Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα, το αποτέλεσμα όμως είναι ακόμη απρόβλεπτο.
Η ΑΕΚ, ο Μελισσανίδης, δηλαδή, θέλει να κρατήσει τον Μάρκο Λιβάγια και με τον Κροάτη παρόντα να μπει στην «ΟΠΑΠ Arena» στα τέλη του 2021. Η επιθυμία γίνεται πράξη με την κατάθεση σημαντικής πρότασης -4 εκατ. ευρώ για τα επόμενα τέσσερα χρόνια- στον παίκτη και την επικοινωνία με τον μάνατζέρ του ώστε να πραγματοποιηθεί η τελική συνάντηση και να δοθεί η απάντηση του Λιβάγια.
Την ερχόμενη εβδομάδα θα υπάρξει d-day στην υπόθεση. Εάν ο Λιβάγια πει «ναι» θα μείνει στην ΑΕΚ και θα συνεχίσει τη διαδρομή που ξεκίνησε από το 2017 ώστε να γίνει από τους μακροβιότερους (και πιο σημαντικούς, ταυτόχρονα) ξένους στην ιστορία της.
Αν πει «όχι» τότε η ΑΕΚ θα ενεργοποιήσει ΑΜΕΣΑ το plan b, δηλαδή θα ζητήσει από τον μάνατζέρ του να φέρει ΤΩΡΑ πρόταση πώλησης για να μην τον χάσει το καλοκαίρι ελεύθερο.
Δεν θα επιχειρήσω πρόβλεψη καθώς είναι πολύ παρακινδυνευμένη. Εκείνοι που ξέρουν μιλούν για μοιρασμένες πιθανότητες. Κι όταν η μπίλια βρίσκεται στο 50-50 καλό είναι να μην ποντάρεις αυθαίρετα. Άλλωστε, κοντή γιορτή…
Επίσης, δεν υφίσταται ΚΑΝΕΝΑ θέμα από τα «γέλια του Λιβάγια στον πάγκο», στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό. Εξ αρχής θεώρησα τη συγκεκριμένη «ιστορία» μια διογκωμένη παραφιλολογία των social media. Αυτό δα έλειπε να φτάσουμε στο σημείο «ποινικοποίησης του χαμόγελου» ακόμη και σε τούτη η χώρα όπου η τρέλα, η υπερβολή και το μίσος περισσεύουν και όλα μαζί εκφράζονται στο καφενείο του διαδικτύου. Ο Λιβάγια μίλησε με τον Ιβιτς, ο Μελισσανίδης κατάλαβε γρήγορα ότι δεν υπάρχει λόγος να είναι «φορτωμένος» και η κατάσταση επέστρεψε στο σοβαρό και προφανές: στη συζήτηση για νέο τετραετές συμβόλαιο.
Αν η ίδια κουβέντα για ανανέωση γινόταν πέρυσι θαρρώ ότι η ΑΕΚ θα είχε περισσότερη ανάγκη τον Κροάτη άσο απ΄ότι εκείνος την ΑΕΚ. Πέρυσι δεν υπήρχε ούτε ο Λιβάι Γκαρσία ούτε ο Τάνκοβιτς. Πέρυσι η Ενωση ήταν πολύ πιο εξαρτημένη από την κλάση του Μάρκο. Αλλά κι εκείνος ήταν πιο καταλυτικός στο παιχνίδι της.
Φέτος οι μεταγραφές και το μπόλιασα μεσοεπιθετικής ποιότητας (σε αντίθεση με την άμυνα όπου η εικόνα της είναι εξόχως προβληματική) δεν μετέτρεψαν φυσικά τον Λιβάγια σε περιττή πολυτέλεια -μην τρελαθούμε, παιχταράς παραμένει ο Κροάτης- αλλά η ΑΕΚ έδωσε την πολυτέλεια στον εαυτό της να μπορεί σε ματς ΚΑΙ χωρίς τον Λιβάγια. Θυμίζω πως μόλις πρόσφατα, στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, ο Κροάτης έγινε αλλαγή στο 70ο λεπτό και η ΑΕΚ βελτίωσε σημαντικά την εικόνα της καταφέρνοντας μάλιστα να ισοφαρίσει.
Η ποδοσφαιρική αξία του Λιβάγια δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από κανένα. Πρόκειται για παίκτη υψηλής κλάσης. Και όταν είναι αφοσιωμένος πνευματικά στην ΑΕΚ θαρρώ πως μπορεί να αποτελεί στον πολυτιμότερο κρίκο της 11αδας της. Όμως μιλάμε δεδομένα για μια ξεχωριστή ποδοσφαιρική ιδιοσυγκρασία. Και είναι απόλυτα ανθρώπινο αυτή η κατάσταση με το συμβόλαιό του να του «τρώει» πολύ σκέψη.
Εκτιμώ ότι ΑΥΤΗ τη στιγμή (προσοχή στο χρόνο), ο Μάρκο Λιβάγια χρειάζεται περισσότερο την ΑΕΚ απ΄ ότι η ΑΕΚ εκείνον. Ή, για να το πω διαφορετικά: αν μιλούσαμε πέρυσι τέτοιο καιρό η ΑΕΚ θα χρειαζόταν περισσότερο τον Λιβάγια απ΄ότι ο Λιβάγια εκείνη.
Προφανώς μπορεί να του φέρει ο μάνατζερ του μια πρόταση ενός εκατ. ευρώ, από το τουρκικό πρωτάθλημα για παράδειγμα στο οποίο εδώ και ένα χρόνο τα εκεί ΜΜΕ τον έχουν «μεταγράψει» καμιά δεκαριά φορές. Όμως για τον Λιβάγια από το 2017 η ΑΕΚ υπήρξε η επανεκκίνηση της καριέρας του. Μαζί της έγινε πρωταθλητής, έπαιξε στην Ευρώπη, φώναξε ξανά στην ποδοσφαιρική κοινότητα πόσο καλός παίκτης είναι.
Τώρα, στα 27,5 έχει τη δυνατότητα να επιλέξει ένα σπουδαίο τετραετές συμβόλαιο και να μείνει σε μια ομάδα η οποία τον πιστεύει πολύ, κοντά στον κόσμο που τον αγαπάει και βέβαια σε μια πόλη και σε ένα τρόπο ζωής που ο ίδιος δεδομένα λατρεύει για την οικογένειά του.
Ε, όλα αυτά δεν τα αφήνεις εύκολα. Πόσο μάλλον όταν έχεις μπροστά σου και 4 εκατ. ευρώ για τα επόμενα 4 χρόνια. Είπαμε όμως: προβλέψεις δεν κάνουμε, ούτε κουμάντο στο πορτοφόλι κανενός. Δεδομένα παραθέτουμε…
