένει. Οι άμυνες είχαν σταθερά τον πρώτο λόγο, η Εθνική δεν μπορούσε να διασπάσει την ισπανική οπισθοφυλακή και συνέχιζε να κυνηγάει στο σκορ.
Τα πράγματα δυσκόλεψαν ακόμη περισσότερο για την Εθνική όταν ο Χαλυβόπουλος δέχτηκε κόκκινη κάρτα για βίαιη ενέργεια, με την Ισπανία να κάνει το 2-4 με πέναλτι του Γκρανάδος, ενώ η Ελλάδα αναγκάστηκε να παίξει και με παίκτη λιγότερο για το επόμενο τετράλεπτο. Οι Ίβηρες δεν άφησαν την ευκαιρία και έκαναν το 2-5 με το δεύτερο διαδοχικό γκολ του Γκρανάδος.
Η τεράστια επιθετική δυστοκία της Εθνικής συνεχίστηκε και στα επόμενα λεπτά, έχοντας βέβαια και τη δικαιολογία του αριθμητικού μειονεκτήματος. Κι όσοι οι Ισπανοί ήταν στον παίκτη παραπάνω, έβρισκαν συνεχώς τον τρόπο για να πληγώνουν την Ελλάδα, κάνοντας και το 2-6 με το τρίτο γκολ του Σαναχούγια.
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, είχε και την ατυχία της η Ελλάδα, με ακόμη ένα δοκάρι, το τέταρτο στο ματς, ξανά μάλιστα με τον Τζωρτζάτο. Τη λύση τελικά έδωσε μετά από πάρα πολύ ώρα ανομβρίας ο Γκιουβέτσης που έκανε το 3-6, το οποίο έμελλε να είναι και το σκορ ημιχρόνου.
Οδηγός η άμυνα, αλλά...
Το δεύτερο ημίχρονο ξεκίνησε σχεδόν όπως τελείωσε και το πρώτο, με εκατέρωθεν κακές επιθέσεις ή αν θέλετε αποτελεσματικές άμυνες. Αποτέλεσμα αυτού να κυλήσουν 3,5 λεπτά δίχως σκορ, μέχρι να έρθει το γκολ του Αργυρόπουλου το οποίο πανηγύρισε έξαλλα, για να μειώσει σε 4-6 και να αναπτερώσει τις ελπίδες της Εθνικής. Η Ελλάδα είχε ευκαιρίες για να πλησιάσει ακόμα περισσότερο, αλλά έδειξε μεγάλη αδυναμία να εκμεταλλευτεί τον παίκτη παραπάνω. Τουλάχιστον είχε σφίξει πια ακόμα περισσότερο την άμυνά της, με αποτέλεσμα οι Ισπανοί να μην μπορούν να βρουν χώρους και να απειλήσουν την εστία του Τζωρτζάτου, ο οποίος έκανε ακόμη ένα σπουδαίο παιχνίδι.
Ακόμα μεγαλύτερη η ευκαιρία που έχασε η Εθνική στο τελευταίο λεπτό όταν ο Γκρανάδος αποβλήθηκε για βίαιο χτύπημα αλλά με αντικατάσταση. Αγωνίστηκε ωστόσο με δύο παίκτες παραπάνω στην επίθεσή της, πάλι όμως δεν κατάφερε να σκοράρει και το 4-6 παρέμεινε έως τη λήξη του οκταλέπτου, το οποίο οι Ισπανοί έβγαλαν δίχως να έχουν σκοράρει.
Ό,τι δεν κατάφεραν οι συμπαίκτες του νωρίτερα, το πέτυχε τελικά ο Γκίλλας που με ένα πολύ όμορφο γκολ μείωσε στο ελάχιστο για την Εθνική (5-6). Κι ενώ η ελληνική άμυνα συνέχιζε να σπάει... κόκκαλα, κρατώντας στο μηδέν τους Ισπανούς (με τη βοήθεια και του δοκαριού) για σχεδόν 15 λεπτά (!), ο Κάκαρης κέρδισε αρχικά πέναλτι που πήραν όμως πίσω οι διαιτητές μετά από έλεγχο βίντεο, μετατρέποντάς το σε αποβολή. Κι αν δεν το εκμεταλλεύτηκε ούτε αυτή τη φορά η Ελλάδα, ενώ πίσω είχε κατεβάσει... ρολά, ο Πούρος ήρθε για να κάνει το 6-6 και να δώσει ακόμα μεγαλύτερα φτερά στους συμπαίκτες του.
Το νερό φαινόταν να είχε μπει πια στο αυλάκι, με ένα γαλανόλευκο ποτάμι έτοιμο να καταπιεί τους Ισπανούς. Ο Γκίλας με ένα ακόμα τρομερό σουτ έφερε τα πάνω κάτω, την ολική ανατροπή για την Ελλάδα που έφτασε στο 7-6. Κι όλα αυτά ενώ πίσω ο Τζωρτζάτος είχε μετατραπεί σε... Σαργκάνη με σκουφάκι, έχοντας 11/17 αποκρούσεις, με ποσοστό σχεδόν 75%! Κι εκεί που η Εθνική ήταν έτοιμη να πανηγυρίσει την πρόκρισή της στον μεγάλο τελικό, ήρθε το σοκ της ισοφάρισης μόλις 1 δευτερόλεπτο πριν τη λήξη από τον Μουνιαρίθ, για να στείλει το παιχνίδι στα πέναλτι.
Η Ισπανία τα έβαζε, η Ελλάδα όχι...
Στη "ρώσικη ρουλέτα" η Ελλάδα ξεκίνησε καλά, έχοντας 2/2 εύστοχες εκτελέσεις στο ξεκίνημα, με τους Ίβηρες επίσης αλάνθαστους, αλλά η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη. Αρχικά αστόχησε ο Σκουμπάκης, με τον Ισπανό τερματοφύλακα να αποκρούει, ενώ στην τελευταία προσπάθεια ο Κάκαρης έστειλε την μπάλα πάνω στο κεφάλι του αντίπαλου γκολκίπερ και με το τελικό 2-4 (9-11 συνολικά) η Ισπανία πήρε το εισιτήριο για τον μεγάλο τελικό.
Τα οκτάλεπτα: 2-3, 1-3, 1-0, 1-1,
ΕΛΛΑΔΑ (Θοδωρής Βλάχος): Τζωρτζάτος, Γενηδουνιάς 2, Σκουμπάκης, Γκιουβέτσης 1, Αργυρόπουλος 1, Χαλυβόπουλος, Γκίλλας 2, Καλογερόπουλος, Αλαφραγκής, Κάκαρης, Νικολαΐδης, Παπανικολάου, Ανδρεάδης, Πούρος 1.
ΙΣΠΑΝΙΑ (Νταβίντ Μάρτιν): Αγκίρε, Μουνάριθ 1, Γρανάδος 2, Σαναχούια 3, Ντε Τόρο, Λαρούμπε, Καμπάνας, Ταχούλ, Περόνε, Μπιέλ, Μπούστος 1, Λόριο, Χομίλα, Βαλέρα.
