«Θα χάνετε από τη Δεκελείας» έλεγε και ξανάλεγε ο κόσμος της ΑΕΚ, πριν ακόμα ολοκληρωθεί η Opap Arena. Τι βλέπουμε μέχρι τώρα; Ότι μάλλον ήξεραν τι έλεγαν. Η Αγιά Σοφιά είναι ένα καμίνι που λιώνει πέτρες, που η αύρα και η ατμόσφαιρά της τρώνε σίδερα. Είναι τα «όρθια» διπλά διαζώματα; Είναι η σούπερ ακουστική; Είναι η φωνή από όλο το γήπεδο που συμμετέχει και ενθαρρύνει επί 90 λεπτά σα να είναι ολόκληρο ένα πέταλο; Είναι η... φτιαγμένη ψυχολογικά ομάδα στο σύνολό της; Είναι όλα αυτά μαζί;
Ποιος ξέρει; Σημασία έχει ότι σε αυτή την ποδοσφαιρική έδρα η Ένωση δείχνει αγέρωχη και αήττητη. Ο Αλμέιδα έχει φτιάξει ομάδα με όλα τα γράμματα κεφαλαία. Τον βοηθάει το ρόστερ, για να τα λέμε όλα, κι εκείνος έχει βρει τη μαγιά, τη χημεία, τις ισορροπίες. Το δε φοβερό, κατά τη γνώμη μου, είναι η μετατόπιση του Αραούχο πίσω από τον φορ και μπροστά από τον Πινέδα, με τον Λιβάι φουνταριστό. Δεν ξέρω τι κατάληξη θα έχει το πρωτάθλημα -αν και νομίζω Παναθηναϊκός και ΑΕΚ έχουν τον πρώτο λόγο διότι σε σχέση με Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ πρόλαβαν να δέσουν πιο γρήγορα-, αλλά αναμφίβολα ο τεχνικός των κιτρινόμαυρων έχει κάνει την κίνηση της χρονιάς με Γκαρσία-Αραούχο.
Στην Αγιά Σοφιά νιώθεις ένα πράγμα: ότι η νίκη είναι βέβαιη και απλά περιμένεις το σκορ, τον τρόπο που θα κάτσει το τρίποντο και φυσικά παρακολουθείς την ωραία μπάλα και την αλματώδη πρόοδο που έχει κάνει ο Δικέφαλος. Απόδειξη ο -λαβωμένος- ΠΑΟΚ. Η ομάδα του Λουτσέσκου χάθηκε στο γήπεδο. Με εξαίρεση την αντεπίθεση του 8', στη συνέχεια δεν μπόρεσε να αλλάξει πάνω από 4-5 πάσες μέχρι το 75', που πέρασαν στο ματς οι δύο τεχνίτες που είχε στον πάγκο ο Ρουμάνος, ο Ελ Καντουρί και ο Μπίσεσβαρ. Τότε και μόνο τότε είδαμε λίγο ΠΑΟΚ στην Αrena, αλλά το ματς είχε... πετάξει μαζί με τον Οδυσσέα. Η ομάδα του Αλμέιδα είχε αρχίσει ήδη να πανηγυρίζει με τα... τακουνάκια του Αραούχο, ενώ από τον πάγκο ερχόταν κι άλλη ποιότητα, κατά κύματα μάλιστα. Πού... ακούστηκε για την ΑΕΚ της τελευταίας τριετίας, να έρχονται από τον πάγκο παίκτες όπως ο Μάνταλος και ο Αμραμπατ...
Κοιτάζω το εντός έδρας πρόγραμμα μέχρι το επόμενο ντέρμπι, που είναι κόντρα στον Παναθηναϊκό: ΟΦΗ και Λαμία (σε Καραϊσκάκη, Τρίπολη, Βόλο, Γιάννενα τα εκτός). Πώς και ποιος να κάνει τη ζημιά; Μόνο οι πρωτοπόροι πράσινοι, με τα σημερινά δεδομένα μπορούν να σταθούν με αξιώσεις, αλλά θα το ξαναπώ: το γήπεδο δίνει τέτοια αίσθηση και boostάρισμα που σε κάνει να πιστεύεις ότι για να κερδίσεις εκεί μέσα θα το καταφέρεις μόνο με δύο τρόπους. Πρώτον, να βρεις την ΑΕΚ στην κακή της μέρα και δεύτερον να είσαι -τουλάχιστον- δύο φορές καλύτερη ομάδα.
Υπάρχει αυτή τη στιγμή τέτοια ομάδα στο ελληνικό πρωτάθλημα;
