Το τρόπαιο του πρωταθλητή είναι απίστευτα… γυαλιστερό. Το διεκδικούν Παναθηναϊκός και ΑΕΚ με τρεις αγωνιστικές ακόμη. Τεράστιο κίνητρο, γόητρο, επιθυμία, «δίψα». Ο καθένας μπορεί να έχει τη γνώμη του για το ποιος το αξίζει περισσότερο. Αλήθεια όμως, πόση σημασία έχει η τελική εξέλιξη για τον πρωταθλητή πέρα απ’ τα ελληνικά σύνορα; Εύκολη η απάντηση: Ο ευκολότερος δρόμος του πρωταθλητή στα προκριματικά του Champions League.
Μέσα στην αγωνία και στο πάθος για τον τίτλο, ξεχνάμε να επισημάνουμε το σημαντικότερο νέο της Κυριακής: Παναθηναϊκός και ΑΕΚ θα είναι οι εκπρόσωποι του ελληνικού ποδοσφαίρου στα προκριματικά του Champions League. Τελευταία σεζόν που θα έχουμε δύο ομάδες εκεί, μέχρι να υπάρξει επιτέλους η πορεία που θέλουμε για να επανέλθει η χώρα μας σε αυτή τη συνθήκη. Ειδικά τώρα που αλλάζουν οι διοργανώσεις, αυξάνουν οι ομάδες και οι συνθήκες.
Εκ των πραγμάτων τα δύο αυτά κλαμπ που δεν έχουν τη μόνιμη τοξικότητα εντός συνόρων, δεν ασχολούνται σχεδόν αποκλειστικά με την πόλωση στη χώρα μας και αδιαφορούν για τα της Ευρώπης, επιβάλλεται να μας αλλάξουν ξανά την οπτική προς τις διοργανώσεις της UEFA. Γιατί εκτός συγκλονιστικού απροόπτου αμφότερες θα είναι σε φάση ομίλων. Στην καλύτερη του Champions League, στη χειρότερη του ConferenceLeague. Εδώ που φτάσαμε, δεν έχουμε δικαίωμα να είμαστε… εκλεκτικοί.
Η πρωτοκαθεδρία του Ολυμπιακού μας έκανε να ξεχάσουμε τι πραγματικά είναι η Ευρώπη. Πόσο ωραίο είναι να… κουνιέται σεντόνι, να παίζει ύμνος διοργάνωσης της UEFA πριν τη σέντρα των αγώνων. Να αγωνιά ο κόσμος κανονίζοντας ταξίδια εκτός συνόρων, ψάχνοντας τον τρόπο με τον οποίο η ομάδα τους θα προκριθεί.
Έγιναν οι διοργανώσεις της UEFA απλά ο… θείος με τον μποναμά. Λεφτά και τίποτα άλλο. Διακρίσεις, συγκινήσεις, βαθμοί για την ομάδα και τη χώρα, κανένα νόημα στην Ολυμπιακή πραγματικότητα. Μόνο λεφτά, έσοδα, «βιτρίνα» για ποδοσφαιριστές μπας και πουληθεί κάποιος. Κι αυτά στο παιχνίδι είναι, απλά ας μπουν σε δεύτερη μοίρα.
Τώρα που όλοι αγωνιούν για το πρωτάθλημα, ας αντιληφθούν πως η Ευρώπη είναι το πρώτο μέλημα της ερχόμενης σεζόν. Μπας κι ανέβει η θέση της χώρας μας, μπας και πάρουν οι ίδιες οι ομάδες βαθμούς που χρειάζονται για να έχουν μελλοντικά καλύτερες κληρώσεις, καλύτερες πιθανότητες. «Χτίζοντας» έστω μέχρι ένα σημείο, αυτό που είχαμε. Πότε; Όταν ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΚ ήταν σε πολύ καλύτερη μοίρα στην Ευρώπη.
Προφανώς και δεν είναι μόνο δική τους ευθύνη.
Ο ΠΑΟΚ μπαίνει στην ίδια μοίρα, για να ξεχάσει την τραγική φετινή του παρουσία.
Ο Άρης πρέπει επιτέλους να κάνει προκρίσεις φτάνοντας γιατί όχι μέχρι τους ομίλους.
Ο Ολυμπιακός ίσως έχει μια μεγάλη ευκαιρία μέσω του restart και της πιθανής συμμετοχής σε χαμηλότερες διοργανώσεις να επαναπροσδιορίσει το status του και να κυνηγήσει για πρώτη φορά μετά από τρεις δεκαετίες αδιάλειπτης παρουσίας, μια πορεία.
Με τον Ολυμπιακό να παίζει μόνος του στην Ευρώπη, η Ελλάδα κατρακύλησε στο Ranking, έφτασε σε ιστορικά χαμηλά.
Ήρθε η ώρα με αφορμή τη συμμετοχή Παναθηναϊκού και ΑΕΚ στα προκριματικά του Champions League, να φροντίσουν οι ομάδες να αλλάξει αυτό. Πρώτος στόχος τη νέα σεζόν, όσο περίεργο κι αν ακούγεται σε πολλούς, πρέπει να είναι η Ευρώπη. Τα εντός συνόρων θα ακολουθήσουν.
Για τα ίδια τα κλαμπ, για το ελληνικό ποδόσφαιρο και τη θέση που έχει πλέον, για το πρεστίζ των ομάδων που πρέπει να θυμηθούν τη… γλύκα της Ευρώπης, πόσο όμορφα είναι τα «σαλόνια». Αν μπουν κι οι υπόλοιποι στη λογική να αρπάξουμε το χρήμα με καμιά πρόκριση το καλοκαίρι έστω στα πέναλτι κι ας μη νικάμε ούτε σε οικογενειακό διπλό φορώντας σήμα διοργάνωσης της UEFA στο μανίκι, τότε τσάμπα οι κόποι τους για επιστροφή.
