Άργησε όμως ήρθε το στραβοπάτημα για την ομάδα. Πριν το παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό πολλοί ήταν εκείνοι που πίστευαν πως οι κιτρινόμαυροι πάνε σαν πρόβατο στη "σφαγή", απέναντι στην κορυφαία και πιο φορμαρισμένη ομάδα του πρωταθλήματος. Αντ' αυτού, και ενώ το σκορ ήταν από νωρίς στο 1-0, ο Άρης έβγαλε αντίδραση και κατάφερε να φέρει το ματς ακριβώς εκεί που το ήθελε. Το φινάλε όμως αφήνει "παγωμένη" την ομάδα και με άδειες τις αποσκευές της.
Αναφορικά με την παράταξη στην αρχική ενδεκάδα, ο Άρης παρουσιάστηκε με πολλές αλλαγές, κυρίως στο μεσοεπιθετικό της παιχνίδι, με Μπουσαΐντ και Μιρ σε κομβικές θέσεις (αν έχουμε τον Θεό μας δηλαδή...) και Γένσεν - Παπασαραφιανό να δημιουργούν από πίσω. Ο Παπασαραφιανός, όπως και ο Χαρούπας, μου άρεσαν πολύ. Έχουν μέλλον αυτά τα παιδιά, αρκεί να ασχοληθεί κάποιος σοβαρά μαζί τους και να πάρουν ευκαιρίες, για να μην περιμένουμε το "αναγκαίο κακό" του κυπέλλου, για να τους δούμε. Οι υπόλοιποι όμως... καμία ελπίδα.
Για τον Μιρ τα έχουμε ξαναγράψει. Ο παίκτης ίσως έχει πάψει να είναι πλέον... παίκτης. Δείχνει να βρίσκεται τουλάχιστον δύο ταχύτητες κάτω από κάθε αντίπαλο και συμπαίκτη, καταστρέφει φάσεις και δεν δείχνει όσο αλτρουιστής χρειάζεται, με αποκορύφωμα το ανέβασμα του Γένσεν, από τα δεξιά του, το οποίο δεν είδε ποτέ, στο πρώτο μέρος.
ή... ακόμη χειρότερα,το είδε, όμως. προτίμησε να κοιτάξει τον εαυτό του και να σουτάρει αδύναμα.
Ο Μπουσαΐντ από την άλλη, είναι το ίδιο προβληματικός, όμως με έναν μοναδικό - δικό του τρόπο. Δείχνει πως προσπαθεί, τρέχει, πιέζει, όμως είναι σε μουντ "I love this Game" και όλα του πάνε στραβά. Έτσι δεν μπορεί να ελπίζει σε πολλά. Όσες ευκαιρίες και να πάρει...
Πάμε τώρα και στην "ταμπακιέρα"...
Ο Μιχάλης Γρηγορίου ελέγχεται για τις επιλογές του στο σημερινό ματς, ρισκάροντας πολύ με Μπουσαΐντ και Μιρ, σε ένα σχήμα, που και ο πιο αισιόδοξος ήταν βέβαιος πως δεν θα έπιανε.Οι αλλαγές ήταν σωστές και η ομάδα βρήκε λύσεις, μαζί και με την σωστή νοοτροπία που χτίστηκε από το 9ο λεπτό, μετά το 1-0. Ο Άρης δεν θυμίζει ομάδα παλαιότερων ετών, που μόλις βρίσκονταν πίσω στο σκορ τελείωνε το παιχνίδι. Οι κιτρινόμαυροι ήλεγξαν τον ρυθμό, είχαν τις φάσεις τους, πήραν πράγματα από τις αλλαγές τους, βρήκαν το γκολ, όμως αυτά δεν ήταν αρκετά. Η συγκέντρωση χάθηκε μετά το 1-1 και στο φινάλε οι εντάσεις. έπεσαν. Άδικα ή όχι, ο Παναθηναϊκός χτύπησε και το παιχνίδι τελείωσε αυτομάτως.
Η συνέχεια πρέπει να είναι ανάλογη με την επιστροφή της ομάδας από την διακοπή, το σερί στο πρωτάθλημα πρέπει να συνεχιστεί και ο Άρης να μείνει συγκεντρωμένος για το καλύτερο, σε πρωτάθλημα και... κύπελλο. Ειδικά στο 2ο ο στόχος δεν έχει χαθεί. Κερδίζεις τις Σέρρες και "καθαρίζεις". Ακόμη και με δύο απώλειες στην πλάτη...
Το ζητούμενο για τις επόμενες εβδομάδες είναι να ελεγθχεί η ζημιά με τους τραυματίες και τις απουσίες. Το ρόστερ πρέπει να έχει λύσεις και να μην επιστρέψουμε στα περσινά. Αν είναι θέμα διαχειρισης πρέπει να δουλευτεί περισσότερο. Αν είναι θέμα τύχης, τι να πω... ας ελπίσουμε να μην την ξαναπατήσουμε, όπως στο παρελθόν.
Το υλικό είναι καλό, όμως πρέπει να έχει μεγαλύτερο βάθος. Εκεί είναι που θέλει δουλειά και ενίσχυση τον Γενάρη η ομάδα.
ΥΓ Ο Φαμπιάνο κάνει εξωπραγματική πορεία φέτος. Ο Άρης πρέπει να πάρει το μάξιμουμ από τον Βραζιλιάνο και να διεκδικήσει όλα όσα μπορεί από θέμα στόχων.
