Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία των σημερινών αθλητικών εφημερίδων...
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΚΟΥΝΤΗΣ – LIVE SPORT
Στ' αλήθεια, ο Σπανούλης το τερμάτισε και δεν έχει λόγο -όπως ο ίδιος είπε- να κουβαλάει απωθημένα στην επόμενη ζωή του: στη ζωή μετά το μπάσκετ, που, όπως τον κόβω, θα είναι απλώς μία δεύτερη ζωή στο μπάσκετ! Το γράφω αυτό διότι είναι ένας άνθρωπος που ήταν ούλος του μπάσκετ (όπως λέμε και στο χωριό μου), δεν γίνεται να αφήσει στην άκρη την μπάλα με τα σπυράκια, διότι απλούστατα σε μία τέτοια περίπτωση θα έβγαζε ο ίδιος σπυράκια και θα πάθαινε αναφυλαξία! Είναι βέβαιο ότι θα συνεχίσουμε να τον... τρώμε στη μάπα, με κάποια άλλη ιδιότητα, σε κάποιο άλλο μετερίζι, με μία κάποια άλλη, καινούργια αύρα που θα τον διαπνέει και θα αναζωογονεί τα πορτοκαλόχροα κύτταρά του.
Ουσιαστικά στις 9 του περασμένου Απριλίου και τυπικά στις 27 Σεπτεμβρίου έπεσαν οι τίτλοι τέλους στην καριέρα ενός μπασκετμπολίστα που, ανεξαρτήτως του πόσο ταλαντούχος ή πόσο επιτυχημένος υπήρξε, αποτελεί ένα case study: μία περιπτωσιολογία που εκφράζεται, στοιχειοθετείται και πιστοποιείται από την αφοσίωση, τη στοχοπροσήλωση, τη μανία και την ψύχωση για το παιχνίδι. Αυτή είναι κιόλας η παρακαταθήκη που αφήνει αποχωρώντας από τη σκηνή. Αυτό είναι το ανεκτίμητο legacy το οποίο ξεπερνάει τα τρόπαια και τα βραβεία τα οποία είχαν εναποτεθεί προχθές στο παρκέ του ΣΕΦ.
ΠΑΝΟΣ ΛΟΥΠΟΣ – ΩΡΑ ΤΩΝ ΣΠΟΡ
Οι συζητήσεις για το αν πρέπει να στηριχτεί ή όχι από τη διοίκηση, έχουν -κακώς κατά την ταπεινή μου άποψη- ξεκινήσει Και για να ξέρουμε τι λέμε, πλέον δεν έχει σημασία τι λέει ο καθένας από εμάς, αλλά μόνο τι θα κάνει ο ίδιος ο Μιλόγεβιτς. Θεωρώ ότι το τελευταίο πράγμα που θα ήθελε τώρα ο διοικητικός ηγέτης της ΠΑΕ ΑΕΚ, θα ήταν να ανοίξει κουβέντα περί προπονητή. Κι έχει φυσικά απόλυτο δίκιο.
Η νίκη στο Αγρίνιο θα δώσει στην ΑΕΚ και στον Μιλόγεβιτς, την ηρεμία που έχουν ανάγκη, αλλά και το χρόνο για να εκμεταλλευτεί στη συνέχεια ο Σέρβος κόουτς κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε προπόνηση για να βελτιώσει την ομάδα. Είναι προπονητής που ξέρει από πίεση, που ξέρει από πρωταθλητισμό, που έχει διαχειριστεί με επιτυχία δύσκολες καταστάσεις στην καριέρα του. Και φυσικά είναι πάρα πολλά τα παραδείγματα προπονητών που έχουν ξεκινήσει με πολύ έντονη αμφισβήτηση, την πορεία τους σε μία ομάδα και που εν τέλει, έβαλαν τη σφραγίδα τους και πέτυχαν. Και ο Λουτσέσκου στον ΠΑΟΚ και ο Μαρτίνς στον ΟΣΦΠ, ανήκουν σε αυτή την κατηγορία.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ – SPORTDAY
Ο Ολυμπιακός κι ο Παναθηναϊκός μοιάζουν από πέρυσι καλύτεροι. Ο Ολυμπιακός έχασε τον Σπανούλη, αλλά απέκτησε τρεις καλούς γνώστες της διοργάνωσης: ο Γουόκαπ, ο Ντόρσεϊ και ο Φαλ από την ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα πέρυσι έλειπαν. Ο Γουόκοαπ μπορεί να βοηθήσει τον Σλούκα στην οργάνωση, ο Ντόρσεϊ είναι καλός σκόρερ κι ο Φαλ με τον όγκο και το τεράστιο μπόι του (2,18 μ.) είναι ψηλός εξαιρετικά χρήσιμος αν αξιοποιηθεί.
Και ο Παναθηναϊκός που είδα στο Σούπερ Καπ μου μοιάζει πιο καλός. Μπορεί να έχασε τον Μήτογλου και τον Χεζόνια, αλλά κράτησε Νέντοβιτς, Παπαγιάννη και Παπαπέτρου, πρόσθεσε τον σταθερότατο Γουάιτ, που ο νέος του προπονητής γνωρίζει καλά και πόνταρε σε ξένους που έχουν όλοι γνώση του που βρίσκονται. Ο Μέικον έπαιζε στην ΑΕΚ, ο Πέρι κι ο Έβανς έχουν παίξει πολλά χρόνια στην Ευρωλίγκα κι ο Φλόιντ έρχεται απ' το Ισραήλ με περγαμηνές. Μπορεί η ομάδα του Πρίφτη να χρειάζεται, αλλά τον ψάχνει και μπορεί να τον βρει. Και μπορεί να ενισχυθεί και στη μέση της σεζόν αν δει ότι κάπου πονάει: πέρυσι πήρε τον Μακ και τον Χεζόνια.
Η λογική λέει ότι πραγματική ενίσχυση των δύο ελληνικών ομάδων φέτος έχει να κάνει με το ότι ωρίμαζαν παίκτες που πέρυσι πήραν χρόνο συμμετοχής σχεδόν υποχρεωτικά εξαιτίας δυσκολιών, που και οι δύο ομάδες αντιμετώπισαν.
ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΦΙΝΑΣ – ΤΑ ΝΕΑ
Όσον αφορά στην πρόθεσή του να έχει τεχνικό ή Εθνική τον Δημήτρη Ιτούδη, σωστή η προσέγγισή του κ. Λιόλιου.
Ένα από τα οξύμωρα της προηγούμενης διοίκησης ήταν πως ναι μεν προσδοκούσε να έχει ψηλά την εθνική ομάδα, αλλά δεν φρόντιζε προκειμένου να βρίσκεται στον πάγκο της ο κατά τεκμήριο καλύτερος προπονητής. Υπερβολή το ανωτέρω; Μπορεί. Ας ειπωθεί καλύτερα ότι δεν εξάντλησε τις πιθανότητες να έρθει ένας Ιατρούδης, ένας Σφαιρόπουλο, ένας Μπαρτζώκας, δηλαδή κόουτς με εμπειρίες και τριβή σε κορυφαίο επίπεδο, δηλαδή στην Ευρωλίγκα.
Ο Ρικ Πιτίνο, για να μην τα προσπερνά κάποιος όλα ήταν μια κάποια λύση. Έστω όχι και μόνιμη. Έστω κι αν η συγκεκριμένη ιστορία έγινε από… σπόντα. Σίγουρα, όμως η εθνική ομάδα με τη μακρά ιστορία και τα αστραφτερά κύπελλα στην τροπαιοθήκη της, χρειάζεται έναν προπονητή αναγνωρίσιμο και ασφαλώς καπάτσο ώστε να κουμαντάρει τις πλείστες προσωπικότητες που διαθέτει το γαλανόλευκο μπάσκετ. Τα υπόλοιπα θα έρθουν. Νομοτελειακά. Όπως και η βελτίωση των αγωνιστικών επιδόσεων που είναι το ζητούμενο για όσους αγαπούν το ελληνικό μπάσκετ που εκπροσωπείται από την εθνική ομάδα.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΓΓΛΙΔΗΣ - ΦΩΣ
Κάθε Έλληνας φίλος του αθλητισμού έχει κάτι να θυμάται από τον Βασίλη μέσα από τις φάσεις των αγώνων του. Δεν νομίζω ότι μπορεί να γίνει διαχωρισμός επειδή το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του συνδέθηκε με τον Ολυμπιακό. Δεν είναι μόνο εκείνο το μπάτζερ μπίτερ στο ΟΑΚΑ με απλωμένο μάταια το χέρι του Διαμαντίδη, με τον κόσμο στις εξέδρες να παγώνει, όπως και ο αντίπαλος πάγκος, ακόμη και οι... τσιρλίντερ. Ναι, ήταν μια φάση που δεν πρόκειται να ξεχαστεί, έχει μείνει στην ιστορία, αλλά δεν είναι φυσικά μόνον αυτή...
Είναι μεγάλες στιγμές με την Εθνική. Τα μεγάλα καλάθια με τη «γαλανόλευκη» που ξεσήκωσαν ολόκληρη τη χώρα. Είναι οι 22 πόντοι στη θρυλική νίκη επί των ΗΠΑ. Είναι οι διακρίσεις και τα μετάλλια σε Ολυμπιακούς Αγώνες, σε Μουντομπάσκετ, σε Ευρωμπάσκετ, σε ό,τι υπάρχει σε μεγάλη διοργάνωση. Είναι οι Ευρωλίγκες, τα ελληνικά πρωταθλήματα και Κύπελλα. Είναι όλα αυτά μαζί αλλά και πολλά ακόμα.
ΑΡΙΣ ΝΙΚΟΛΑΚΗΣ - METROSPORT
Η αλήθεια πάντως είναι πως η συγκλονιστική -επειδή περί τέτοιας πρόκειται- δουλειά προπονητών και παικτών στον ΠΑΟΚ έφερε στον μολυβένιο ουρανό της Τούμπας... Ακτίνες ήλιου! Για πολλούς μάλιστα - και δε θα διαφωνήσουμε μαζί τους- αυτοί έκαναν ένα θαύμα. Γιατί να διαφωνήσουμε. Η πίστη κάνει θαύματα. Αυτό έκαναν προπονητές και παίκτες στον ΠΑΟΚ.
Πίστεψαν σε εαυτός και αλλήλους. Κι από τα έγκατα της γης... Εκεί δεν τους είχαμε στείλει με τις κρητικές μας; Από εκεί λοιπόν αναρριχήθηκαν στους πρόποδες του Ολύμπου. Στους πρόποδες, έτσι; Για την κορυφή, είπαμε: θέλει δουλειά ακόμη, πολλή... Ίσως βέβαια, ακόμη περισσότερη δουλειά καθώς το απουσιολόγιο του Ρουμάνου προπονητή αντί να στερεύει από ονόματα, πλημμυρίζει.
Κι όπως και να το κάνουμε μιλούμε μεν, για θαύματα. Τα δε, θαύματα γίνονται από ανθρώπους αλλά... Όταν λείπουν οι άνθρωποι πως να γίνουν θαύματα!
*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπο.
