MENU

Κάθε φορά που μέσα στη σεζόν ο Αρης καλείται να δείξει χαρακτήρα, το κάνει με αξιοθαύμαστη συνέπεια. Διαψεύδοντας όσους ποντάρουν με κάθε αφορμή ότι θα ξεφουσκώσει και θα διακινδυνεύσει στο τέλος να απωλέσει τα κεκτημένα μιας ολόκληρης χρονιάς. Αυτή η αίσθηση καλλιεργήθηκε για μια ακόμη φορά, μετά την ήττα από την ΑΕΚ στο γήπεδό του πριν από μια εβδομάδα και καταρρίφθηκε ωσάν χάρτινος πύργος στη Λεωφόρο.

Γιατί ο φετινός Αρης δεν δείχνει καμία απολύτως διάθεση να μην πάρει αυτό που δικαιούται βάσει εικόνας. Δηλαδή ένα ευρωπαϊκό εισιτήριο και πιθανότατα και την 2η θέση, την οποία καταλαμβάνει στο συντριπτικά μεγαλύτερο κομμάτι της σεζόν. Στη Λεωφόρο ακόμη και όταν ο Παναθηναϊκός προηγήθηκε κόντρα στη ροή του αγώνα, ακόμη και όταν ο Μάνος αστόχησε από την άσπρη βούλα, σου δινόταν η αίσθηση ότι η ομάδα του Μάντζιου θα έβρισκε τον τρόπο να βγει και πάλι από την δύσκολη θέση. Αυτή τη φορά μια αποβολή (Μαουρίσιο) αποτέλεσε τον καταλύτη.

Ο Μάντζιος έριξε τον Ματίγια αντί του ελάχιστα -και με κίτρινη κάρτα- δημιουργικού Τζέγκο καθώς και ένα επιθετικό μπακ (Γκάνεα) αντί του Σούντγκρεν, κάνοντας πιο ορθολογική την ανάπτυξη από τα άκρα και ειδικά ο Ρουμάνος προκάλεσε πολλά προβλήματα στην πλευρά του. Παράλληλα δόθηκε η εντολή στον Ματέο να αναλάβει πρωτοβουλίες και να κινηθεί κοντά στην περιοχή και άρχισε η… κατηφόρα. Με εξαιρετικό πάσινγκ γκέιμ, ο Αρης “έπνιξε” τον Παναθηναϊκό, είχε κατοχή μπάλας που έφτασε στο 75% και μέσα σε ένα τρίλεπτο γύρισε το ματς εκμεταλλευόμενος την ασίστ του Μολό στον Μάνο και την κακή απόκρουση του Διούδη (το ποδόσφαιρο είναι μεταξύ άλλων και άθλημα λαθών).

Μετά χρειαζόταν απλά διαχείριση του σκορ και του αριθμητικού πλεονεκτήματος και σε αυτό ο Αρης είναι… μανούλα με τέτοιους χειριστές που διαθέτει. Ματίγια, Μαντσίνι, Ματέο, Μπερτόγλιο, Σάσα έκρυψαν την μπάλα, ροκάνισαν υποδειγματικά τον χρόνο και πήραν το τρίποντο δίχως καν να απειληθούν από τον τραγικό Παναθηναϊκό παρά την απέλπιδα προσπάθεια του Μπόλονι να ρίξει στο χορτάρι ό,τι επιθετικό διέθετε.

Κάτι ακόμη… όχι ήσσονος σημασίας. Εκτός από τους βαθμούς ο Αρης ίσως κέρδισε- και λέω ίσως γιατί θέλει και συνέχεια- επιτέλους τον Ματέο. Αυτόν του δεύτερου ημιχρόνου που τα έκανε όλα και άνοιξε λογαριασμό και στο σκοράρισμα (ο τρόπος που τσιμπάει την μπάλα και πλασάρει θύμισε τον προπέρσινο Ματέο).

Ξανάβαλε στο κάδρο τον Ματίγια σε ένα ματς που του ταίριαξε γάντι ώστε να μας θυμίσει γιατί πέρσι ο Αρης τον ανανέωσε αλλά επιβεβαίωσε και την χρησιμότητα του Μαντσίνι που ήταν ο καλύτερος του γηπέδου. Αν θέλουμε να μιλήσουμε για τον πιο βελτιωμένο παίκτη της χρονιάς αυτός σίγουρα είναι ο χαμηλών τόνων αργεντινός που κάνει με εκπληκτική συνέπεια τις δουλειές που του αναθέτει ο Μάντζιος (από το δικό του πείσμα ξεκινάει το δεύτερο γκολ).

Ο Αρης παρά τα μεμονωμένα (δυο-τρία) κακά ματς στη σεζόν, δεν σκοπεύει να αφήσει την ευκαιρία να πάει χαμένη. Βγάζει χαρακτήρα μεγάλης ομάδας και για πρώτη φορά μετά από χρόνια δεν δειλιάζει μπροστά σε αυτή την ευκαιρία που του παρουσιάζεται. Με το διπλό στη Λεωφόρο μοιάζει κατά 80% να έχει καπαρώσει το ένα ευρωπαϊκό εισιτήριο και εφόσον κερδίσει την Τετάρτη τον ΠΑΟΚ θα αποκτήσει ξεκάθαρο πλεονέκτημα και για τη 2η θέση που την θέλει μανιασμένα γιατί την αξίζει ώστε να αποδείξει ότι χρόνο με τον χρόνο… ψηλώνει.

ΥΓ. Για να μην υπάρχει καμία απολύτως σκιά στην ανωτερότητα του Αρη, ο Μάνος έστειλε την μπάλα δοκάρι και έξω στο πέναλτι που κάποιοι ισχυρίζονται ότι είναι πολύ αυστηρό και μετά εξιλεώθηκε στο γκολ της ισοφάρισης. Γιατί στο φινάλε το ποδόσφαιρο αποδίδει δικαιοσύνη.

ΥΓ2. Υπάρχουν ακόμη και σήμερα κάποιοι που μιλούν για τον Μάντζιο όταν προπονητές σαν τον Μπόλονι εγκληματούν κατά της ομάδας του. Πως αλλιώς λέγεται δηλαδή η αλλαγή του Βιγιαφάνες;

SDNA Google news
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ SDNA logo ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Επανέφερε την τάξη
EVENTS