Πώς γίνεται αυτό; Μέσω του Sherlock, μίας εφαρμογής για iPhone που αξιοποιεί την τεχνολογία αναζήτησης προσώπων, προκειμένου να εντοπίσει πιθανές αντιστοιχίες ανάμεσα στο πρόσωπο που απεικονίζεται στη φωτογραφία και σε εικόνες που είναι διαθέσιμες στο διαδίκτυο.
Στα βίντεο, η διαδικασία παρουσιάζεται συχνά σαν παιχνίδι: Ο χρήστης φωτογραφίζει έναν άγνωστο, ανεβάζει τη φωτογραφία στην εφαρμογή και μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα εμφανίζονται ονόματα, φωτογραφίες και προφίλ στα κοινωνικά δίκτυα που ενδέχεται να ανήκουν στο άτομο που αναζητά.
Η τάση έγινε γρήγορα viral. Όμως, πίσω από την περιέργεια για τη συγκεκριμένη τεχνολογία προκύπτει ένα ιδιαίτερα κρίσιμο ερώτημα: Κατά πόσον είναι νόμιμο να ταυτοποιείται κάποιος χωρίς τη συγκατάθεσή του; Η εφαρμογή, η οποία μέχρι πριν από λίγες ημέρες ήταν διαθέσιμη μόνο για iPhone στις Ηνωμένες Πολιτείες, πλέον δεν είναι διαθέσιμη.
Πώς λειτουργεί το Sherlock
Η λειτουργία της εφαρμογής είναι παρόμοια με εκείνη άλλων υπηρεσιών αντίστροφης αναζήτησης προσώπων. Η εικόνα συγκρίνεται με φωτογραφίες που υπάρχουν σε δημόσια διαθέσιμες ιστοσελίδες και το σύστημα επιστρέφει πιθανές αντιστοιχίες, συχνά συνοδευόμενες από ποσοστό ή βαθμολογία ομοιότητας.
Στα αποτελέσματα έχουν εμφανιστεί λογαριασμοί σε πλατφόρμες όπως το LinkedIn, το Facebook, το Threads, το Pinterest και το Quora. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι η εφαρμογή έχει εντοπίσει με βεβαιότητα το συγκεκριμένο άτομο. Διαφορετικές εικόνες ανθρώπων μπορεί να αξιολογηθούν ως συμβατές κι ως εκ τούτου, τα αποτελέσματα χρειάζονται επαλήθευση.
Η μη συναινετική χρήση των δεδομένων
Το πιο ευαίσθητο ζήτημα αφορά το τι συμβαίνει με τη φωτογραφία που ανεβαίνει στην εφαρμογή και τα δεδομένα που προκύπτουν από το πρόσωπο.
Άλλο είναι η αναζήτηση μίας εικόνας στο διαδίκτυο και άλλο η συνθήκη να φωτογραφίζει κάποιος έναν άγνωστο και να χρησιμοποιεί το πρόσωπό του προκειμένου να προσπαθήσει να τον ταυτοποιήσει.
Στην Ευρώπη, άλλωστε, η αναγνώριση προσώπου μπορεί να συνεπάγεται επεξεργασία βιομετρικών δεδομένων, τα οποία υπόκεινται σε ιδιαίτερα αυστηρή προστασία βάσει του GDPR, του Γενικού Κανονισμού για την Προστασία Δεδομένων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Οι εφαρμογές – κλώνοι
Το φαινόμενο περιπλέκεται ακόμη περισσότερο από τις πολυάριθμες εφαρμογές – κλώνους που εμφανίστηκαν μετά την «έκρηξη» της δημοφιλίας του Sherlock.
Πολλές υιοθετούν το όνομα, την εμφάνιση ή τη λειτουργία που υπόσχεται το Sherlock, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι παρέχουν και την ίδια υπηρεσία. Ορισμένες, μάλιστα, ενδέχεται να χρησιμοποιούνται για τη συλλογή δεδομένων και φωτογραφιών των χρηστών.
Η δημοφιλία της εφαρμογής στρέφει, επομένως, το ενδιαφέρον σε μία τεχνολογία που υπάρχει εδώ και αρκετό καιρό, αλλά στα κοινωνικά δίκτυα παρουσιάζεται σαν ένα είδος μηχανής που μπορεί να μετατρέψει μία απλή φωτογραφία στην πλήρη ταυτότητα ενός αγνώστου.
Τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι.
Πηγή: newsbomb.gr
