Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...
ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΗΦΑΚΗΣ - LIVE SPORT
Τεράστια βήματα πίσω έκανε χθες ο ΠΑΟΚ και έδειξε ότι δεν είναι ομάδα επιπέδου Europa League. To πράγματα πρέπει να λέγονται με το όνομά τους και τουλάχιστον αυτή την εποχή η ομάδα της Θεσσαλονίκης είναι άκρως προβληματική. Ο μήνας έδειχνε 13 Αυγούστου, έπαιζε με την Άντερλεχτ, είχε χάσει με 1-0 στο πρώτο ματς και έπαιζε χωρίς σέντερ φορ κλάσης που θα του έδινε το εύκολο γκολ. Ο Μύθου έχει ταλέντο, αλλά δεν είναι «ψημένος» για τέτοια ματς. Η άμυνά του, επίσης, θύμιζε έντονα ελβετικό τυρί με τρύπες. Πολύ σοφτ οι στόπερ του, που ξέρουν μπάλα, αλλά δεν είναι σκληροτράχηλοι. Στο πρώτο γκολ ήταν απαράδεκτο το διώξιμο από τον Παβλένκα που ουσιαστικά έδωσε ασίστ. Στο δεύτερο (ξανά με το που ξεκίνησε το δεύτερο ημίχρονο), με... βόλτα από τη μεσαία γραμμή ο Άμπρος πέρασε όποιον βρήκε μπροστά του για το 2-1 της Άντερλεχτ. Οι παίκτες του ΠΑΟΚ ούτε με τα μάτια δεν μάρκαραν. Λες και ήταν ακόμη μέσα στα αποδυτήρια.
Ο ΠΑΟΚ θεωρητικά πριν από τα παιχνίδια ήταν φαβορί απέναντι στην Άντερλεχτ. Πάνω στο χορτάρι δεν το έδειξε και αποκλείστηκε δίκαια με δύο ήττες. Καλά δουλεμένη η ομάδα του Βελγίου, επιθετικά άλλαζε με ταχύτητα την μπάλα και τα τρία γκολ τα έβαλε εύκολα και χωρίς ιδιαίτερο κόπο, απέναντι σε μία σοφτ συμπεριφορά από όλο τον ΠΑΟΚ και πλέον πρέπει να αρχίσει να σκέφτεται την ευρωπαϊκή επιβίωση μέσω Μπραν. Κι εκεί τα πράγματα θα είναι πολύ δύσκολα, μετά τις ανόητες αποβολές του Ζίβκοβιτς και του Γερεμέγεφ, που... τσίμπησαν από τις προκλήσεις των αντιπάλων και τελικά τιμώρησαν την ίδια την ομάδα τους. Ο ΠΑΟΚ πρέπει να πάρει φορ που θα παίξει στη ρεβάνς και ο Λίσι να βρει λύσεις και να διορθώσει την κάκιστη εικόνα της ομάδας του...
ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΛΑΚΗΣ - SPORTDAY
Η ΑΕΚ έχασε το Σούπερ Καπ απ' τον ΟΦΗ στα πέναλτι και τόσο κι αν η διαδικασία της ρωσικής ρουλέτας μπορεί να κρύψει ή να μεγεθύνει λεπτομέρειες- δεν μπορεί να κρύψει την εικόνα των ενενήντα λεπτών. Ο ΟΦΗ πήρε το τρόπαιο, αλλά η ΑΕΚ πήρε ένα μάθημα, που καλό θα ήταν να μην προσπεράσει. Διότι στο πρώτο επίσημο παιχνίδι της σεζόν εμφανίστηκαν αδυναμίες, που δεν διορθώνονται με ευχολόγια. Η μεσαία γραμμή της ΑΕΚ δεν μπόρεσε να επιβληθεί. Δεν είχε την απαιτούμενη ένταση, δεν κέρδισε τις δεύτερες μπάλες και σε αρκετές περιπτώσεις έμοιαζε να παρακολουθεί τον αντίπαλο αντί να τον υποχρεώνει ν' ακολουθεί τον δικό της ρυθμό. Όταν μια ομάδα με τις απαιτήσεις της ΑΕΚ χάνει τη μάχη στον άξονα. όλα γίνονται δυσκολότερα. Ίσως έπαιξε ρόλο η κίτρινη που φορτώθηκε ο Μαρίν, ίσως ο Νίκολιτς θα έπρεπε να χρησιμοποιήσει τον Βιτάλις. Όταν η ανάπτυξη μπλοκάρει, οι επιθετικοί απομονώνονται κι η άμυνα εκτίθεται περισσότερο. Ακόμη πιο ανησυχητική ήταν η εικόνα ορισμένων παικτών, που υποτίθεται ότι πρέπει να κάνουν τη διαφορά.
Ο Βάρκα έμοιαζε σαν να μην είχε ρόλο, σε αντίθεση με τον Ζίνι, που δείχνει πιο λειτουργικός δίπλα στον Γιόβιτς. Ο Καλοσκάμης έδειξε ότι δεν έχει ακόμη βρει τον ρυθμό και την αυτοπεποίθηση που είχε πριν απ' τον τραυματισμό του. Δεν είναι καταδίκη για τον ποδοσφαιριστή. Είναι όμως μία πραγματικότητα, που η ΑΕΚ οφείλει να υπολογίσει. Απέναντί της υπήρχε ένας ΟΦΗ που αξίζει κάθε έπαινο. Δεν κλείστηκε, δεν φοβήθηκε, δεν αντιμετώπισε το παιχνίδι σαν μία ευκαιρία να περιορίσει τις ζημιές. Έπαιξε με προσωπικότητα, πάλεψε σε κάθε μονομαχία κι έδειξε ότι μπορεί να κοιτάξει στα μάτια έναν θεωρητικά ισχυρότερο αντίπαλο.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΓΓΛΙΔΗΣ - ΦΩΣ
Τον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ και τους ποδοσφαιριστές που έφεραν τον Ολυμπιακό στην κορυφή της Ευρώπης και χάρισαν στην Ελλάδα τον πρώτο και μοναδικό (έως τώρα και ποιος ξέρει μέχρι πότε) ευρωπαϊκό διασυλλογικό τίτλο, δεν πρόκειται κανείς να τους ξεχάσει ποτέ. Ούτε να τους φερθεί με έλλειψη σεβασμού. Μιλάμε για τους σοβαρούς ανθρώπους και όχι τα «τρολ» στα σόσιαλ μίντια ή όποιους έχουν άλλου είδους προβλήματα να αντιμετωπίσουν και πρέπει πάντα να ξεφεύγουν σε κριτική. Μετά από αποτυχίες, όπως την πρόσφατη με τον αποκλεισμό από το Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά και όχι μόνο. Όπως φυσικά δεν πρόκειται ποτέ να πάψει να έχει τον τίτλο του ιδιοκτήτη που κατάφερε να κάνει το πραγματικότητα όνειρο μιας ολόκληρης ζωής διαφόρων γενεών φίλων του Ολυμπιακού, ο Βαγγέλης Μαρινάκης. Πέραν της όποια άλλης μεγάλης προσφοράς του στο κλαμπ. Κυρίως της σταθερότητας, της ευρωστίας και της διαρκούς προσπάθειας για πρόοδο στο σύγχρονο διεθνές ποδοσφαιρικό περιβάλλον. Και στο εσωτερικό φυσικά.
Η επισήμανση των λαθών σε μία ομάδα, σε κάθε επίπεδο, θα πρέπει να έχει το δέοντα σεβασμό. Και η κριτική να μην ξεπερνά τα όρια. Στις ομάδες αυτός που είναι πάντα πρώτος υποψήφιος προς αποχώρηση όταν για καιρό το πράγμα δεν πηγαίνει καλά και συνοδεύεται με απώλεια βασικών στόχων, είναι ο προπονητής. Ξέρουμε πολύ καλά ότι ο Μεντιλίμπαρ, εάν δεν ήταν ο Μεντιλίμπαρ, δεν θα μπορούσε να είχε σταθεί στον Ολυμπιακό από το τέλος της περασμένης σεζόν. Όποιος άλλος στη θέση του θα είχε απομακρυνθεί τότε. Όμως ο Μεντιλίμπαρ και ο Ολυμπιακός θα είναι πάντα μαζί, στην ιστορία αυτού του συλλόγου, με ορόσημο το έπος του 2024. Αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ.
ΠΑΝΟΣ ΛΟΥΠΟΣ – ΩΡΑ
Δύο μέρες μετά την πικρή απώλεια του Σούπερ Καπ, μια απώλεια ωστόσο που πρέπει να έγινε χρήσιμη και διδακτική για τον οργανισμό της ΑΕΚ, προφανώς δεν υπάρχει η πολυτέλεια να μένεις σε αυτή. Η πρόκληση του Τσάμπιονς Λιγκ είναι τεράστια και συνάμα τεράστια είναι και η ευκαιρία που δίνεται στην ΑΕΚ και που δεν πρέπει να χαθεί. Την Τρίτη στη Σόφια πρέπει να είναι -και θα είναι- όλα αλλιώς. Η Λέφσκι είναι καλή ομάδα, έχει πολλά επίσημα ματς στα πόδια της κι έναν δαίμονα επιθετικό, τον Ρεϊνάλντο, που δεν γίνεται ούτε στιγμή να τον αντιμετωπίσεις με χαλαρότητα. Δεν υπάρχει πλέον περιθώριο για να το… βρει η ΑΕΚ. Τώρα πρέπει να γίνει από τη Σόφια για να μην χαθεί η ευκαιρία.
Φυσικά, ο Νίκολιτς θα μπορεί αυτή τη φορά να επιλέξει την ενδεκάδα που θέλει κατά τα 11/11 της και ότι κατά τα 9/11 της. Αλλά θα πρέπει να είναι εντελώς διαφορετική και η προσέγγιση και η νοοτροπία και η αντιμετώπιση όλων των παικτών. Γιατί δυστυχώς φάνηκε ότι είχε δίκιο ο Νίκολιτς που έλεγε ότι το μυαλό έχει μείνει κακώς στο πρωτάθλημα. Past is past. Και πρέπει να το εμπεδώσουν αυτό και οι τελευταίοι στον οργανισμό της ΑΕΚ.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ - ΤΑ ΝΕΑ
Για να βγάλεις Έλληνες παίκτες πρέπει να το θες. Στις μεγάλες ελληνικές ομάδες παρατηρείται μια μεγάλη διστακτικότητα για αυτά. Ο Ολυμπιακός για παράδειγμα προτιμά να δανείζει τον Αθανασίου παρά να τον δοκιμάσει ως βασικό στη θέση του αριστερού μπακ, τη στιγμή μάλιστα που χτενίζει τις αγορές για να βρει τον αντικαταστάτη του Ορτέγκα. Ο Παναθηναϊκός θα μπορούσε να επενδύσει στον Κάτρη για να του καλύψει τη θέση του στόπερ αλλά έχοντας αγοράσει δύο ποδοσφαιριστές στη θέση του (τους ολλανδούς Ντε Φράι και Φαν Ντόργκελεν) αυτό το βλέπω δύσκολο. Γιατί είναι διστακτικές οι ελληνικές ομάδες; Ένας λόγος είναι ότι στην Ελλάδα υπάρχει κατά τη γνώμη μου η λανθασμένη νοοτροπία ότι δεν μπορείς να κάνεις πρωταθλητισμό όταν ποντάρεις σε μικρούς.
Οι περιπτώσεις του Κωστούλα και του Μουζακίτη που πρόπερσι οδήγησαν τον Ολυμπιακό στην κατάκτηση του νταμπλ λένε πως αυτό δεν είναι ακριβές, αλλά οι αντιλήψεις δύσκολα αλλάζουν. Ο άλλος λόγος είναι ότι οι ίδιοι οι Έλληνες οπαδοί προτιμούν καλοκαιριάτικα να φαντασιώνονται ότι θα έρθουν φοβεροί και τρομεροί ξένοι παίκτες που θα αλλάξουν τις ελληνικές ομάδες, πάρα να δουν στις βασικές ενδεκάδες των ομάδων τους νέα Ελληνόπουλα. Είμαι απολύτως βέβαιος ότι αν μία από τις ομάδες που κάνουν πρωταθλητισμό έβρισκε τα χρήματα για να αγοράσει φέτος το καλοκαίρι τον Τζόλη και τον Καρέτσα θα ήταν πάρα πολλοί αυτοί που θα θεωρούσαν τη συγκεκριμένη επένδυση πεταμένα χρήματα» ή που στην καλύτερη των περιπτώσεων θα έλεγαν ότι οι συγκεκριμένοι είναι μεν καλοδεχούμενοι, πλην όμως οι ομάδες πρέπει να αποκτήσουν και κάποιους άλλους στη θέση τους.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ
*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.
