MENU

Σίγουρα μετά την παρουσίαση θα έτρεξε στα αποδυτήρια. Ισως αν είχε να διαλέξει ανάμεσα στο να πετάξει από πάνω του το κυριλίκι ή να ανάψει επιτέλους ένα τσιγάρο, να διάλεγε το πρώτο. Η πρώτη φορά που ο 60χρονος μίλησε ως τεχνικός τη Γιουβέντους, έδωσε μια εικόνα που δεν είχαμε συνηθίσει. Από τη γλώσσα του σώματος φαινόταν σαν ο ίδιος να μην νιώθει καλά. Εστω, όχι άνετα. Οχι μόνο για το κοστούμι, γενικά, ήταν σαν να μην ταίριαζε στο περιβάλλον. Η φωτογραφία με φόντο το Allianz Stadium, λέει 1.000 λέξεις.

Για την εντύπωση αυτή, ίσως να μην παίζουν ρόλο μόνο οι κινήσεις και οι εκφράσεις αλλά και το παρελθόν του Σάρι. Οχι απλά και μόνο το ότι για τρία χρόνια ήταν στην Νάπολι, μοναδική και πραγματική ανταγωνίστρια της Γιουβέντους για το Scudetto. Αυτά τα χρόνια βρέθηκε τόσο κοντά στο να κάνει το θαύμα. Κάθε χρόνο όλο και πιο κοντά. Κάθε χρόνο ρεκόρ βαθμών. Ομως το θαύμα δεν έμελλε να γίνει και δεδομένου ότι το club από τον βορρά είχε εκτός από περισσότερο ρευστό και περισσότερη βοήθεια, του γυρίζε τα μυαλά.

Πέρα από το γνωστό κ***δάχτυλο στους τιφόζι των Bianconeri, το οποίο μπορεί να έχει δει ακόμα και κάποιος που δεν ασχολείται με την Serie A, η Gazzetta dello Sport, έβγαλε ολόκληρο top-10 θέμα με τις αντι-Γιουβεντίνικες ατάκες του. Ατάκες με τις οποίες μείωνε ό,τι κατάφερναν αυτά τα χρόνια οι Τορινέζοι, ατάκες με τις οποίες μείωνε αυτό που τώρα θα προσπαθήσει να πετύχει. Ατάκες με τις οποίες ήθελε να δείξει ότι αυτός δεν θέλει να έχει καμία σχέση με εκείνους.

«Οι πιο πολλοί οπαδοί της Γιουβέντους είναι καλοί άνθρωποι, όμως έχουν ένα μειονέκτημα. Υποστηρίζουν την Γιούβε» είπε τον Σεπτέμβριο του 2015, για να επανέλθει βδομάδες αργότερα αναρωτώμενος με αγανάκτηση. «Δηλαδή τι πρέπει να γίνει για να πάρει ένα πέναλτι η Νάπολι; Πρέπει να φορέσουμε φανέλες με ρίγες;». Τον Φεβρουάριο του 2017, ύστερα από ερώτηση δημοσιογράφου, είπε το πιο βαρύ, πολύ πιο βαρύ από το δάχτυλο και κάτι που σήμερα δίνει σε κάθε Ναπολιτάνο, κάθε δικαίωμα. «Εγώ στη Γιούβε; Μπορεί και να είναι μια πρόταση που θα με οδηγήσει στο να σας κάνω μήνυση».

Ούτε δύο χρόνια μετά, παρουσιάστηκε από την Γιουβέντους. Επειτα από μια τριετία [2015-2018] στην οποία είχε στόχο το τέλος της κυριαρχίας των Τορινέζων, πλέον θέλει να τη συνεχίσει και πρέπει να το κάνει με στιλ. Αυτός ήταν άλλωστε και ο βασικός λόγος που τον επέλεξαν οι Φάμπιο Παράτσιτσι και Πάβελ Νέντβεντ και σίγουρα τα δύο κεφάλια του ποδοσφαιρικού τμήματος δεν το έβγαλαν από το μυαλό τους.

«Η Νάπολι είναι ό,τι πιο κοντινό στη δική μου Μπαρτσελόνα». Ο Γκουαρδιόλα του είχε κολλήσει πρόσφατα το παράσημο και αφού η Γιούβε δεν μπορούσε να πάρει τον ίδιο τον Πεπ, πήρε στο Τορίνο κάποιον που έχει παίξει ένα στιλ tiki-taka με ασύγκριτα πιο φτηνά υλικά. «Είχα πει στον Μπερλουσκόνι να πάρει τον Σάρι» ήταν ο καλός λόγος που ακούστηκε από ένα άλλο τεράστιο όνομα της προπονητικής, τον Αρίγκο Σάκι, για τον Σάρι, ο οποίος πριν πάει το 2012 στην Εμπολι και την ανεβάσει στην Serie A, είχε το εξής βιογραφικό. Στία, Φαελέζε, Καβρίλια, Αντέλα, Βαλντεάμα, Τεγκολέτο, Σανσοβίνο, Σαντζιοβανέζε, Πεσκάρα, Αρέτσο, Αβελίνο, Ελλάς Βερόνα, Περούτζια, Γκροσέτο, Αλεσάντρια, Σορέντο.

Παίζοντας σταθερά 4-3-3 έκανε την Νάπολι να ‘πετάει’ δημιουργώντας μια τριάδα-κόλαση για τους αντιπάλους, με τους Καγιεχόν, Ινσίνιε, Μέρτενς, μετατρέποντας τον τελευταίο από εξτρέμ σε επιθετικό / false-nine και αλλάζοντας την καριέρα και το status του. Οι τρεις τους διέλυαν συνήθως κάθε μικρομεσαίο αντίπαλο στην Ιταλία και κάπως έτσι οι Vesuviani έγιναν διεκδικητές. Σε αυτά που του χρεώνονται ως αρνητικά, είναι η έλλειψη Plan B, ότι δηλαδή δεν άλλαζε το σύστημά του, ούτε κατά τη διάρκεια των αγώνων, ούτε ανάλογα με τον αντίπαλο και ότι έκανε αλλαγές μόνο στα πρόσωπα.

Ο ίδιος πάντως έσπευσε να ‘απαντήσει’ σε αυτό που τον ακολουθεί. «Το 4-3-3 μου στην Τσέλσι, ήταν διαφορετικό από το 4-3-3 στην Νάπολι. Πρέπει να καταλάβω ποιοι παίκτες θα κάνουν τη διαφορά και να τους χρησιμοποιήσω με τον καλύτερο δυνατό τρόπο». Στις πρώτες του δηλώσεις, πέρα από τον Ρονάλντο, στον οποίο υποσχέθηκε ότι θα τον βοηθήσει να σπάσει νέα ρεκόρ, αναφέρθηκε στους τρεις αριστεροπόδαρους, Ντιμπάλα, Ντάγκλας Κόστα, Μπερναρντέσκι, δίνοντας μια εικόνα για το τι θα ακολουθήσει. «Οργανώνω την ομάδα μου για να παίζει στα πρώτα 70 μέτρα, τα τελευταία 30 τα αφήνω στους παίκτες» είπε, επιβεβαιώνοντας αυτό που κάποτε είχε αποκαλύψει ο Τιερί Ανρί για τον Γκουαρδιόλα. «Στα 2/3 θέλει πειθαρχεία στο πλάνο, στο τελευταίο τρίτο υπάρχει ελευθερία».

Ο Σάρι πλέον έχει στα χέρια του θεωρητικά καλύτερα εργαλεία και περισσότερο ρευστό για να αγοράσει αυτά που θα χρειαστεί. Ομως αντίθετα με την Νάπολι, με την οποία κυνηγούσε κάθε είδους θαύμα, στην Γιουβέντους έχει μόνο να χάσει πράγματα. Σε μια ομάδα που χτίζει δυναστεία στην Serie A, η κατάκτηση του Scudetto δεν μπορεί να θεωρηθεί επιτυχία, είναι κάτι που το γνωρίζει καλά ο Μασιμιλιάνο Αλέγκρι του οποίου ο πραγματισμός είχε κουράσει ακόμα και τον πιο φανατικό οπαδό του αποτελέσματος. Η μετάβαση από τον Νότο στον Βορρά, μπορεί να κρύβει περισσότερους κραδασμούς από την τράπεζα στην προπονητική…

Γιουβέντους - Σάρι: Μοιάζει λίγο περίεργο
EVENTS