Την πρώτη φορά τον βοήθησε να συνέλθει από το κάζο της εντός έδρας ήττας από τον ΠΑΣ. Το μυθικό 0-5 του Βικελίδης. Στα πλέι οφς, του έδωσε έξι βαθμούς όχι ξεκούραστους αλλά κακά τα ψέματα, με τρόπο που αποτελεί μοτίβο πλέον. Ο Καρυπίδης θα πρέπει να αγαπάει φέτος τον ΠΑΟΚ όσο κανένας άλλος αντίπαλός του.
Η εικόνα του αγώνα δεν ήταν για ήττα, αλλά όπως και να το κάνουμε, με την εικόνα των ομάδων, όποιος το έβαζε θα κέρδιζε. Ο Τόμας Μουργκ, την πρώτη φορά δεν πλάσαρε και προτίμησε να δώσει στον Τέιλορ που ήταν εκτός θέσης, την δεύτερη, αστόχησε σε άδειο τέρμα. Από πιθανός ήρωας, ξεκάθαρα μοιραίος.
Το γκολ που βάζει ο Άρης, ο ορισμός της αφέλειας. Μία απλή πάσα στον χώρο, τα στόπερ του ΠΑΟΚ δεν μπορούν να κλείσουν τον Καμαρά, ο Πασχαλάκης αργεί να τον πιέσει. Για την ακρίβεια του δίνει τον χώρο να σκεφτεί τι να κάνει. Κάτι σημαντικό για τον Καμαρά.
Ο Λουτσέσκου την πατάει ξανά στη φάση που ετοιμάζει τις αλλαγές για να φρεσκάρει – όσο είναι δυνατόν – την ομάδα του και να πάρει το παιχνίδι. Μετά το 70΄θα ρίξει μέσα Μιτρίτσα, Σβαμπ και Τσόλακ για να το πάρει, όμως δέχεται το γκολ στο 63΄. Την έπαθε κάπως έτσι και με τον Ολυμπιακό, την έπαθε και σήμερα.
Όταν ο Άρης πήγε πίσω, ο ΠΑΟΚ πίεσε αλλά η ήττα ήταν προδιαγεγραμμένη. Έδωσε στον Άρη την ευκαιρία να αισθανθεί βολικά και πως η ευκαιρία που χάθηκε στο Βικελίδης λίγες μέρες πριν, επανήλθε με χορηγό τον αγαπημένο του φέτος αντίπαλο.
Ο Ράζβαν γιουχαρίστηκε, αλλά αντιλαμβανόμενος και ο ίδιος πως πρέπει να βγει μπροστά, πήγε να μιλήσει στον κόσμο. Η ευθύνη του για αυτό που συμβαίνει δεν είναι η μεγαλύτερη. Τα έχουμε ξαναπεί, τα έχουμε ξαναγράψει. Το ρόστερ δεν ήταν προετοιμασμένο για αυτή τη σεζόν. Και πλέον το στοίχημα του Ρουμάνου, είναι να βρει τρόπο να γυρίσει το κουμπί στον τελικό. Γυρίζει; Όσο περνάνε οι αγώνες χωρίς νίκη, τόσο δυσκολεύει η κατάσταση.
Ο κόσμος που μίλησε με τον Ρουμάνο, έβαλε στην άκρη τον εγωισμό του και τον αποθέωσε.
Αυτή τη στιγμή, ο ΠΑΟΚ συμπληρώνει ένα τρίμηνο χωρίς προπόνηση. Παιχνίδι, χαλάρωμα, παιχνίδι, χαλάρωμα. Οι διαθέσιμοι έχουν πιεστεί υπερβολικά, οι τραυματίες αργούν. Σύντομα θα είναι διαθέσιμος μόνο ο Καντουρί και αυτό με ερωτηματικό λόγω της προϊστορίας του Μαροκινού. Το μοναδικό παιχνίδι ουσιαστικά που ο ΠΑΟΚ είχε να προετοιμάσει μία εβδομάδα, ήταν αυτό της Μαρσέιγ και οι εντάσεις του ήταν κάτι παραπάνω από ικανοποιητικές. Όμως πλέον, δεν υπάρχει ροτέισον. Παίζουν όσοι απέμειναν.
Πιθανότατα την εβδομάδα του τελικού θα μπούνε οι Βιεϊρίνια, Λύρατζης, Αγκούστο, Μπίσεσβαρ, Κρέσπο και πιθανότατα ίσως πάρουν λίγο χρόνο στη τελευταία αγωνιστική των πλέι οφς.
Έστω και έτσι, έχω στο πίσω μέρος του μυαλού μου την αισιοδοξία πως θα βρεθεί ο τρόπος. Αρκεί να μη χρειαστεί και σε εκείνο το παιχνίδι να παίξει εξτρέμ ο Τέιλορ.
