Στο φινάλε της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος απέναντι στον ΠΑΟΚ στη Λεωφόρο, ο Παναθηναϊκός αποδείχθηκε πολύ σκληρός για να πεθάνει. Επικράτησε με 2-1 και έκλεισε την κανονική διάρκεια της περιόδου με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, έχοντας βάσιμες ελπίδες για την πολυπόθητη επιστροφή στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις μετά από τέσσερα χρόνια αυτοαποκλεισμού.
Το μεσημέρι της Κυριακής και πάλι στην ιστορική του έδρα, κόντρα στον ίδιο αντίπαλο, το τριφύλλι θριάμβευσε εκ νέου. Για την ακρίβεια ξέσπασε σαν ηφαίστειο που ξυπνά, στο καλύτερο δυνατό τάιμινγκ της σεζόν και πέτυχε την πιο εμφατική φετινή του νίκη.
Το τελικό σκορ (3-0) άλλωστε δεν αφήνει το παραμικρό περιθώριο αμφισβήτησης. Πάλι με την πλάτη στον τοίχο, πάλι σε ντέρμπι, ξανά στη Λεωφόρο. Δεν μπορεί να είναι τυχαίο.
Εδωσε το τέταρτο ντέρμπι στη σειρά εντός έδρας, νίκησε 2-1 τον Ολυμπιακό, έφερε ισοπαλία 1-1 με την ΑΕΚ και νίκησε τον ΠΑΟΚ 2-1 και 3-0. Από τον περασμένο Δεκέμβριο που «μετακόμισε» στη Λεωφόρο έχει δώσει εννέα ματς και μετράει έξι νίκες και τρεις ισοπαλίες, όντας αήττητος στο πρωτάθλημα.
Πλέον, προσπέρασε την ΑΕΚ στη βαθμολογία των πλέι οφ, μείωσε την απόσταση που τον χωρίζει από τον ΠΑΟΚ στον ένα βαθμό και για πρώτη φορά φέτος μετά τη λαίλαπα Ρόκα-Πογιάτος, κρατάει την τύχη στα χέρια του για το ευρωπαϊκό εισιτήριο.
Κι αν δεν είχε «αυτοκτονήσει» στην Τρίπολη θα ήταν τώρα ξεκάθαρο φαβορί. Στο ποδόσφαιρο όμως με τα «αν» δουλειά δεν γίνεται. Αυτό που έχει σημασία είναι να διαχειρίζεσαι σωστά αυτά που έχεις κι όχι αυτά που θα έπρεπε ή αυτά που θα μπορούσες να έχεις.
Ο Παναθηναϊκός την Κυριακή έδωσε την εντύπωση ότι έχει επανέλθει στις ράγες που τον είχε βάλει ο Μπόλονι στην πορεία πρωταθλητισμού που έκανε μέχρι και το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό στη Λεωφόρο.
Δεν μεταμορφώθηκε ξαφνικά σε υπερομάδα, ούτε έθελξε και πέταγε φωτιές στο χορτάρι με την απόδοσή του.
Είχε ωστόσο εξαιρετική αμυντική συνοχή, ομαδικό πνεύμα, κυνισμό και αυταπάρνηση στο μάξιμουμ.
Τα στοιχεία δηλαδή που αποτέλεσαν εξ αρχής την προπονητική σφραγίδα του Ρουμάνου προπονητή στην ομάδα.
Ενας λόγος παραπάνω για την Κυριακή, όπου ο Μπόλονι έκανε ίσως το καλύτερό του κοουτσάρισμα από την ημέρα που ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του τριφυλλιού, με τις κατάλληλες αλλαγές και τη δέουσα επιρροή στο παιχνίδι όταν η ομάδα το είχε ανάγκη.
Ο Πάμπλο Γκαρσία αποφάσισε να ρισκάρει, ρίχνοντας κατά σειρά στη μάχη τους Τζόλη, Κρμέντσικ και Ουάρντα, πλην όμως ο ομόλογός του στον πράσινο πάγκο ήταν αυτός που έκανε το «ματ».
Η επιλογή να περάσει στον αγώνα τον Φακούντο Σάντσες σε ρόλο αμυντικού μέσου, αντί του άξιου συγχαρητηρίων για την αυταπάρνησή του και φυσιολογικά «σκασμένου» Μαουρίσιο, μπορεί να μην γέμιζε το μάτι και να φάνταζε οξύμωρη ως κίνηση.
Αλλά στην πράξη ο Αργεντινός αμυντικός αντεπεξήλθε περίφημα στο ρόλο του, έκλεισε τους διαδρόμους και θωράκισε τη μεσαία γραμμή όταν χρειάζονταν φρέσκια πόδια, τρεξίματα και τσαμπουκάς.
Εξι λεπτά αργότερα ο Βιγιαφάνιες δικαιώθηκε για την πρωτοβουλία του να εκτελέσει το φάουλ στο δεύτερο γκολ της ομάδας, αψηφώντας την προτροπή να το χτυπήσει ο Αϊτόρ, αλλά ο Ισπανός εξτρέμ ήταν αυτός που έβαλε το κερασάκι στην «πράσινη τούρτα» διαμορφώνοντας το τελικό σκορ.
Η συνεισφορά των παικτών ήταν αναμφίβολα εξίσου καθοριστική. Τα μάτια όλων γυάλιζαν και ουδείς δικαιούται να ψέξει τον οιονδήποτε.
Ο Διούδης βούλωσε στόματα και ήταν Κέρβερος όταν τον χρειάστηκε η ομάδα και δη στην καθοριστική φάση με το σουτ του Κρέσπο από τη μικρή περιοχή (66’) με το σκορ στο 1-0.
Ο Μαουρίσιο επέστρεψε σε χρόνο ρεκόρ, έσφιξε τα δόντια και θύμισε «Ελ Σιντ» με την υπερπροσπάθειά του.
Ο Μακέντα πιστοποίησε τη μεγάλη του κλάση και τα σπάνια τεχνικά του χαρίσματα και ο Χατζηγιοβάνης έδωσε ξανά απαντήσεις εκεί που πρέπει. Στο χορτάρι.
Ο «τρομοκράτης» Μολό δεν χαμπαριάζει τίποτα, ο Αλεξανδρόπουλος πάτησε κάθε σπιθαμή του γηπέδου κάνοντας υπερπροσπάθεια παρά το μπανταρισμένο του γόνατο και τις ενοχλήσεις που αισθάνεται εδώ και καιρό, ενώ ο Λούκας Βιγιαφάνιες επιβεβαίωσε το εύρος της προσωπικότητας και τη σπάνια κλάση του.
Για αυτό άλλωστε επέστρεψε. Για να κάνει τη διαφορά. Και στο ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ ο Αργεντινός την έκανε και με το παραπάνω.
Πράγματι, έπαιξαν ρόλο και οι συγκυρίες του ματς στο τελικό σκορ, οι οποίες ευνόησαν τον Παναθηναϊκό. Αλλά την τύχη σου πρέπει να την κυνηγάς για να σε ανταμείψει.
