Η ΑΕΚ ήταν απόλυτα ανταγωνιστική για μια ώρα και πιθανόν και καλύτερη από τον αντίπαλο σε μεγάλα κομμάτια αυτού του διαστήματος. Πριν το γκολ του Μάγερ από την φανταστική ενέργεια του Πήλιου, είχε δοκάρι με τον Μουκουντί και την μεγάλη χαμένη ευκαιρία του Γιόβιτς χωρίς εκείνη να απειλείται ιδιαίτερα, αν εξαιρέσουμε ένα φαλτσαριστό σουτ του Σαντάνα. H Σαχτάρ, βρήκε απάντηση μέσω της υπόδειξης πέναλτι που είδαν οι Βρετανοί διαιτητές κι από εκεί και πέρα, μέχρι το 60', είχαμε μια σχετική ισορροπία με την ΑΕΚ όμως και πάλι να δημιουργεί εκείνη τις δυο καλύτερες στιγμές στην επανάληψη με το χαμένο τετ α τετ του Πήλιου και το φάουλ του Μαρίν. Κλειδί στα όσα συμβαίνουν από εκεί και πέρα το γεγονός πως ο Αρντά Τουράν παίρνει παρά πολλά από τις δυο του αλλαγές Ισάκε και Μεντόζα που βάζουν ένταση, ταχύτητα και τρεξίματα στη μεσοεπιθετική γραμμή των Ουκρανών, την ώρα που ο Μάρκο Νίκολιτς παίρνει το απόλυτο μηδέν από τους: Γκατσίνοβιτς, Ζοάο Μάριο, Κάιρινεν, Βάργκα και Ζούμπκοφ που προοδευτικά ήρθαν στο παιχνίδι.
Σε αυτό το επίπεδο και με τη δυνατότητα που έχει πλέον κάθε ομάδα να κάνει πέντε αλλαγές, είναι κομβικό και υπεραπαραίτητα αυτοί που θα έρχονται στο ματς να σου δίνουν κάτι και κυρίως, να φέρνουν φρεσκάδα και τρεξίματα. Η ΑΕΚ, όχι μόνο δεν τα πήρε αυτά από τις αλλαγές της αλλά ενδεχομένως τα πράγματα να έγιναν και χειρότερα σε ένα διάστημα πάντως που η αλήθεια είναι πως η Σαχτάρ πατούσε πιο γερά και έβγαζε μεγαλύτερες δυνάμεις. Κομβικό σημείο του ματς επίσης είναι όσα γίνονται στην αλλαγή του Γιόβιτς ο οποίος καθυστερεί να βγει, η ΑΕΚ αναγκάζεται να αμυνθεί με δέκα και ο Μπρινιόλι δέχεται ένα φτηνό γκολ που σε αυτό το επίπεδο απαγορεύεται να το δέχεσαι αν θες να έχεις σοβαρές πιθανότητες για κάτι καλό.
Όλα τα υπόλοιπα, είναι ιστορία για μια ΑΕΚ που που για μια ώρα ήταν άκρως ανταγωνιστική, σε μεγάλα κομμάτια αυτού του διαστήματος καλύτερη από τον αντίπαλο με σπουδαιότερες ευκαιρίες, ωστόσο αν δεν υπάρχει διάρκεια, αν δεν υπάρχουν τρεξίματα και βοήθειες από τον πάγκο, αν δεν έχεις συγκέντρωση και στα 90 λεπτά σε αυτό το επίπεδο είναι πολύ δύσκολο να πάρεις αποτέλεσμα. Μπορεί στην Ελλάδα ακόμα και στα ντέρμπι ένα ημίχρονο και μια ώρα αγώνα να αρκούν αλλά εκεί είναι Champions League. Εκεί, τα λάθη δεν μένουν ατιμώρητα. Εκεί, χρειάζεσαι το μέγιστο σε κάθε στιγμή για να μην την πατήσεις. Το χθεσινό ήταν ένα μάθημα για όλους τους ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ, ακόμα και για τον ίδιο τον Μάρκο Νίκολιτς ο οποίος γνωρίζει πολύ καλά τι πήγε λάθος καλύτερα από τον καθ' ένα εκτός από τους... αναλυτές του MEGA με έναν εξ αυτών στο post game να κάνει μια πολυ ποδοσφαιρική ανάλυση λέγοντας πως «όταν θες να ασχολείσαι με αυτά τα πράγματα» εννοώντας την ιστορία με το γνωστό ποστ του καναλιού «χάνεις το ματς».
Την άκουσα και σε ένα καφενείο το πρωί αυτή την ατάκα, άρα μπορεί να χαρακτηριστεί δημοσιογραφική επιτυχία. Ειπώθηκε και το άλλο αμίμητο βέβαια από το πάνελ του Βαγγέλη Μαρινάκη ότι το MEGA αντιμετωπίζει με αντικειμενικό τρόπο όλες τις ομάδες. Ιδίως στα θέματα διαιτησίας και αμφισβητούμενων φάσεων με τον Ηλία Σπάθα θα προσθέσω εγώ, υπάρχει η απόλυτη αντικειμενικότητα κάθε Κυριακή. Για να πάμε και στην ουσία του πράγματος όμως επειδή ο Μάρκο Νίκολιτς τους ξεβράκωσε δημόσια και δεν είμαστε όλοι ίσα κι όμοια να τρώμε κουτόχορτο και την αστεία δικαιολογία ότι υπήρξε ποστ των Ουκρανών αλλα και του Γιόβιτς το οποίο προέκυψε βέβαια ετεροχρονισμένα και από ανάγκη αφού ξεφτιλιστήκανε δημόσια στο Πανελλήνιο, να πω ότι το πρόβλημα τους δεν είναι ούτε ο Νίκολιτς, ούτε ο τρόπος που τους εξέθεσε.
Το πρόβλημα τους στον Ολυμπιακό, διότι MEGA ίσον Ολυμπιακός, είναι η ΑΕΚ. Το είχα γράψει και σε ένα άλλο άρθρο. Ο Ολυμπιακός δεν αντέχει να βλέπει τον Ηλιόπουλο πρωταθλητή. Δεν αντέχει γενικά να βλέπει άλλη ομάδα να σηκώνει το πρωτάθλημα. Και για να το παραφράσω λίγο, δεν αντέχουν να βλέπουν άλλη ομάδα να διακρίνεται. Να παίζει σε καλύτερη διοργάνωση απ' αυτούς. Σε καλύτερα γήπεδα και πάει λέγοντας. Έφτασαν στο σημείο να βγάλουν κόμπλεξ και μικροπρέπεια απέναντι σε μια ελληνική ομάδα για να αυτοϊκανοποίηθούν. Και να ικανοποιήσουν το μεγάλο αφεντικό αλλά και τον κόσμο στον οποίο απευθύνονται. Επομένως, ας κοιταχτούν όλοι αυτοί στον καθρέφτη. Και την ατάκα «η ανοησία και το οπαδιλίκι δεν οδηγούν πουθενά», ας την απευθύνουν στον ίδιο τους τον εαυτό και όχι στον Μάρκο Νίκολιτς...
ΥΓ. 10.000 και πλέον κόσμος στο Λονδίνο. Οι ΑΕΚτζήδες μετέτρεψαν το Στάμφορντ Μπριτζ σε Αγιά Σοφιά σε μια εκδρομή που θα μείνει στην Ιστορία. Βαθιά υπόκλιση σε όλους όσους βρέθηκαν εκεί και δημιούργησαν αυτή την συγκλονιστική ατμόσφαιρα!
