Τον Οκτώβριο του 2013 ο πρώην διεθνής με την Ολλανδία φιλοξενήθηκε σε τηλεοπτική εκπομπή στην πατρίδα του με σκοπό να προωθήσει την αυτοβιογραφία με τίτλο Fighting Spirit. «Ηθελες να τα πεις όλα, αλκοόλ, ναρκωτικά, τσακωμοί, γυναίκες». Ακολούθησε video με τα highlights της καριέρας του. Γκολ σε βάρος του Αγιαξ, κόκκινες κάρτες, πρωτάθλημα με την Ρέιντζερς, ντεμπούτο με τους Οράνιε, γκολ με την Ρέιντζερς στο Old Firm, ξύλο με συμπαίκτη, Κύπελλο UEFA με την Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης. Αυτό που θα ακολουθούσε όμως, ήταν απείρως πιο συγκλονιστικό. «Συνδύαζες τη ζωή του ποδοσφαιριστή με τις γυναίκες και τα ξενύχτια;».
Τα λόγια του Ρίκσεν συνέχισαν να βγαίνουν με δυσκολία. «Ναι, έτσι νομίζω. Δεν μπορείς να καταφέρνεις τόσα χωρίς να ζεις άνετα. Το κάνεις απολαμβάνοντας τη ζωή όταν έχεις τη δυνατότητα». Στα social-media, τα πρώτα μηνύματα είχαν προλάβει να σκάσουν. «Κοίτα τον μαλάκα, πάλι μεθυσμένος είναι». Ο δημοσιογράφος, τον ρώτησε ευθέως. «Μιλάς αργά αυτή τη στιγμή, τι συμβαίνει;». Καταβάλλοντας εμφανώς μεγάλη προσπάθεια, ο 37χρονος απάντησε. «Ναι, έχω προβλήματα με την ομιλία μου. Πριν έναν μήνα πήγα στο νοσοκομείο και διαγνώστηκα με MND [νευρολογική πάθηση χωρίς θεραπεία]». Αρχικά κανείς δεν κατάλαβε τι είχε πει, έτσι απευθύνθηκε στον άνθρωπο που έγραψε την αυτοβιογραφία του, Βίνσεντ Ντε Φρις, ο οποίος εξήγησε τι ακριβώς έχει συμβεί. Ο Ρίκσεν βούρκωσε, το studio πάγωσε. Ηταν η στιγμή της χρονιάς στην ολλανδική τηλεόραση...
«Ομάδα νόσων άγνωστης αιτιολογίας που πλήττουν τα νεύρα εγκεφάλου, εγκεφαλικού στελέχους και νωτιαίου μυελού τα οποία ελέγχουν εκούσιες κινήσεις και χάνεται η δυνατότητα μετάδοσης νευρικών σημάτων στους μύες» μπορείς να διαβάσεις με ένα γρήγορο google-search. Σταδιακά εξασθενούν όλοι οι μύες του σώματος και υπάρχουν προβλήματα στην αναπνοή. «Είμαι πολύ άρρωστος, παλεύω για τη ζωή μου» είπε όταν έσκασαν τα άσχημα νέα ο Ολλανδός. «Μέσα μου υπάρχει το μαχητικό πνεύμα, πάντα υπήρχε. Θα δώσω μάχη μέχρι τέλους». Physical και πολύ δυνατός δεξιός μπακ, ο Ρίκσεν ήταν σκληρός, εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων και αυτό κάνει την ιστορία του, πραγματικά, σπάνια. «Ηθελα να ροκάρω όλο το βράδυ και να κάνω party κάθε μέρα» αναφέρεται στην αυτοβιογραφία του, η οποία ήταν έτοιμη πριν διαγνωστεί με MND.

Η καριέρα του ξεκίνησε το 1994, έπαιξε τρία χρόνια στην Φορτoύνα Σιτάρντ, άλλα τόσα στην Αλκμααρ και το 2000 μετακόμισε στην Σκωτία. Με την Ρέιντζερς κατέκτησε 11 τίτλους και με την Ζενίτ 4, ενώ έπαιξε 12 φορές με τη φανέλα της Εθνικής Ολλανδίας. Οι παίκτες που τον έζησαν έλεγαν εξαιρετικά λόγια, όμως έμελλε η δράση του εκτός γηπέδου να είναι περισσότερο εντυπωσιακή και αυτό ήταν κάτι που του στέρησε πιθανότατα ακόμα μεγαλύτερες στιγμές με την Εθνική.
Το 2003 στο Μινσκ, ύστερα από νίκη των Οράνιε σε βάρος της Λευκορωσίας, ήπιε τόσο πολύ σε strip-club που δεν έβλεπε μπροστά του. Γύρισε στο ξενοδοχείο και αφού δεν μπορούσε να θυμηθεί ποιο ήταν το δωμάτιό του, αποφάσισε να ρίξει κλωτσιές και στις δύο 'υποψήφιες' πόρτες. Η πρώτη επιλογή δεν ήταν τελικά η σωστή και είχε σαν αποτέλεσμα από την κλωτσιά να 'κατεβάσει' την πόρτα του δωματίου του Ρουντ Φαν Νίστελροϊ. Την επόμενη, έφτιαξε τα πράγματά του για να μπει στο λεωφορείο με την υπόλοιπη αποστολή, όμως δεν ξαναφόρεσε ποτέ τη φανέλα με το Εθνόσημο.

Οι ιστορίες του, πολλές. Μια από τις καλύτερες γράφτηκε όταν πέταξε τον πρόεδρο της Ρέιντζερς, Τζον ΜακΚλίλαντ, σε πισίνα ξενοδοχείου στην Αθήνα πριν από αγώνα Champions League. Μια άλλη φορά, αποφάσισε να πάει με ελικόπτερο στην προπόνηση για να μην αργήσει, ενώ η τρίτη είναι η καλύτερη. Υστερα από ένα βράδυ γεμάτο τεκίλα στην Γλασκώβη, βρέθηκε γυμνός σε ένα δωμάτιο με μια κοπέλα και δεν είχε ιδέα που είναι. Οταν ξύπνησε κοίταξε έξω από το παράθυρο και διαπίστωσε ότι βρισκόταν στη γειτονιά της Σέλτικ!
Και πάμε στην εποχή της Ζενίτ όπου τον πήρε ο συμπατριώτης του, Ντικ Αντβοκαατ, ο οποίος τον είχε υπό τις οδηγίες του στην Ρέιντζερς και στην Εθνική Ολλανδίας. Ο Ρίκσεν επέστρεψε στο Ibrox για φιλικό και τραυμάτισε με δολοφονικό τάκλιν τον Κρις Μπερκ, ενώ τον Ιανουάριο του 2007 - κατά τη διάρκεια επίσημου αγώνα - πιάστηκε στα χέρια με τον αρχηγό του club, Βλάντισλαβ Ραντίμοβ. Τέσσερις μήνες μετά, σε φιλικό προετοιμασίας κόντρα στην Μάλαγα, ο Ρίκσεν είχε νέο τσακωμό με τον Ραντίμοβ, αυτή τη φορά για το ποιος θα εκτελέσει ένα... κόρνερ. Οι δύο παίκτες αποβλήθηκαν, δεν σταμάτησαν να πλακώνονται και χρειάστηκε ο Αντβοκαατ να τους χωρίσει.
Η ομάδα με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα και το Κύπελλο UEFA του ζήτησε τελικά να βρει πρόταση και να φύγει, εκείνος αρνήθηκε, βρέθηκε να παίζει στη δεύτερη ομάδα και τελικά αφέθηκε ελεύθερος εξαιτίας πειθαρχικών παραπτωμάτων. Από την Ρωσία, μέχρι σήμερα έχει δίπλα του τη δεύτερη γυναίκα του, Βερόνικα, την οποία παντρεύτηκε το 2014 και έχουν μαζί μια κόρη, την Ισαμπέλα, η οποία δεν καταλαβαίνει τι περνά ο μπαμπάς της.

Πίσω στην πραγματικότητα, τα πράγματα είναι πλέον πολύ διαφορετικά για τον Ρίκσεν. «Κάθεται ανασηκωμένος στο κρεβάτι, μαξιλάρια στηρίζουν τον σβέρκο του. Χρειάζεται κάποια λεπτά για να απαντήσει σε κάθε ερώτηση και αυτό γίνεται μέσω ειδικού υπολογιστή. Τα μάτια του λειτουργούν ως mouse και του δίνουν τη δυνατότητα να στέλνει μηνύματα και να λέει αυτό που σκέφτεται. Είναι εκπληκτικό να το παρακολουθείς» γράφει σε άρθρο στον Guardian δημοσιογράφος που βρέθηκε στο σπίτι του για συνέντευξη.
Εκτός από τον συγγραφέα, Ντε Φρις, με τον οποίο είχε συχνή επαφή για την αυτοβιογραφία του, τον Ρίκσεν επισκέπτεται ο Ρόι Κνεζ, που γνωρίζονται από παιδιά και του στέκεται σε αυτό που περνά. «Νομίζω δεν έχει πολλούς φίλους» είπε στη συνέντευξη η Βερόνικα και ζήτησε να μην γίνει συζήτηση για την έλλειψη επικοινωνίας με την οικογένειά του. Την ίδια στιγμή, ο Φερνάντο δεν μπορεί να βασίσει τις ελπίδες του στον Θεό. «Σέβομαι την πίστη των άλλων, όμως προσωπικά δεν έχω σχέση με τη θρησκεία, ειδικά μετά τη διάγνωση. Ποιος Θεός θα το έκανε αυτό σε κάποιον;».
Χωρίς να έχει κρατήσει χρήματα για μια άσχημη στιγμή, ο Ολλανδός αναγκάζεται μέχρι σήμερα να συμμετέχει σε εκδηλώσεις για να συγκεντρώνει χρήματα. Παρά το γεγονός αυτό, δεν δείχνει να το μετανιώνει. «Ναι, έκαψα ένα Εβερεστ λεφτά» γράφει στο βιβλίο του. «Ομως τουλάχιστον, πέρασα καλά».
Μερικές μέρες πριν κλείσει τα 43, προσκάλεσε τους fans να είναι μαζί του στην 'τελευταία βραδιά'. «Γεια σας, θα έχω ένα ξεχωριστό βράδυ στις 28 Ιουνίου. Αφού τα πράγματα γίνονται όλο και πιο δύσκολα, αυτή θα είναι η τελευταία βραδιά μου. Ελάτε και κάντε τη μια βραδιά που θα θυμόμαστε. Ελπίζω να σας δω σύντομα. Φερνάντο». Το video που ανέβηκε στο twitter έχει πλέον σχεδόν 700.000 προβολές και έχει ταρακουνήσει όλο τον κόσμο.
Κάθε μέρα που περνά, κοστίζει στον Ρίκσεν σωματικά και πνευματικά, όμως εκείνος δηλώνει ότι του αρέσει να ζει και ότι δεν είναι έτοιμος να 'φύγει. Είναι σαν κάθε μέρα να φορά τα παπούτσια του και να πατά το χορτάρι. «Δεν μπορώ να καθίσω σε μια γωνία και να πω, γιατί σε μένα; Συνέβη, όμως είμαι ακόμα χαρούμενος και ζω. Στο μυαλό μου, παίζω κάθε μέρα, όμως το σώμα μου δεν το θέλει πια...».