To ντέρμπι μεταξύ Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού στο «Γ. Καραϊσκάκης» δεσπόζει στο πρόγραμμα της 6ης αγωνιστικής. Οι «πράσινοι είναι στην πρώτη θέση της βαθμολογίας, και θέλουν να πάρουν το διπλό. Από την άλλη οι «ερυθρόλευκοι», με τον Αλγκουαθίλ στον πάγκο, θέλουν την πέμπτη σερί νίκη του.
Η κάμερα του SDNA συνάντησε τον θρύλο του τριφυλλιού Αντώνη Αντωνιάδη. Τον κορυφαίο Έλληνα επιθετικό, με αμέτρητες διακρίσεις στην καριέρα του όπως πρώτος σκόρερ στο Κύπελλο Ευρώπης το 1971. Ενώ διετέλεσε και αντιπρόεδρος της ΠΑΕ Παναθηναϊκός στο νταμπλ του 2010.
Ο «Ψηλός» ανέλυσε την πορεία που κάνε ο Παναθηναϊκός με τον Νίστρουπ, μίλησε για το νέο γήπεδο και το πόσο πιθανό είναι η ομάδα να σηκώσει πρωτάθλημα τη νέα σεζόν. Ενώ δεν παρέλειψε να μιλήσει για τον Μίμη Δομάζο, με τον οποίο υπήρξαν αχώριστο δίδυμο εντός και εκτός γηπέδων.
Αναλυτικά όσα δήλωσε
Εδώ και έναν χρόνο περιοδεύετε σε όλη την Ελλάδα για το βιβλίο "Ο Στρατηγός και ο Κανονιέρης – Ο Κοντός και ο Ψηλός", που αναφέρεται στην σχέση σας με τον Μίμη Δομάζο. Το επιμελήθηκε ο Κώστας Μπλιάτκας και πουλάει πολύ, πως νιώθετε για αυτό;
«Δυστυχώς δεν πρόλαβε ο εκλιπών, ο μεγάλος Μίμης, να είναι μαζί μου. Γιατί μόλις το ολοκληρώσαμε και το εκδώσαμε ο Θεός τον πήρε κοντά του. Είναι ένα βιβλίο που σπάνια βρίσκει κανείς. Περιγράφει μέσα ότι έγινε από την πρώτη μέρα που ήρθα στην Αθήνα, όταν γνωριστήκαμε δηλαδή μέχρι και την ημέρα που πέθανε».
«Επί 57 χρόνια είμαστε συνέχεια μαζί, κάθε μέρα. Περιγράφω το πως ξεκίνησε ο στενός δεσμός μας, πως ταιριάξαμε μέσα στο γήπεδο. Ο Δομάζος για εμένα ήταν ο καλύτερος, εξυπνότερος και ευφυέστερος Έλληνας ποδοσφαιριστής. Παρά το μικρό του δέμα. Ήθελε πάντα να κερδίζει, δεν άφηνε την μπάλα, να μην χάνει ποτέ!».
«Τον πρώτο καιρό δεν ήταν εύκολα τα πράγματα, επειδή δεν είχα ξανά τέτοιο συμπαίκτη δίπλα μου. Μόνο, όταν ήμουν στην Ξάνθη, τον Μουφίτ Καλλιοτζή που μετά πήγε στον Άρη. Αυτός έπαιζε από πίσω μου και μπροστά ήταν ο Μπαλτατζής, που με βοήθησαν να βάλω τα πρώτα μου γκολ. Αλλά με τον Μίμη τελειοποιήθηκε το ποδόσφαιρο, με κλειστά μάτια μου έβγαζε σέντρα και σκόραρα».
Αυτό πως συνεχίστηκε και μετά το τέλος της καριέρας σας;
«Τέτοιο αθλητικό και κοινωνικό δίδυμο δεν υπήρξε όπως εμείς. Δηλαδή και εκτός γηπέδων. Ο Μητρόπουλος με τον Αναστόπουλο φερ' ειπείν ή ο Μίλερ με τον Μπεκενμπάουερ όταν σταμάτησαν την μπάλα τελείωσαν. Εμείς λόγω του ΠΣΑΠΠ μείναμε κοντά. Ήμασταν από τα ιδρυτικά μέλη και τοποθέτησα τον Δομάζο ως πρώτο του Πρόεδρο».
«Καλή σχέση είχα και με τον έτερο Μίμη τον Παπαϊωάννου, τον ήξερα από τον Βόρειο όμιλο της Β' Εθνικής. Αυτός στην Βέροια εγώ τότε στην Ξάνθη. Επειδή είμαστε πόντιοι μιλάγαμε ποντιακά μέσα στο γήπεδο. Έτσι δεν καταλάβαινε κανένας τι λέγαμε. Θέλω να τονίσω πως τέτοια δίδυμα δεν είναι μόνο αγωνιστικά είναι και κοινωνικά».
Ήσασταν μαζί και πριν φύγει;
«Μαζί ήμασταν πάντα. Όταν μας έδιωξαν απο τον Παναθηναϊκό, μαζί επιστρέψαμε, μαζί στον ΠΣΑΠΠ και μαζί σε ΟΑΚΑ ή Λεωφόρο για να βλέπουμε ως απλοί θεατές. Όμως μερικές μέρες πριν νοσηλευτεί πήγα μόνος μου στο γήπεδο. Πήρα μετά τα παιδιά του, να ρωτήσω τι γίνεται. Μου είπαν πως δεν είναι καλά, την επόμενη μέρα μπήκε στο Νοσοκομείο και δυστυχώς δεν τα κατάφερε».
«Από τότε έμεινα ορφανός ποδοσφαιρικά. Ο γιατρός μου δεν με άφησε να παω στην κηδεία του, έτσι έγραψα τον επικήδειο και τον έδωσα στον Νίκο Καρούλια να τον διαβάσει. Εν πάση περιπτώσει αυτά έχει η ζωή. Αλλά απο τότε έμεινα ποδοσφαιρικά ορφανός».
Λίγες μέρες μετά την κηδεία έγινε ένα πολύ όμορφο παιχνίδι κόντρα στον ΟΦΗ, όπου ο Παναθηναϊκός είχε αφίσα του Δομάζου στο πάνω διάζωμα και νίκησε με ανατροπή. Ήταν καλός αποχαιρετισμός;
«Το πάθος του Μίμη για τη νίκη, ότι δεν πρέπει να χάνει η ομάδα ποτέ, δεν το είχε κανένας μας. Για αυτό και τον αγαπούσε όλος ο φίλαθλος κόσμος. Θεωρώ πως τον τίμησαν όπως έπρεπε εκείνη την ημέρα. Άλλοι με χειροκρότημα, ενώ μερικοί έκλαψαν όπως ήταν φυσιολογικό».
Πως βλέπετε τη νέα προσπάθεια του Παναθηναϊκού με τον Νίστρουπ. Είναι αήττητος σε Ελλάδα και Ευρώπη, ακολουθεί ντέρμπι τι άποψη έχετε;
«Είμαι υποχρεωμένος να πω ότι άλλαξε η εικόνα της ομάδας. Αγοράστηκαν καλοί ποδοσφαιριστές, γιατί ως τώρα σε αυτόν τον τομέα δεν είχε πετύχει. Έρχονταν μετριότητες καλώς ή κακώς. Οι μεγάλες ομάδες γίνονται αυτό που είναι όταν έχουν μεγάλους παίκτες. Τον Νίστρουπ τον βλέπω σοβαρό, πεισματάρη και η εικόνα του είναι πάρα πολύ καλή».
Δηλαδή τι γίνεται σωστά φέτος;
«Αυτή τη χρονιά μπαίνουν οι βάσεις και μπορεί να συμβεί. Δεν μπορεί να πετύχεις απο την μια στιγμή στην άλλη, ούτε με το να πάρεις δέκα παικταράδες. Υπάρχει ανομοιογένεια, πρέπει να φτιάξεις κορμό και μετά να κτίσεις πάνω του. Η λειτουργία του Παναθηναϊκού είναι καλή και σε αυτό έχει παίξει ρόλο ο Γιάννης Αλαφούζος. Επειδή έφερε στην ΠΑΕ τον Φύσσα και τον Κοτσόλη, είναι μια σωστή κίνηση».
«Πρέπει να τους ακούει γιατί ξέρουν μπάλα. Και με όχημα το καινούργιο γήπεδο, που θα είναι το καλύτερο στην Ελληνική επικράτεια, θα πάρουμε το πρωτάθλημα σίγουρα».
Η ΠΑΕ σας κάλεσε πριν μερικούς μήνες να πάτε στο εργοτάξιο του Βοτανικού. Αλλά είπατε το εξής: «Να προλάβω το νέο και καλύτερο γήπεδο στην Ελλάδα», δεν είναι λίγο βαριά αυτή η κουβέντα;
«Μου βγήκε αυθόρμητα εκείνη τη στιγμή. Είμαι σίγουρος πως θα βρεθώ στο καινούργιο γήπεδο, πάω καλά στην υγεία μου. Ήμουν λίγο στεναχωρημένος γιατί έχουν περάσει 16 χρόνια απο το τελευταίο πρωτάθλημα. Είδα ένα κτίσμα για το οποιο δουλεύουν 200 εργάτες μέρα νύχτα».
«Μπράβο στον Αλαφούζο που το προχωρά και νομίζω πως του αρέσει ότι θα είναι το καλύτερο γήπεδο στην Ελλάδα. Δεν έμεινε πολύ ακόμα, του χρόνο θα είναι έτοιμο. Οπότε θα είμαι καλά, θα το παλέψω για να βρεθώ εκεί. Θεωρώ ότι τη νέα σεζόν ο Παναθηναϊκός, με την προσθήκη δυο ή τριών προσωπικοκτήτων, θα πάρει το πρωτάθλημα... αέρα πατέρα».
Παρόλα αυτά είστε παρών σε κάθε αγώνα εντός έδρας, σας δίνει χαρά ή κάτι άλλο η παρουσία σας στα γήπεδα;
«Δεν χάνω παιχνίδι, είναι η ζωή μου το ποδόσφαιρο και ο αθλητισμός. Από 10 χρονών ξεκίνησα την μπάλα, μετά πήγα στον Παναθηναϊκό, ύστερα στον ΠΣΑΠΠ και τώρα απλός φίλαθλος. Η διασκέδασή μας και η ψυχαγωγία μας είναι το γήπεδο. Αρέσκομαι να πάω και να δω την ομάδα μου να κερδίσει».
«Έχω πολλούς φίλους γύρω απο αυτό, βγαίνω έξω και είμαι ενεργός. Δεν μπορώ να κάθομαι μέσα ανάμεσα στα τρόπαια και τα χρυσά παπούτσια. Αυτά δεν έχουν αξία. Όταν γίνει το μουσείο του Παναθηναϊκού έχω σκοπό να τα δώσω και να εκτεθούν. Κανείς άλλος Έλληνας ποδοσφαιριστής δεν είχε την επιμέλεια που είχα εγώ. Δεκάδες φωτογραφίες, τίτλους και αποκόμματα εφημερίδων ξένου τύπου».
«Το ξεκίνησα τα 1970 όταν γνώρισα μια γυναίκα, που είχε βγει ΣΤΑΡ Ελλάς. Πήγα σπίτι της για φαγητό και είδα ξαφνικά κάτι κούτες με αποκόμματα εφημερίδων. Απόρησα και την ρώτησα πως κατάφερε να έχει τέτοιο αρχείο. Μου είπε ότι ο μάνατζερ της είχε γραφείο ενημερώσεως τύπου. Του έδινε 150 δραχμές για να της φέρνει όλα τα έντυπα που ανέφεραν το όνομά της».
«Ζήτησα το τηλέφωνό του, μου το έδωσε και έτσι ξεκίνησα. Για αυτό και έχω τόσο υλικό στα χέρια μου. Δεν μπορούσα να παρακολουθώ κάθε μέρα τόσες εφημερίδες. Εγώ δεν ήμουν για έναν χρόνο στην επικαιρότητα, αλλά για πολλές δεκαετίες. Από αυτή την αιτία μάζεψα αυτό το τεράστιο αρχείο. Αυτά είναι για να τα γράψει η ιστορία. Να τα δει ο νέος ή η νέα που θα πάει στο μουσείο του Παναθηναϊκού. Να μάθει και την ιστορία ενός ποδοσφαιριστή που είχε λίγο παραπάνω επιμέλεια».
Eίχατε πει παλαιότερα ότι ίσως βγάζατε σε δημοπρασία τα χρυσά παπούτσια, τι θα γίνει με αυτά τα κειμήλια;
«Όχι δεν θα βγουν σε καμία δημοπρασία. Δεν μπορείς ένα χρυσό παπούτσι να του βάλεις τιμή. Δεν μπορείς να το κοστολογήσεις, αλλά επειδή υπάρχει απο πίσω πολύ υλικό, με μετάλλια και με παράσημα, αυτά πρέπει να πάνε στο μουσείο της ομάδας. Θα μιλήσω με τον Αλαφούζο ώστε να τα δώσω στην ΠΑΕ».
Ο Βοτανικός είναι πια κοντά στο να γίνει πράξη, επειδή ήσασταν αντιπρόεδρος στην ΠΑΕ το 2010 τι σχέση είχατε με το γηπεδικό ζήτημα;
«Εγώ δεν ήθελα να φύγουμε απο την Λεωφόρο. Εκεί είναι το κέντρο της Αθήνας, ήταν το πρώτο γήπεδο στην Ελλάδα με χλοοτάπητα, με φώτα με εξέδρες και η έδρα της Εθνικής για δεκαετίες. Κάποια στιγμή πήγα στην πολεοδομία και ρώτησα αν μπορεί να γίνει γήπεδο εκεί, αλλά να χωρά 40.000 θέσεις».
«Μου είπαν όχι γιατί απο κάτω περνάνε ρέματα, έχει νερό δηλαδή και δεν αντέχει η κατασκευή. Ουσιαστικά μου ξεκαθάρισαν πως πρέπει να πάμε αλλού ή να μείνουμε για πάντα στις 20.000 κόσμου. Ο Παναθηναϊκός έχει ανάγκη μια νέα έδρα, με μεγάλη χωρητικότητα για να πάει μπροστά».
Ο Παναθηναϊκός έχει τρια βαριά φορ, τον Τεττέη. τον Ντέσερς και τον Ραστόντερ, πως τους κρίνετε;
«Για εμένα ο Τεττέη είναι πάρα πολύ καλός, ποιοτικός και σωστός στο παιχνίδι του. Αλλά δεν είναι το κλασικό φορ περιοχής, δηλαδή τον βλέπω συνέχεια εκτός περιοχή. Δηλαδή σε ελεύθερο ρόλο, δεξιά αριστερά ή σαν δεκάρι. Αυτό το κάνει καλά αλλά πιστεύω ότι έχει ανάγκη έναν ακόμα επιθετικό δίπλα του».
«Ώστε να είναι μέσα στην περιοχή ο ένας, ο άλλος να δημιουργεί και να βγαίνουν φάσεις. Η ομάδα έχει ανάγκη γκολ, μπορείς να κάνεις όσες ντρίμπλες θες αλλά άπαξ και δεν σκοράρεις το έχασες. Όπως ο Πελίστρι που είναι τρομερός με τη μπάλα στα πόδια, όταν μπαίνει περιοχή τίποτα. Έχει πετύχει δυο άντε τρία γκολ τόσα χρόνια.
Ποια μεταγραφή σας αρέσει περισσότερο;
«Ο Ουναϊ είναι ίσως ο πιο αξιόπιστος αυτή την στιγμή. Δαπανήθηκαν πολλά λεφτά για να έρθει. Και δείχνει πως είναι πολύ καλός, απόδειξη τα γκολ που έχει πετύχει».
