«Φόρτωσε» ο Μανόλο και πως να μη φορτώσει… Είναι πλέον κάτι παραπάνω από ένα μήνα στην ομάδα, την βρήκε όντως όπως είπε κουρέλι ψυχολογικά. Κι ακούει και διαβάζει συνεχώς για άλλους που θα έπρεπε να παίζουν στην ΑΕΚ και όχι γι’ αυτούς που παίζουν. Ακούει και διαβάζει καθημερινά, πόσο χάλια είναι το υλικό του. Και πρέπει εκείνος, που ξέρει πως αυτό το υλικό είναι όλο το ζήτημα και τώρα, αλλά και η βάση για την συνέχεια, να τους κρατάει όρθιους.
Είναι κουραστικό. Είναι κουραστικό και ψυχοφθόρο πλέον κι εκτός ομάδας να είσαι. Πόσο μάλλον να είσαι και μέσα και να έχεις και την ευθύνη γι’ αυτή.
Εκτιμώ πως ο Μανόλο καταλαβαίνει ότι το κλίμα γύρω από την ομάδα, πλέον επηρεάζει άμεσα την δουλειά του, ακόμη και για τις επιλογές που διαθέτει. Το γεγονός ας πούμε πως δεν θα έχει τον Ινσούα από δω και πέρα, οφείλεται στο γεγονός πως για τον Ινσούα από την αρχή έπεσαν να φάνε την ομάδα και η ομάδα λύγισε. Ποιος τον έφερε, ποιος τον ήθελε, ποιος δεν τον ήθελε, γιατί δεν πήραν τον άλλον κλπ.
Προφανώς και ο ίδιος ο παίκτης λύγισε τελείως. Τα έκανε τελείως θάλασσα με τον ΠΑΣ και πάει. Τελειώνει με συνοπτικές διαδικασίες και τίθεται εκτός, ακόμη κι αν δεν έχει βρεθεί ομάδα για να πάει ακόμη.
Αλλά για τον Μανόλο ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Πως έχει να σχεδιάσει δυο ματς Πέμπτη και Κυριακή, με Απόλλωνα και μετά με Άρη, με ένα αριστερό μπακ σίγουρα στην διάθεση του. Τον Λόπες. Που έπαιξε κι 90λεπτο χθες στην Κρήτη.
Πρέπει κάθε μέρα να διαχειρίζεται ποδοσφαιριστές που παντού διαβάζουν κι ακούν πως είναι οι χειρότεροι της κατηγορίας. Να στηρίξει τερματοφύλακες που διαβάζουν κι ακούν πως… δεν είναι τερματοφύλακες.
Να πηγαίνει να παίξει ένα δύσκολο εκτός έδρας ματς και να πρέπει να στηριχθεί σε παίκτες που το βράδυ βλέπουν να τους κράζουν(κι αυτούς δηλαδή), έξω από το ξενοδοχείο.
Αλλά ο Μανόλο είπε το εξής απλό, που το ζει στο πετσί του. Όλα αυτά αν έχουν κάποια επίδραση, την έχουν πάνω στην δική του δουλειά και στο ανθρώπινο δυναμικό που διαχειρίζεται.
Και μη πει κανένας πως όλα αυτά είναι φυσιολογικά γιατί δεν πάει καλά η ομάδα, καιρό τώρα. Να μη το πει ειδικά στον Μανόλο. Γιατί εδώ ήταν όταν την σεζόν του πρωταθλήματος, από την αρχή ως το τέλος σχεδόν περίπου τα ίδια άκουγε και διάβαζε για την επάρκεια της ομάδας του.
Άλλο που τώρα τα ξεχάσαμε και θεωρούμε πως εκείνη την εποχή όλα ήταν καλά και άγια. Απίστευτο κράξιμο έπεφτε. Δεν είχαμε εξτρέμ, δεν είχαμε αριστερό μπακ, δεν είχαμε «δεκάρια», ο ΠΑΟΚ ακόμη και ο ΟΣΦΠ ήταν «πολύ καλύτεροι». Όλο αυτό που στην συνέχεια έγινε «από τύχη το πήραμε», επειδή «αυτοκτόνησαν οι άλλοι».
Ή μήπως ήταν αποδεκτή η ομάδα στο διάστημα φέτος που και στην κορυφή ή πολύ κοντά σε αυτή είχε βρεθεί και είχε πάρει και την πρόκριση στην Ευρώπη;
Τέλος πάντων, είναι κι αυτό ένα μεγάλο πρόβλημα, το μεγαλύτερο ίσως, που έχει να αντιμετωπίσει ο Μανόλο Χιμένεθ, στην προσπάθεια που κάνει να στρώσει φέτος μια κατάσταση στο αγωνιστικό. Η οποία κυρίως πρέπει να γίνει η γέφυρα με την επόμενη σεζόν.
Γενικώς, τώρα είναι «asset» για την ΑΕΚ ο Χιμένεθ, όποια άποψη και να είχε ο καθένας μας στο πρόσφατο παρελθόν ακόμη. Πρέπει να είναι κομβικός στον σχεδιασμό της ομάδας. Και τα «θέλω» του μπορούν να αποτελέσουν μια ασφαλιστική δικλείδα και για τις όποιες παθογένειες έχει ο σύλλογος στον τρόπο με τον οποίο σχεδιάζει το αγωνιστικό του σκέλος.
Με τα υπέρ και τα κατά του, έχει έναν τρόπο και μια στόχευση στην ομάδα που θέλει να δημιουργήσει. Τρόπος και στόχευση, είναι αυτά που έχουν λείψει από την ΑΕΚ από το καλοκαίρι του 2018 και μετά. Οι προπονητές είναι πάντα κομβικοί στο να υπάρχουν αυτά και να είναι ξεκάθαρα. Από αυτή την άποψη, για την Ένωση στο πρόσωπο του Χιμένεθ έχει στην πράξη προκύψει ένα μεγάλο «συν» στο να βρει έναν βηματισμό σε αυτά. Καλό είναι να γίνει αντιληπτό αυτό και να αξιοποιηθεί ανάλογα.
ΥΓ: Τι δουλειά έχει ο Ζαχαριάδης στους πίνακες της Super League, ουδέποτε το κατάλαβα. Ας τον αφήσουν να συνεχίσει…
