Στο Πανθεσσαλικό το VAR είδε πέναλτι εκεί που δύσκολα το βλέπεις και δεν είδε μια φάση που τουλάχιστον άξιζε δεύτερη ματιά, πριν ο Μπέος ανεβάσει κι άλλο τους τόνους με πολύ βαριές καταγγελίες. Ο Ολυμπιακός συνεχίζει να κερδίζει με το σταγονόμετρο μπροστά, ο Αλγουαθίλ όμως δείχνει ότι ξέρει να επεμβαίνει από τον πάγκο, την ώρα που ο Λεβαδειακός πήγε από τα 63 περσινά γκολ στο απόλυτο μηδέν των πρώτων πέντε αγωνιστικών. Ο Κόντης χτίζει στον ΟΦΗ νοοτροπία μεγαλύτερη από τα αποτελέσματα της στιγμής, ο ΠΑΟΚ κάνει μικρά αλλά γερά βήματα επιστροφής στην κανονικότητα και ο Πόμπο χρειάστηκε δύο σουτ για δύο γκολ και την πρώτη νίκη της Κηφισιάς. Και στο τέλος μένει το ωραιότερο δίλημμα της αγωνιστικής: Τετέι, Γιόβιτς ή Αθανασίου για τη γκολάρα της εβδομάδας;
Στο VAR: Τσίπουρο χωρίς μεζέ στο Πανθεσσαλικό
Ο Βόλος φημίζεται για τα τσιπουράδικα. Μέχρι εδώ όλα καλά. Το πρόβλημα αρχίζει όταν βλέπεις το Βόλος-ΑΕΚ και αναρωτιέσαι μήπως κάποιο τραπέζι είχε στηθεί και μέσα στο VAR.
Ο Κάργας έχει το πόδι του στο έδαφος, μαρκάρει τον Γιόβιτς και η επαφή έρχεται στην εξέλιξη της προσπάθειας. Πέναλτι; Για εμάς όχι. Αν απαγορεύσουμε και στον αμυντικό να έχει πόδι... στήριξης, ας του δώσουμε τουλάχιστον ένα σκαμπό. Και δεν χρειάζεται να φορέσουμε εμείς τη στολή του τηλεκριτικού διαιτησίας. Όσοι ανέλυσαν τη φάση μετά το παιχνίδι δεν είδαν πέναλτι.
Και μετά έρχεται το καλύτερο.
Ο Μάνταλος σουτάρει, η μπάλα φαίνεται να βρίσκει το χέρι του Μεντίλ και, από τις λήψεις που μας έκανε τη χάρη να προσφέρει η Magenta TV, να αλλάζει πορεία. Δεν μπορείς να είσαι 100% βέβαιος από την εικόνα που έχουμε, αλλά εδώ υπάρχει τουλάχιστον σοβαρός λόγος να σταθείς στη φάση. Το VAR δεν είδε λόγο.
Εκεί που εμείς δεν βλέπουμε πέναλτι, το VAR βλέπει. Εκεί που βλέπουμε τουλάχιστον μια φάση που φωνάζει «κοίταξέ με», το VAR προσπερνά.
Τσίπουρο χωρίς μεζέ δύσκολο πράγμα.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, μετά το παιχνίδι ο Αχιλλέας Μπέος πήρε το μικρόφωνο και πέταξε χειροβομβίδα. Κατηγόρησε ευθέως τον διαιτητή Πολυχρόνη και τον Τζήλο, που βρισκόταν στο VAR, υποστηρίζοντας ουσιαστικά ότι είχαν παίξει στοίχημα για νίκη της ΑΕΚ, ενώ προανήγγειλε προσφυγή στον εισαγγελέα. Πρόκειται για εξαιρετικά βαριές καταγγελίες.
Μέσα σε όλον αυτόν τον θόρυβο, η ΑΕΚ έκανε τελικά τη δουλειά. Ο Γιόβιτς έβαλε δύο γκολ και, αφήνοντας στην άκρη το πέναλτι, το δεύτερο ήταν γκολ φορ μεγάλης κλάσης: κεφαλιά στο πλαϊνό δίχτυ όταν η μπάλα έκαιγε και 1-2.
Και ο Μύγας κατάφερε να αποβληθεί χτυπώντας τον Πήλιο στα καλά καθούμενα. Τι μύγα τον τσίμπησε τον Μύγα, ακόμη ψάχνουμε.
Μισό-μηδέν: Αυτός ο Ολυμπιακός είναι παρά φύση
Ο Μανώλης Σάλιακας μπήκε από τον πάγκο και στις καθυστερήσεις πήγε στην περιοχή σαν φορ. Καρφωτή κεφαλιά, 0-1, τρεις βαθμοί και επιστροφή στον Πειραιά.
Για τον Ιμανόλ Αλγουαθίλ αυτό είναι το καλό νέο. Το ματς το κέρδισε και ο προπονητής.
Δεν διστάζει να πειράξει το παιχνίδι του, ούτε περιμένει μέχρι το τέλος μήπως αλλάξει κάτι μόνο του. Έβγαλε μπακ, έβαλε Σάλιακα και η αλλαγή τού έδωσε τη νίκη. Είναι ένας προπονητής που αντιδρά σε αυτό που βλέπει και δεν φοβάται να αλλάξει ακόμη και πρόσωπα που θεωρητικά δεν είναι τα πρώτα που κοιτάς όταν κυνηγάς γκολ.
Μετά έρχεται το άλλο μισό της εικόνας. Ο Ολυμπιακός έχει τέσσερα γκολ σε πέντε αγωνιστικές. Τέσσερα. Όσα ο Ηρακλής, η Κηφισιά, ο Ατρόμητος, ο Αστέρας και ο Βόλος. Μόνο ο Λεβαδειακός έχει λιγότερα.
Για μια ομάδα που παραδοσιακά έχει μάθει να επιβάλλεται, να παράγει και να ζει κοντά στην κορυφή των επιθέσεων του πρωταθλήματος, το νούμερο βγάζει μάτι.
Και στη Λιβαδειά είχαμε το απόλυτο: 46 σέντρες. Μόλις εννέα βρήκαν στόχο και τελικά μία από αυτές έφερε το γκολ του Σάλιακα.
Το ποδόσφαιρο έχει μερικές φορές χιούμορ που δεν χρειάζεται σεναριογράφο.
Το να μπορεί μια ομάδα να κερδίσει άσχημα είναι προσόν. Πρωταθλητισμός χωρίς βραδιές που παίρνεις το τρίποντο και φεύγεις δεν γίνεται. Μόνο που εδώ αρχίζει να δημιουργείται άλλο ζήτημα.
Ο Ολυμπιακός του 1-0, του μισό-μηδέν, είναι ποδοσφαιρικά παρά φύση.
Και μέσα σε αυτή την κουβέντα χωράει πλέον κι ένα ερώτημα που όσο περνούν τα παιχνίδια θα μεγαλώνει: πώς χωρούν Τσικίνιο και Φορτούνης; Ο Φορτούνης στα πλάγια προσπαθεί να δημιουργήσει, όμως δεν βρίσκει εύκολα το παιχνίδι του. Αν χρειάζεται περισσότερο τον άξονα για να γίνει ξανά ο Φορτούνης που ξέρουμε, κάποιος πρέπει να του τον δώσει. Και αν εκεί θέλει να ζει και ο Τσικίνιο, τότε ο Αλγουαθίλ έχει μια κανονική ποδοσφαιρική εξίσωση μπροστά του.
Γιατί το τέσσερα σε πέντε ματς δεν θέλει κομπιουτεράκι. Θέλει γκολ.
Απέναντι: Από τα 63 στο απόλυτο μηδέν
Και αφού είμαστε στη Λιβαδειά, ας γυρίσουμε για λίγο την κάμερα στην άλλη πλευρά. Πέντε αγωνιστικές. Μηδέν γκολ.
Ο Λεβαδειακός που πέρυσι είχε την καλύτερη επίθεση του πρωταθλήματος με 63 γκολ, ξεκίνησε τη φετινή Super League χωρίς να έχει βρει δίχτυα ούτε μία φορά. Από τα 63 στο 0.
Κι όμως, απέναντι στον Ολυμπιακό μπορούσε να σπάσει το ρόδι. Ο Ορτέγκα έσωσε εντυπωσιακά στο σουτ του Ούρσι στο 22', ενώ αργότερα ένα δικό του γλίστρημα λίγο έλειψε να χαρίσει στον Λεβαδειακό αυτό που ψάχνει εδώ και πέντε αγωνιστικές.
Πέρυσι το γκολ ήταν συνήθεια. Φέτος έγινε αγνοούμενος.
Οι μεγάλες ομάδες πανηγυρίζουν λίγο
Τον Χρήστο Κόντη τον είχαμε την προηγούμενη εβδομάδα στο «Μετά το 90’» και δεν υπάρχει λόγος να ξαναγράψουμε τα ίδια για το αν είναι έτοιμος για Big-4.
Αυτή τη φορά μας ενδιαφέρει περισσότερο μία κουβέντα του. Μετά το μεγάλο 2-0 επί της Χόφενχαϊμ, πήγε στους ποδοσφαιριστές του και τους είπε ότι «οι μεγάλες ομάδες πανηγυρίζουν λίγο».
Εδώ βρίσκεται όλο το νόημα. Ο ΟΦΗ θέλει να μεγαλώσει. Και για να μεγαλώσει μια ομάδα δεν αρκεί να νικήσει τη Χόφενχαϊμ. Πρέπει να μάθει τι κάνει την επόμενη μέρα που νίκησε τη Χόφενχαϊμ.
Με τον Αστέρα φάνηκε και πόσο δύσκολο είναι. Ευρώπη, ένταση, λιγότερη φρεσκάδα και ένα παιχνίδι που χρειάστηκε τη σουτάρα του Αθανασίου στο τέλος για να σωθεί ο βαθμός.
Αυτό προσπαθεί να περάσει ο Κόντης στα αποδυτήρια. Να αλλάξει πρώτα τη νοοτροπία και μετά το ταβάνι. Να κάνει τους παίκτες του να αντιμετωπίζουν τη μεγάλη ευρωπαϊκή νίκη όχι σαν προορισμό, αλλά σαν ένα βράδυ μέσα σε μια ολόκληρη σεζόν.
Γιατί μεγάλη ομάδα δεν είναι αυτή που κάνει μία μεγάλη βραδιά. Είναι αυτή που το επόμενο πρωί έχει ήδη σταματήσει να μιλά γι' αυτήν.
Μικρά βήματα, γερό πάτημα για τον ΠΑΟΚ
Ο ΠΑΟΚ δεν έγινε ξαφνικά ρολόι. Πέρασε τον ευρωπαϊκό αποκλεισμό, την αναστάτωση από την πώληση του Γιάννη Κωνσταντέλια, κουβαλά απανωτούς τραυματισμούς και ακόμη ψάχνει τη χημεία του.
Κι όμως είναι δεύτερος. Στο Αγρίνιο έκανε 15 τελικές, πέτυχε τρία γκολ και πήρε δεύτερη συνεχόμενη νίκη. Δεν έχει λύσει τα προβλήματά του. Έχει καταφέρει όμως κάτι πολύτιμο όσο προσπαθεί να τα λύσει, κερδίζει χρόνο.
Και εδώ αποκτά ιδιαίτερο βάρος η δήλωση του Κριστιάν Γιάκιτς για τον Ιβάν Σαββίδη. Ο Κροάτης στάθηκε στη σημασία που έχει για τους ποδοσφαιριστές να τους μιλά ο ιδιοκτήτης της ομάδας.
Αν το διαβάσουμε ένα επίπεδο βαθύτερα, δεν σημαίνει φυσικά ότι ο Σαββίδης μπήκε στο γήπεδο και πήρε τις τρεις νίκες. Δείχνει όμως ότι οι ίδιοι οι παίκτες αισθάνονται την παρουσία του και της δίνουν σημασία.
Σε μια περίοδο αναταράξεων ο ιδιοκτήτης δεν χρειάζεται μόνο να πληρώνει τους λογαριασμούς. Χρειάζεται να είναι δίπλα στην ομάδα, να μιλά, να ενώνει, να δίνει την αίσθηση ότι το κλαμπ ξέρει προς τα πού πηγαίνει. Και η δήλωση του Γιάκιτς δείχνει ότι αυτό το μήνυμα πέρασε μέσα στα αποδυτήρια.
Ο ΠΑΟΚ ακόμη ψάχνεται, αλλά πλέον ψάχνεται κερδίζοντας. Τα βήματα είναι μικρά. Το πάτημα αρχίζει να γίνεται γερό.
Πόμπο και… τέλος
Μερικές φορές τα στατιστικά χρειάζονται τρεις παραγράφους ανάλυση.
Άλλες φορές χρειάζονται τρεις γραμμές.
2 σουτ.
2 στον στόχο.
2 γκολ.
Ο Χόρχε Πόμπο πήρε πάνω του την Κηφισιά στο Περιστέρι, της έδωσε την πρώτη της νίκη στο πρωτάθλημα και τελείωσε το παιχνίδι με 1,04 xG και 1,70 xGOT.
Δεν χρειάζεται να το κουράσουμε περισσότερο. Δύο φορές σημάδεψε. Δύο φορές πλήρωσε ο Ατρόμητος.
Τρεις γκολάρες, μία ψήφος
Και τώρα έχουμε πρόβλημα.
Τετέι, Γιόβιτς ή Αθανασίου;
Ο Τετέι πήρε την μπάλα και με μία ασύλληπτη σουτάρα έσπασε το μπλόκο της Νίκαιας, έδωσε στον Παναθηναϊκό το 0-1 επί της Καλαμάτας και το 5 στα 5.
Ο Γιόβιτς άφησε στην άκρη όλη τη φασαρία του πέναλτι και στο τέλος έβαλε ένα γκολ που δεν χρειάζεται VAR, τηλεκριτικούς ή κουβέντα: κεφαλιά στο πλαϊνό δίχτυ, 1-2, καληνύχτα.
Και ο Αθανασίου περίμενε το φινάλε του ΟΦΗ-Αστέρας για να εξαπολύσει τη σουτάρα που έγραψε το 2-2.
Δύο σουτάρες. Μία κεφαλιά. Τρία γκολ που άλλαξαν παιχνίδια.
Στις καθυστερήσεις
Πέντε αγωνιστικές και έχουμε ήδη VAR που κινδυνεύει να του ζητηθεί αλκοτέστ, τον Ολυμπιακό να μετρά τέσσερα γκολ, τον περσινό Λεβαδειακό των 63 να ψάχνει ακόμη το πρώτο, τον Κόντη να κόβει τους πανηγυρισμούς μετά από ευρωπαϊκό θρίαμβο και τον ΠΑΟΚ να ξαναβρίσκει σιγά σιγά το έδαφος κάτω από τα πόδια του.
Και τρεις τύπους που... αποφάσισαν ότι το δικό μας πρόβλημα είναι να διαλέξουμε ποιος έβαλε την καλύτερη γκολάρα.
Τσίπουρο βάλτε. Τον μεζέ θα τον βρούμε την επόμενη αγωνιστική.
