Το μυαλό χάλασε αυτές τις μέρες. Κάθε τρεις και λίγο ρίχνω μια ματιά στο κινητό. Περιμένω να δω την κλήση του Τέο, να σχολιάσουμε όσα συμβαίνουν γύρω μας. Είμαι πεπεισμένος, πως αν έβλεπε όσα συνέβησαν στην Πάτρα με το συνεργείο του Λιόλιου και τα αίσχη σε βάρος της ΑΕΚ, θα έσκαγε άμεσα τηλέφωνο: «Πασάκα μου, τι είναι αυτοί ρε;». Κωστάκη, μας τσάκισες. Εβλεπα τα «κιτρινόμαυρα» μπαλόνια να ανεβαίνουν στον ουρανό, όλους τους φίλους σου να σε αποχαιρετούν και αντιλαμβανόμουν τη ματαιότητα της κατάστασης. Πασάκα μου τα αφήνω πίσω. Πήγα και στο νέο γραφείο και σε περιμένω για καφεδάκι και κουσκουσάκι.
Πάμε να δούμε τι συνέβη. Δεν θα σας πω για μπάσκετ, τους σιχάθηκα εντελώς. Εδώ και καιρό, όλη αυτή η ιστορία είναι απαράδεκτη. Ας πουν με ειλικρίνεια, πως δεν θέλουν την ΑΕΚ να τελειώνουμε. Ας τελειώσουμε με τις συνοικιακές ομαδούλες και τα εκτρώματα των 13 φιλάθλων. Ας τελειώνουμε με το αίσχος της κλειστής λίγκας, που στερεί κάθε έννοια ισονομίας. Ας αποφασίσουν, πως το πρωτάθλημα θα το παίρνει Ολυμπιακός ή Παναθηναϊκός, πως ο Προμηθέας θα βγαίνει τρίτος και οι υπόλοιποι να βράζουν στο ζουμί τους.
Θέλω να βγω απ’ αυτό. Πάω λίγο πιο πίσω, σε όσα συνέβησαν το βράδυ της Παρασκευής στην Κυψέλη. Παρακολουθώντας πολλά χρόνια την ΑΕΚ, αυτά που συμβαίνουν φέτος είναι πρωτοφανή. Μια νέα κατάσταση, που έχει περάσει ήδη μέσα από θεούς και δαίμονες, αλλά κάθε ατυχία θαρρείς και την κάνει ακόμα πιο ισχυρή. Με κύριο χαρακτηριστικό, την ενότητα. Και ξέρετε, αυτό είναι που χαλά κάθε σχέδιο. Πως η ΑΕΚ, διοίκηση, προπονητής, παίκτες, κόσμος, είναι ενωμένοι και δυνατοί.
Χάλασε το σχέδιο ο Ηλιόπουλος
Αντιλαμβάνομαι, πως στη σύμπραξη του αίσχους που επισημοποιήθηκε το καλοκαίρι για την ανακατάληψη των θεσμικών του ποδοσφαίρου, έπεσαν χρήματα, έγινε δουλίτσα, έκαναν σχέδια πως θα καταλάβουν τα πάντα. Και όταν ήρθε η αλλαγή εποχής στην ιδιοκτησία της ΑΕΚ, αισθάνθηκαν βέβαιοι, πως θα πετύχουν εύκολα τον στόχο τους. Εδώ στο παρελθόν, με τον κραταιό Μελισσανίδη στα πράγματα και ήξεραν, πως 2-3 πιστολιές αρκούσαν να βγάλουν την ομάδα εκτός στόχων.
Και έρχεται ο Ηλιόπουλος. Οσα λέγονται για λογαριασμό του, όσα πιστεύουν οι άλλοι, όσα επιχειρούν να του προσάψουν, είναι εκπληκτικά. Εσχάτως, άρχισαν να κάνουν ερμηνείες και να ψάχνουν τρόπο να πλήξουν εκείνον και την ΑΕΚ κατ’ επέκταση, με απίθανους τρόπους. Επειδή είχε εθιμοτυπικές συναντήσεις στο πλαίσιο της αναμέτρησης με την Εθνική, επειδή βρέθηκε ανάμεσα σε φίλους της ΑΕΚ και τους είπε κάποιες αναφορές για το όραμα του.
Το χειρότερο για όλους όσοι ποντάρουν σε αυτά είναι πως ο Ηλιόπουλος όσα λέει τα εννοεί. Δηλαδή, όταν λέει πως θα ακούν για την ΑΕΚ και θα τρίζει ο κόσμος, να το θεωρείται δεδομένο. Όταν λέει πως είναι αρχιστράτηγος και δεν πρόκειται να γονατίσει η ΑΕΚ απέναντι σε κανέναν, είναι αυταπόδεικτο. Εδώ ο άνθρωπος έκανε δύο περάσματα από την ΕΠΟ, έφτασε ως την UEFA για να μιλήσει με την ηγεσία της και να εκφέρει προβληματισμούς.
Δυνατός και απρόβλεπτος παίκτης
Ο Ηλιόπουλος είναι νέος παίκτης. Δυνατός και απρόβλεπτος. Δεν μπορούν να ερμηνεύσουν τις κινήσεις του, δεν περιμένουν τα επόμενα βήματα του. Διαπιστώνουν άπαντες, πως σε μια περίοδο που θα περίμεναν να κάνουν πάρτι, ο Ηλιόπουλος δημιουργεί μια άνευ προηγουμένου πίεση, έντονη και πολύ πυκνή από πλευράς ρυθμού και περιεχομένου. Ο ιδιοκτήτης της ΑΕΚ αντιδρά πολύ δυναμικά σε επικοινωνιακό επίπεδο για όλα όσα έχουν συμβεί.
Αλλά η επικοινωνία έτσι κι αλλιώς είναι το πεδίο τους. Το πρόβλημα είναι πως οι κινήσεις της ΑΕΚ έχουν ουσία. Αναλογιστείτε, πόσοι ιδιοκτήτες μεγάλων ελληνικών ΠΑΕ έχουν καταφέρει να αποκτήσουν τόσο γρήγορα πρόσβαση στο κορυφαίο ευρωπαϊκό επίπεδο διοίκησης του ποδοσφαίρου. Το μήνυμα που στέλνει προς κάθε κατεύθυνση όταν γίνεται δεκτός από τον πρόεδρο της UEFA, είναι πως με την ΑΕΚ και τον Ηλιόπουλο, δεν θα τη βγάλουν εύκολα καθαρή.
Γι’ αυτό, όσο και εάν επιχειρούν να υποβαθμίσουν τις κινήσεις, αποδεικνύεται μάταιος κόπος. Με τον Γκαγκάτση ήταν η δεύτερη συνάντηση μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Κανένας πρόεδρος της ΕΠΟ δεν έχει δεχτεί στο γραφείο του ιδιοκτήτη ΠΑΕ, ειδικά μάλιστα από τη στιγμή που έχει δημοσιοποιήσει σε όλους τους τόνους την δυσφορία του για σημαντικά ζητήματα, που έχουν επικεντρωθεί στην διαιτησία.
Το ευ αγωνίζεσθαι και τα «συνεργεία»
Είναι ξεκάθαρο, πως έργο δεν μπορεί να πάει ακριβώς όπως το είχαν στο μυαλό τους. Και το χειρότερο είναι πως δεν μπορούν να τον κατανοήσουν. Για παράδειγμα, όταν ο Ηλιόπουλος αναφέρεται στο ευ αγωνίζεσθαι, δεν είναι ούτε αφελής, ούτε ρομαντικός. Το λέει γιατί αυτό πιστεύει. Αλλά αυτό, προϋποθέτει συνθήκες ισονομίας. Και αυτές, θα πρέπει να υπάρξουν στο ελληνικό ποδόσφαιρο και αυτό θα πρέπει να το συνειδητοποιήσουν όλοι οι συμμετέχοντες.
Επειδή ξεκίνησα με το συνεργείο του Λιόλιου, ας κλείσω με Λανουά. Δεν μπορεί, θα ήταν τρελό, η ΑΕΚ να πληρώσει μέρος της αμοιβής των μελών της ΚΕΔ, την ώρα που έχει τόσο έντονα ζητήματα με τη διαχείριση της κατάστασης. Οι διαιτητές, εκείνοι που τους ορίζουν, δεν εξαιρούνται κριτικής. Δεν μπορεί να μας τρελάνουν αυτοί, όπως επιχείρησαν στην Πάτρα ή έκανε ο Λανουά με τα απίθανα που δημιούργησε για να καλύψει τα αίσχη που έγιναν για παράδειγμα στο ΑΕΚ – ΠΑΟΚ.
Είναι λάθος για όποιον πιστεύει, πως ο ερχομός των ξένων σε κάθε επίπεδο, θα δώσει λύσεις στην Ελλάδα. Οι ξένοι έχουν αδυναμίες, επιθυμίες, ανάγκες, είναι το ίδιο πιθανόν να οδηγηθούν σε φθαρτές καταστάσεις. Ειδικά όταν το παρελθόν μας έχει δώσει Περέιρα, Κλάτενμπεργκ και τώρα Λανουά, με το σκάνδαλο του καταρτισμού των πινάκων και τη θλιβερή δικαιολόγηση των απίθανων που συμβαίνουν στα ελληνικά γήπεδα.
