Ακόμη μία αγωνιστική έφτασε στο τέλος της για τον Άρη και υπάρχουν χρήσιμα συμπεράσματα, τα οποία πρέπει και μπορούν να αναλυθούν. Οι κιτρινόμαυροι παρουσίασαν στο κοινό τους όσα δούλεψαν στην διακοπή και το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι πως υπάρχουν θετικά και αρνητικά από την αναμέτρηση απέναντι στον Βόλο.
Για να μην μπερδέψουμε τα σημαντικά με τα δευτερεύοντα, η νίκη είναι νίκη. Τρεις βαθμοί στο σακούλι και προχωράμε. Αυτό δεν αλλάζει, όσα και να πούμε στη συνέχεια. Δε θα μετρήσει παραπάνω ή λιγότερο.
Ο Άρης παρουσιάστηκε μεσοεπιθετικά με Γκαρέ και Μπρούμα στα "φτερά", με Κουαμέ - Καντεβέρε δίπλα δίπλα, στην ευθεία και με εναλλαγές στην επίθεση και Ράσιτς - Χόνγκλα να κόβουν και να δένουν στο κέντρο. 4-2-3-1 ή 4-4-2, λίγη σημασία έχει στην κουβέντα μας, επομένως δε χρειάζεται να σταθούμε εκεί ιδιαίτερα. Επιθετικά η ομάδα του Γρηγορίου ήταν εξαιρετική στις δύο φάσεις στο αντίπαλο μισό. Είτε σε σετ παιχνίδι, είτε σε τρανζίσιον, οι φάσεις έγιναν, οι τελικές ήρθαν, τα plays βγήκαν και η μπάλα κυκλοφόρησε, είτε από τα πλάγια, είτε από τον άξονα. Το τρικ με το "πικ εν ρολ" με τον εξτρέμ να συγκλίνει, τον δεύτερο επιθετικό να άθεται ως "σκαλοπάτι" και έπειτα τις επιλογές να αυξάνονται με την άμυνα σε ανισορροπία βγήκε σε πολλές στιγμές του αγώνα και φάνηκε αρκετά δουλεμένο. Οι γηπεδούχοι κυκλοφόρησαν αρκετά γρήγορα και ικανοποιητικά τη μπάλα, βγάζοντας αυτοματισμούς και φάνηκε όλο αυτό να δουλεύει ιδανικά, ως και το σημείο των αλλαγών. Στην αντεπίθεση, δε, οι κιτρινόμαυροι εκμεταλλεύτηκαν τα γρήγορα πόδια και την αθλητικότητα των Καντεβέρε - Κουαμέ, κάτι το οποίο μοιάζει να έχει τεράστιο πρόσπεκτ για την συνέχεια.
Από τα παραπάνω προκύπτει ένα θετικό και ένα αρνητικό.
Ο Άρης δείχνει αρκετά βελτιωμένος, ο Μπρούμα φαίνεται να κουμπώνει άριστα στο ήδη υπάρχον υλικό, όμως, αν τα ανακατέψουμε όλα αυτά, το γλυκό χαλάει κάπως. Στο χέρι του γρηγορίου είναι να αποδείξει πως ο Άρης δε θα βασιστεί μόνο σε αυτούς που ξεκίνησαν, αλλά μπορεί να παράξει ίδιο ποδόσφαιρο και με Αλφαρέλα, Μορόν, Μιρ, Γιαννιώτα και... Μανού.
Αμυντικά, ο Άρης φάνηκε να μην έχει θέμα σε σετ παιχνίδι, ούτε σε αιφνιδιασμούς. Εκεί που το πρόβλημα παραμένει άλυτο εξ αρχής είναι οι στατικές φάσεις στο κουτί του. Με τον Βέλιο να αποδεικνύει πως έχει ένα θεματάκι στις εξόδους, η συνεργασία των στόπερ δείχνει κάπως προβληματική σε κλειστούς χώρους και κάποιοι παίκτες μοιάζουν να μην ξέρουν τη θέση τους στα μαρκαρίσματα του αντιπάλου.
Ρεαλιστικά μιλώντας ο Άρης δε θα κινδύνευε από τον Βόλο έτσι όπως πήγαινε το παιχνίδι. Ας είμαστε ειλικρινείς. Πέραν του μομέντουμ μετά το δεύτερο γκολ, οι φιλοξενούμενοι έπεσαν από τον "Λευκό Πύργο" και κόντεψαν να βρουν πορτοφόλι, σε ένα ματς που ήταν "πολλά με λίγα" σε όλους τους αριθμούς και στην γενική του εικόνα. Ποδόσφαιρο όμως, γαρ, επιτρέπονται και οι εκπλήξεις. ή τα θαύματα.
Αυτό φυσικά δεν σημαίνει πως οι παίκτες του Άρη δεν τα έχασαν ή δεν έδειξαν να ανακουφίζονται με το τελικό σφύριγμα, ούτε πως οι παίκτες του Γρηγορίου δεν είχαν τα black out τους, τα οποία όλοι τόσο πολύ αγαπήσαμε. Κάθε άλλο. Όπως είπε και ο κόουτς Σπανούλης όμως, είναι φυσικό όταν προηγείσαι για τόσο πολύ να χαλαρώνεις. Αν προσθέσουμε και τις αλλαγές που έγιναν, που ίσως να ήταν λάθος στο σκεπτικό τους, λίγο ήθελε να γίνει η ζημιά.
Στην γενική βαθμολογία του Άρη πάντως, για να δίνουμε τα "σπέκια" μας στους παίκτες του πρώτου μέρους, ήταν χάρμα! Όμορφο ποδόσφαιρο, ωραία προσέγγιση βάσει του αντιπάλου και πολλά τρεξίματα.
Να σημειώσω εδώ πως με εντυπωσίασε και μου φάνηκε πολύ δουλεμένο το πρεσσάρισμα στο ψηλό μπλοκ, όταν ο αντίπαλος προσπαθούσε να φτιάξει παιχνίδι. Ίσως το κορυφαίο μέρος για να ξεδιπλωθεί ο Ράσιτς και να αναδείξει τις ικανότητες του στο πλέι μέικινγκ.
Από το παιχνίδι κρατάω, για άλλη μία φορά, τους εξαιρετικούς μπακ που διαθέτει η ομάδα, οι οποόιι δείχνουν το πιο "άχαστο" κομμάτι του ρόστερ.
Κρατάμε την βελτίωση και προχωράμε. Ο κόσμος μπορεί να μην πείστηκε, καθώς του έμεινε η εικόνα στο τέλος, όμως τα αποτελέσματα θα έρθουν και πρέπει η ομάδα να ξαναγεμίσει το γήπεδο με περισσότερη σοβαρότητα, λιγότερα "σεντόνια" και μεγαλύτερη όρεξη.
ΥΓ Κουαμέ ya beauty!
