Μέσα σε λίγες ημέρες η Εθνική ομάδα βρήκε δύο διαφορετικούς ήρωες.
Στο Βελιγράδι ήταν ο Τάσος Δουβίκας, ο οποίος στο 90+5' πέτυχε το γκολ του 1-2 απέναντι στη Σερβία. Στο Άουγκσμπουργκ τη σκυτάλη πήρε ο Δημήτρης Κουρμπέλης, ερχόμενος από τον πάγκο για να σκοράρει το 0-1 κόντρα στη Γερμανία.
Δύο γκολ, δύο νίκες και πίσω από τους πρωταγωνιστές μία κοινή ιστορία που οδηγεί στην Τρίπολη.
Ο ένας έφευγε, όταν ερχόταν ο άλλος
Το παράδοξο είναι ότι Δουβίκας και Κουρμπέλης, ουσιαστικά δεν πρόλαβαν να συνυπάρξουν στην πρώτη ομάδα του Αστέρα.
Ο Κουρμπέλης αποχώρησε για τον Παναθηναϊκό τον Ιανουάριο του 2017. Λίγους μήνες αργότερα ο Δουβίκας άρχισε να χτυπά την πόρτα της πρώτης ομάδας.
Σχεδόν σαν μία άτυπη παράδοση σκυτάλης. Ο Αστέρας έχανε ένα από τα σημαντικότερα παιδιά που είχε αναδείξει και την ίδια περίοδο ένα άλλο παιδί των ακαδημιών ετοιμαζόταν να εμφανιστεί στο προσκήνιο.
Χρειάστηκε να περάσουν χρόνια, να αλλάξουν ομάδες και χώρες, για να συναντηθούν τελικά με το εθνόσημο.
Ο Κουρμπέλης και η ιστορία που ξεκίνησε από ένα σχολικό παιχνίδι
Η σχέση του Δημήτρη Κουρμπέλη με τον Αστέρα είναι πολύ βαθύτερη από μία μεταγραφή. Είναι μία σχέση ζωής.
Γεννημένος στο Κορακοβούνι Αρκαδίας, μπήκε στο «ραντάρ» των ανθρώπων του συλλόγου από πολύ μικρός. Η ιστορία της ανακάλυψής του ξεκινά το 2007 και από ένα σχολικό παιχνίδι απέναντι σε ομάδα της Τρίπολης.
Παρά τη βαριά ήττα της δικής του ομάδας, ο Κουρμπέλης ξεχώρισε. Οι άνθρωποι του Αστέρα επικοινώνησαν με την οικογένειά του και κάπως έτσι άρχισε η πορεία του στις ακαδημίες.
Το 2010 έγινε επαγγελματίας και εξελίχθηκε μαζί με τον σύλλογο.
Έζησε την περίοδο κατά την οποία ο Αστέρας μετατράπηκε από μία ανερχόμενη επαρχιακή ομάδα σε σύλλογο που διεκδικούσε ευρωπαϊκά εισιτήρια, έφτανε στον τελικό του Κυπέλλου και αγωνιζόταν στους ομίλους του Europa League.
Στην πρώτη θητεία του έφτασε τις 131 συμμετοχές, απέκτησε ηγετικό ρόλο και έγινε ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα του αναπτυξιακού μοντέλου της Τρίπολης.
Τον Ιανουάριο του 2017 ήρθε η μεταγραφή στον Παναθηναϊκό. Και την ίδια περίοδο, στις μικρότερες ομάδες του Αστέρα, περίμενε ο Δουβίκας.
Τα επτά λεπτά του Δουβίκα και ο κοινός κρίκος
Ο Δουβίκας εντάχθηκε αρχικά στην Κ17 και στη συνέχεια στην Κ19 του Αστέρα, Η στιγμή που άλλαξε τη διαδρομή του ήρθε την άνοιξη του 2017.
Εδώ εμφανίζεται ίσως ο σημαντικότερος ανθρώπινος συνδετικός κρίκος των δύο ιστοριών: ο Στάικος Βεργέτης.
Ο Έλληνας τεχνικός είχε συνεργαστεί με τον Κουρμπέλη στον Αστέρα. Όταν επέστρεψε στην Τρίπολη, παρακολούθησε ένα παιχνίδι της Κ19 στο οποίο ο Δουβίκας αγωνίστηκε για μόλις επτά λεπτά. Ήταν αρκετά.
Όπως έχει αφηγηθεί ο ίδιος ο Βεργέτης, η επαφή του νεαρού επιθετικού με την μπάλα τού τράβηξε την προσοχή. Τον πήρε στην προετοιμασία της πρώτης ομάδας και του άνοιξε την πόρτα προς το επαγγελματικό ποδόσφαιρο.
Ο Βεργέτης (νυν τεχνικός της ομάδας Κ19 του Αστέρα) αποτελεί έτσι τη γέφυρα ανάμεσα σε δύο διαφορετικές γενιές.
Με τον Κουρμπέλη έζησε μία από τις καλύτερες εποχές του συλλόγου. Στον Δουβίκα είδε ένα παιδί που θα μπορούσε να αποτελέσει μέρος της επόμενης.
Η «γραμμή παραγωγής» της Τρίπολης
Ο Κουρμπέλης και ο Δουβίκας δεν αποτελούν δύο μεμονωμένες ιστορίες με φόντο τον Μοριά.
Ο Αστέρας επένδυσε για χρόνια στην ανάπτυξη νεαρών ποδοσφαιριστών και από το σύστημά του πέρασαν παιδιά που αργότερα έφτασαν μέχρι την Εθνική και σε σημαντικές καριέρες.
Ο Κώστας Φορτούνης, ο Τάσος Μπακασέτας, ο Γιώργος Κυριακόπουλος, ο Κουρμπέλης και ο Δουβίκας ανήκουν σε διαφορετικές γενιές και ακολούθησαν διαφορετικούς δρόμους, αλλά όλοι συνδέθηκαν ποδοσφαιρικά με την Τρίπολη στα πρώτα τους βήματα.
Παρεμπιπτόντως, το 2017, o εκ των ιδιοκτητών της αρκαδικής ΠΑΕ, Δημήτρης Μπάκος, είχε αναφερθεί στον Κουρμπέλη ως ένα από τα παιδιά που αναδείχθηκαν από τις ακαδημίες του συλλόγου και έφτασαν ψηλά, ενώ παρουσίαζε τον Δουβίκα ως μία από τις μεγάλες ελπίδες που έρχονταν από πίσω.
Σχεδόν μία φωτογραφία της μετάβασης, από τη μία γενιά στην άλλη.
Η διαφορά των δύο
Υπάρχει, πάντως, μία ουσιαστική διαφορά.
Ο Κουρμπέλης είναι το παιδί που ο Αστέρας ανέπτυξε, καθιέρωσε και απόλαυσε για χρόνια. Έγινε βασικός, αρχηγός, έπαιξε στην Ευρώπη και έφυγε για τον Παναθηναϊκό ως ολοκληρωμένος ποδοσφαιριστής.
Το φετινό καλοκαίρι, ο κύκλος έκλεισε με την επιστροφή του στην Τρίπολη.
Ο Δουβίκας είναι περισσότερο η ιστορία ενός ταλέντου που ο Αστέρας ανακάλυψε και ανέδειξε, αλλά η πραγματική έκρηξή του ήρθε μακριά από την Αρκαδία.
Έφτασε τις 52 εμφανίσεις με τους Αρκάδες και στη συνέχεια χρειάστηκε να περάσει από τον Βόλο για να αποκαλύψει με μεγαλύτερη συνέπεια το ένστικτο του σκόρερ.
Ακολούθησε το εξωτερικό. Η Ολλανδία (Ουτρέχτη) αποτέλεσε κομβικό σταθμό στην εξέλιξή του και στη συνέχεια ήρθε η Ιταλία (Κόμο).
Το παιδί που είχε χρειαστεί επτά λεπτά σε ένα ματς της Κ19 για να τραβήξει την προσοχή του Βεργέτη είχε πλέον εξελιχθεί σε επιθετικό υψηλού ευρωπαϊκού επιπέδου.
Από την Τρίπολη, μαζί στην Εθνική
Οι διαδρομές τους ήταν διαφορετικές.
Ο Κουρμπέλης έφυγε από τον Αστέρα, έγινε αρχηγός του Παναθηναϊκού, αγωνίστηκε στο εξωτερικό και καθιερώθηκε στην Εθνική. Ο Δουβίκας πέρασε από τον Βόλο, την Ολλανδία και την Ιταλία, χτίζοντας τη δική του ευρωπαϊκή καριέρα.
Ο ένας μέσος, ο άλλος επιθετικός. Ο ένας από την Αρκαδία, ο άλλος από την Αργολίδα. Ο ένας εκπρόσωπος της πρώτης μεγάλης γενιάς του αναπτυξιακού σχεδίου του Αστέρα, ο άλλος εκείνης που ακολούθησε.
Και τελικά οι δύο παράλληλες γραμμές συναντήθηκαν στην Εθνική.
Στο Βελιγράδι ο Κουρμπέλης ήταν βασικός και ο Δουβίκας εκείνος που έβαλε το νικητήριο γκολ. Στο Άουγκσμπουργκ ο Κουρμπέλης ήρθε από τον πάγκο και πήρε τη σκυτάλη, σκοράροντας απέναντι στη Γερμανία.
Όταν ο Κουρμπέλης έφευγε από την Τρίπολη, ο Δουβίκας ερχόταν. Δεν πρόλαβαν ουσιαστικά να ζήσουν μαζί την πρώτη ομάδα του Αστέρα.
Χρόνια αργότερα οι δρόμοι τους ενώθηκαν εκεί όπου φιλοδοξεί να φτάσει κάθε παιδί μιας ακαδημίας.
Με το εθνόσημο στο στήθος. Και μέσα σε λίγες ημέρες, από το Βελιγράδι μέχρι το Άουγκσμπουργκ, η παλιά σκυτάλη της Τρίπολης πέρασε ξανά από το ένα χέρι στο άλλο.
Αυτή τη φορά, για την Ελλάδα και την «γαλανόλευκη».
