Ρέιντζερς στον δεύτερο προκριματικό του Champions League. Για τον τρίτο μια βατή επιλογή, οπότε πάρε να έχεις διαιτησίες που θα σου μειώσουν τις πιθανότητες πρόκρισης με τους Σκωτσέζους. Πέρα απ’ τα δικά σου λάθη και την αναποτελεσματικότητα φυσικά.
Οπότε θα υποβιβαστείς στο Europa League. Εκεί δύο επιλογές ομάδων επιπέδου Champions League. Σαχτάρ και Μπεσίκτας. Τελικά οι Ουκρανοί που ποδοσφαιρικά μοιάζουν και είναι ένα εξαιρετικό σύνολο από κάθε άποψη.
Κάτσε όμως μη γίνει κάνα αστείο και περάσεις, οπότε Σαμσουνσπόρ μετά. Να γίνει λίγο… ροντέο η φάση, πέραν του ποδοσφαιρικού της υπόθεσης και ενός καλού συνόλου απ’ την Τουρκία. Αν τώρα δεν τα καταφέρεις με την Σαχτάρ, για να έχεις League Phase στην Ευρώπη θα πρέπει να περάσεις τη Σερβέτ ή την Ουτρέχτη. Όποια αποκλειστεί στο Europa League.
Είναι πλέον αφελές να μιλάμε για «κληρώσεις», ατυχίες, μαύρα σύννεφα, κατάρα μάγισσας κι άλλα τέτοια. Εδώ έχουμε ένα μοτίβο το οποίο αντιλαμβάνεται εύκολα ο καθένας απ’ τον καταρτισμό των υπο-γκρουπ. Αυτών που σου καθορίζουν τις πιθανότητες να παίξεις με πολύ δύσκολο ή με απλά δύσκολο αντίπαλο. Άλλη επιλογή για τον Παναθηναϊκό δεν μπορεί να υπάρξει εδώ και χρόνια.
Δε θα κάνουμε συγκρίσεις με τις κληρώσεις άλλων ομάδων. Δεν χρειάζεται, αυτό που ενδιαφέρει είναι το τι συμβαίνει με τον Παναθηναϊκό. Κι αυτό λοιπόν, δεν γίνεται πλέον να κριθεί «συμπτωματικό». Ορίζεται η πιθανότητα μιας ομάδας για την ευρωπαϊκή της συνέχεια, τα οικονομικά της έσοδα.
Κάτσε ρε φίλε – θα πει κάποιος – δηλαδή η UEFA όλη μέρα με τον Παναθηναϊκό ασχολείται για να τον αδικεί στις διαιτησίες και στις κληρώσεις; Μα δε χρειάζεται να ασχοληθεί όλη η UEFA. Προφανώς και δεν θα το κάνει. Αρκεί ένα μέρος της. Αρκούν ελάχιστοι άνθρωποι. Ίσως και ένας αν είναι υψηλόβαθμο στέλεχος. Υποθέσεις κάνουμε, αποδείξεις δεν έχουμε για τίποτα.
Έχουμε όμως ενδείξεις. Τις ίδιες τις κληρώσεις, την ίδια την αντιμετώπιση που τυγχάνει το Τριφύλλι από τη στιγμή που επέστρεψε στην Ευρώπη και προσπαθεί να ορθοποδήσει. Κάτι που δικαιωματικά του αξίζει, βλέποντας την παρουσία του στα προκριματικά. Άξιζε να αποκλειστεί από την Σλάβια; Ήταν καλύτερη η Μπράγκα; Ήταν τόσο ανώτερος ο Άγιαξ; Η Ρέιντζερς δικαίως εξασφάλισε μίνιμουμ το Europa League και τον Παναθηναϊκό τον έστειλαν στα… διαθέσιμα θηρία;
Μπούρδες του στυλ «όλο φωνάζουμε δεν κοιτάμε τον εαυτό μας», συγγνώμη αλλά δεν τις δεχόμαστε. Θυμηθείτε τα παράπονα που εξέφραζε πριν μερικά μόλις χρόνια ο Ολυμπιακός για τις κληρώσεις και τις διαιτησίες που είχε. Θυμηθείτε σε ποιο πρόσωπο έστρεφε την αντίδρασή του. Ξαφνικά έγιναν όλα καλά και αγγελικά πλασμένα. Με τη διαφορά πως όσα έχει να αντιμετωπίσει ο Παναθηναϊκός, είναι δέκα φορές χειρότερα και δυσκολότερα.
Κι αυτή η διαδικασία σου υπονομεύει το σύνολο των σεζόν. Πέρα απ’ το προφανές που είναι το οικονομικό και η ευρωπαϊκή σου παρουσία, έχεις και το ψυχολογικό. Σε μια ομάδα με τόσα χρόνια εκτός πρωταθλήματος, μια πρόκριση δίνει ώθηση, ένας αποκλεισμός αποτελεί «μαχαιριά».
Μέχρι και στο μεταγραφικό κομμάτι. Την ίδια πίεση έχει το κλαμπ που πρέπει να τρέξει γιατί έχει ευρωπαϊκή θηλιά στο λαιμό περιμένοντας τη Σαχτάρ και μετά την Σαμσουνσπόρ ή την Σερβέτ ή την Ουτρέχτη, συγκριτικά με το να έχει την άνεση της εξασφαλισμένης ευρωπαϊκής συμμετοχής (League Phase δηλαδή) από τα μέσα Ιουλίου;
Για να μη νομίζει κανείς πως δεν υπάρχει εμπιστοσύνη στην ίδια την ομάδα, δε νομίζουμε πως ο Παναθηναϊκός θα μείνει εκτός Ευρώπης τόσο νωρίς. Έστω στο Conference League θα είναι. Αυτό το «έστω στο» έχει καθοριστεί από την UEFA. Πώς να το κάνουμε τώρα; Γιατί ο Παναθηναϊκός για να πάρει το μίνιμουμ πρέπει να αντιμετωπίσει όμιλο Champions League μέσα στο καλοκαίρι. Αν αυτό που επαναλαμβάνεται εδώ και τρία καλοκαίρια, είναι φυσιολογική διαδικασία, τότε ας είμαστε εμείς οι τρελοί που φωνάζουμε.
Υ.Γ. Το κακό δεν είναι πως δεν… τελεσφόρησε η μεταγραφή του Μπούτα. Το κακό είναι πως είχαν τελεσφορήσει πολλές ανάλογες στο παρελθόν. Κατά τα άλλα, η ζημιά είναι πως πας με έναν μπακ κι αυτός όχι ο βασικός σου και υπό νορμάλ συνθήκες ούτε η εναλλακτική σου λύση, σε ματς με μια ομάδα όπως η Σαχτάρ.
