Αν ο Ολυμπιακός ήθελε να χαρίσει στον ΠΑΟΚ έναν βαθμό, δύσκολα θα έβρισκε πιο γενναιόδωρο τρόπο. Σε ένα Καραϊσκάκη που περίμενε από την ομάδα του να επιβάλει τον νόμο της έδρας ειδικά κόντρα στον ΠΑΟΚ, οι «ερυθρόλευκοι» βρήκαν το γκολ που έψαχναν και στη συνέχεια φρόντισαν μόνοι τους να ακυρώσουν το πλεονέκτημά τους. Ποδοσφαιρική αυτοκτονία, με δύο υπογραφές στο πιστοποιητικό: Ορτέγκα και Τικνιζιάν.
Ο πρώτος έχει σώσει πολλές φορές τον Ολυμπιακό και δικαιούται να πιστωθεί όσα έχει προσφέρει. Στη συγκεκριμένη φάση, όμως, όφειλε να καταλάβει ότι ο συμπαίκτης του κοιμόταν όρθιος. Ο Αρμένιος παρακολουθούσε τη φάση με την αντίδραση ανθρώπου που μόλις ξύπνησε από μεσημεριανό ύπνο, ο Ορτέγκα δεν διάβασε τον κίνδυνο και ο Ζίβκοβιτς βρέθηκε με ένα δώρο στα πόδια. Το άνοιξε χωρίς δεύτερη σκέψη.
Για τον μπακ του Ολυμπιακού η κουβέντα έχει αρχίσει να ξεφεύγει από τα όρια μιας κακής βραδιάς. Οι εμφανίσεις του μέχρι σήμερα δεν πείθουν ότι μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του Ολυμπιακού. Η φανέλα του βασικού δεν δίνεται με την ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα ξυπνήσεις. Και σε ένα ντέρμπι, μια στιγμή υπνοβασίας αρκεί για να πετάξεις δύο βαθμούς από το παράθυρο.
Ο Λίσι είχε... παραγγείλει Χ και ο Ολυμπιακός ανέλαβε το ντελίβερι. Η τακτική του Ιταλού αποδείχθηκε αποτελεσματική, ενώ οι απουσίες του ΠΑΟΚ κάνουν ακόμη πιο σημαντικό το αποτέλεσμα.
Ο Αλέσιο Λίσι, από την άλλη, πήγε στο Καραϊσκάκη με τις απουσίες του, διάβασε τις αδυναμίες του αντιπάλου και έστησε έναν ΠΑΟΚ που ήξερε τι ζητούσε. Οι γραμμές έμειναν κοντά, οι χώροι περιορίστηκαν και ο Ολυμπιακός υποχρεώθηκε να κυκλοφορεί την μπάλα χωρίς να βρίσκει εύκολα διαδρόμους προς την περιοχή. Ο ΠΑΟΚ είχε κατέβει για την ισοπαλία και την πήρε, με την πειθαρχία μιας ομάδας που δεν είχε καμία διάθεση να παρασυρθεί από την ατμόσφαιρα.
Ο Λίσι είχε... παραγγείλει Χ και ο Ολυμπιακός ανέλαβε το ντελίβερι. Η τακτική του Ιταλού αποδείχθηκε αποτελεσματική, ενώ οι απουσίες του ΠΑΟΚ κάνουν ακόμη πιο σημαντικό το αποτέλεσμα. Όταν καταφέρνεις να μπλοκάρεις τον αντίπαλο μέσα στην έδρα του, έχοντας λιγότερες διαθέσιμες λύσεις, έχεις κάθε λόγο να αισθάνεσαι δικαιωμένος για το σχέδιό σου.
Ο Ολυμπιακός βρήκε προσωρινά το κλειδί με την είσοδο του Γκονζάλες, ο οποίος σκόραρε λίγα λεπτά αργότερα. Η αλλαγή έφερε αποτέλεσμα, αλλά η συνέχεια δεν είχε την ίδια έμπνευση. Οι «ερυθρόλευκοι» έψαξαν το δεύτερο γκολ χωρίς να δημιουργήσουν την πίεση που θα έκανε το Καραϊσκάκη να βράσει.
Ζίβκοβιτς: Η κορυφή είναι δική του
Ο Αντρίγια Ζίβκοβιτς πήρε το δώρο του Ολυμπιακού, όπως προαναφέρθηκε, και το μετέτρεψε σε βαθμό για τον ΠΑΟΚ. Θα ήταν, όμως, μεγάλη αδικία να περιορίσουμε την παρουσία του σε αυτή τη φάση, γιατί ο Σέρβος πραγματοποιεί μια σεζόν που έχει ήδη αφήσει έντονο αποτύπωμα στο πρωτάθλημα.
Σύμφωνα με το Sofascore, είναι ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής της Super League μέχρι στιγμής, με μέση αξιολόγηση 7,72. Τα τρία γκολ, οι πέντε ασίστ και οι οκτώ συμμετοχές σε γκολ δίνουν μια πρώτη εικόνα, αλλά το πραγματικό βάρος της προσφοράς του βρίσκεται στη δημιουργία. Έχει φτιάξει εννέα μεγάλες ευκαιρίες, μετρά 5,75 αναμενόμενες ασίστ και δίνει κατά μέσο όρο 3,6 πάσες-κλειδιά ανά αγώνα.
Και αυτά δεν είναι όλα.
Ο Σέρβος κουβαλά μεγάλο μέρος της επιθετικής ευθύνης του ΠΑΟΚ, αναλαμβάνει πρωτοβουλίες και δίνει στους συμπαίκτες του ευκαιρίες που συχνά αρχίζουν από τη δική του έμπνευση. Στο Καραϊσκάκη του έστρωσαν την μπάλα. Στο υπόλοιπο πρωτάθλημα τη στρώνει εκείνος στους άλλους. Ένας ποδοσφαιριστής που μπορεί να τελειώσει τη φάση, αλλά και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για να την τελειώσει κάποιος άλλος.
Μέσα σε όλα αυτά, ήρθε προ ημερών και η συμφωνία για την ανανέωση του συμβολαίου του με τον Δικέφαλο. Μια εξέλιξη που αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία όταν συνοδεύεται από τέτοια αγωνιστική παρουσία. Ο ΠΑΟΚ έκανε την καλύτερη μεταγραφή του χωρίς να χρειαστεί να αγοράσει ποδοσφαιριστή.
Ο Παναθηναϊκός έχει μέταλλο που φαίνεται όταν ζορίζεται
Ο Ηρακλής έπαιξε καλύτερα, έβαλε δύσκολα στον Παναθηναϊκό και για μεγάλα διαστήματα έμοιαζε ικανός να του κόψει βαθμούς. Οι «πράσινοι» είχαν προβλήματα στο παιχνίδι τους, δυσκολεύτηκαν να βρουν ρυθμό και χρειάστηκε να φτάσουν στις καθυστερήσεις για να ολοκληρώσουν την ανατροπή με το καθαρό πέναλτι που εκτέλεσε εύστοχα ο Καλάμπρια.
Κι όμως, αυτή η νίκη μπορεί να αποδειχθεί από τις σημαντικότερες της σεζόν. Ο Παναθηναϊκός έχει αρχίσει να αποκτά μια συνήθεια που κάνει τους αντιπάλους του να κοιτάζουν το ρολόι με αγωνία: όσο παίζεται το ματς, δεν μπορείς να τον ξεγράψεις. Ακόμη και όταν το ποδόσφαιρό του δεν πείθει, βρίσκει τρόπο να κρατά ζωντανή τη διεκδίκηση και να χτυπά όταν εμφανιστεί η ευκαιρία.
Όσο παίζεται το ματς, δεν ξεγράφεις τον Παναθηναϊκό.
Η απουσία του Ουναΐ είχε δημιουργήσει την εντύπωση ότι ο Παναθηναϊκός θα χάσει τον προσανατολισμό του. Ένας ποδοσφαιριστής με τέτοια επιρροή στη δημιουργία δύσκολα αντικαθίσταται, αλλά η ομάδα εξακολουθεί να κερδίζει. Τον Ουναΐ, λοιπόν, τον έχασε από την ενδεκάδα, όχι όμως και την πίστη ότι μπορεί να πάρει το παιχνίδι. Αυτή είναι η φετινή μεγάλη αρετή του τριφυλλιού. Το +4 από τον Ολυμπιακό και το +8 από τον ΠΑΟΚ αποτυπώνουν του λόγου το αληθές.
Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι η εμφάνιση πρέπει να περάσει στο αρχείο χωρίς κριτική. Ο Ηρακλής έδειξε αδυναμίες που άλλοι αντίπαλοι ενδέχεται να εκμεταλλευτούν πιο αποτελεσματικά. Υπάρχει, επίσης, η φάση του Αντίνο, για την οποία σημαντικό μέρος της τηλεκριτικής θεωρεί ότι έπρεπε να αποβληθεί και προσωπικά με βρίσκει σύμφωνο. Μια κόκκινη θα άλλαζε τις ισορροπίες...
Σωστά φωνάζει ο Λεβαδειακός
Η ΑΕΚ έκανε την ανατροπή απέναντι στον Λεβαδειακό και πήρε τρεις βαθμούς που της ήταν απαραίτητοι. Όμως στην Αγιά Σοφιά η συζήτηση δεν τελείωσε με το τελευταίο σφύριγμα, αφού δύο διαιτητικές αποφάσεις άφησαν σοβαρά ερωτήματα για το αν οι φιλοξενούμενοι είχαν την αντιμετώπιση που δικαιούνταν. Στη φάση της ισοφάρισης, κάποιοι λένε ότι προηγήθηκε επιθετικό φάουλ και επομένως δεν έπρεπε να δοθεί το πέναλτι στην ΑΕΚ. Προσωπικά, νομίζω ότι περισσότερη συζήτηση σηκώνει γιατί δεν πήρε πέναλτι ο Λεβαδειακός στο 92', παρά η φάση του «κιυτρινόμαυρου» πέναλτι που ο παίκτης του Κομπότη αγκαλιάζει τη μπάλα.
Η ΑΕΚ, λοιπόν, πήρε το πέναλτι που αμφισβητείται, ο Λεβαδειακός δεν πήρε εκείνο που οι περισσότεροι θεωρούν ότι δικαιούνταν.
Και δύο κουβέντες ακόμη για τη 10η αγωνιστική... της διακοπής: Η Κηφισιά του Λέτο κάνει μαθήματα υπομονής. Βρέθηκε πίσω στον Βόλο, γύρισε το παιχνίδι και συνέχισε να δείχνει την ταυτότητα που χτίζει από την προηγούμενη σεζόν. Με καλούς ποδοσφαιριστές, συγκεκριμένο σχέδιο και εμπιστοσύνη στον προπονητή της, αποδεικνύει ότι η συνέπεια μπορεί να γίνει αγωνιστικό πλεονέκτημα. Στο ελληνικό ποδόσφαιρο πολλοί ψάχνουν κάθε τρεις μήνες τον επόμενο προπονητή. Η Κηφισιά προτίμησε να ψάξει πώς θα γίνει καλύτερη με αυτόν που ήδη έχει.
Ο Άρης, για να πάμε και λίγο βόρεια, είναι δύο... ομάδες σε συσκευασία μίας. Στο Βικελίδης έχει μαζέψει 13 από τους 15 βαθμούς του, μπαίνει με φόρα και συχνά βρίσκει γρήγορο γκολ, όπως συνέβη απέναντι στον Παναιτωλικό. Μακριά από το Χαριλάου, όμως, οι δύο βαθμοί και τα 13 γκολ παθητικό περιγράφουν μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα. Στο σπίτι του κάνει κουμάντο, αλλά άμα βγει στον δρόμο, ξεχνάει που είναι τα κλειδιά του...
Το χθεσινό μου πρώτο σχόλιο μετά τη λήξη του ντέρμπι στο Φάληρο
