MENU

Στη θέση του ο Εργκίν Αταμάν ίσως να ζητούσε από τον κόσμο να βρει τρόπο να εξασφαλίσει εισιτήρια για το Final-4. Ίσως να έδειχνε οκτώ δάχτυλα, για να συμβολίσει τα τρόπαια που θα φτάσει ο Παναθηναϊκός στο τέλος της σεζόν που αρχίζει σε λίγες μέρες.

Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς, είναι αλλιώς. Η ταπεινότητα και η μετριοφροσύνη του Σέρβου, ποτέ δεν του επιτρέπει να φτάνει τόσο μακριά και κυρίως με τέτοια σιγουριά. Άλλωστε έμεινε στην ιστορία το «τι Final-4;» που ρωτούσε εκνευρισμένος στην πασίγνωστη συνέντευξη Τύπου στον αγώνα με την Πρόκομ τη σεζόν 2008-09.

Γι’ αυτό το λόγο, κάθε λέξη του Ζέλικο Ομπράντοβιτς, έχει ξεχωριστή βαρύτητα. «Ζυγίζει» τι θα πει. Ξέρει γιατί το λέει και όταν κάτι βγαίνει από το στόμα του, είναι σαν υπογεγραμμένο συμβόλαιο.

Στην συνέντευξη που παραχώρησε στους Σέρβους του «EuroLeague & Friends Made in Serbia», είπε μεταξύ άλλων:

«Ο Δημήτρης (σ.σ. Γιαννακόπουλος) είναι φιλόδοξος, κάτι που αντανακλά το είδος της ομάδας που έχει χτίσει τα τελευταία χρόνια, ή μάλλον το είδος της ομάδας που έχουμε τώρα. Όταν είμαστε υγιείς, τα πράγματα φαίνονται πραγματικά καλά. Φυσικά, όλα πρέπει να εξεταστούν στο πλαίσιο της ομάδας. Έχουμε πραγματικά πολλούς τραυματίες παίκτες».

«Όταν είμαστε υγιείς, τα πράγματα φαίνονται πραγματικά καλά», είναι το σημείο κλειδί απ’ τα λεγόμενά του.

Ο Ομπράντοβιτς στην ηλικία που βρίσκεται, έχει το μεγαλύτερο επίπεδο ωριμότητας. Ειδικά τα τελευταία χρόνια, βίωσε διαφορετικές καταστάσεις. Την ομάδα-όνειρο στη Φενερμπαχτσέ, με παίκτες επιπέδου. Το εξαιρετικό σύνολο με παίκτες που τους «αναγέννησε» (Λεσόρ, Έξουμ, Πάντερ, ΛεΝτέι, Νάναλι μεταξύ άλλων) στην Παρτιζάν. Μέχρι την αποχώρησή του απ’ την ομάδα του Βελιγραδίου.

Τώρα, είναι κάτι διαφορετικό. Γι’ αυτό και η πίστη του στο ρόστερ, δεν κρύβεται. Σε τέτοιο σημείο που δεν διστάζει να πει δημόσια – παρότι πάντα είναι συγκρατημένος – πως όταν η ομάδα του έχει υγεία και τους παίκτες στη διάθεσή του, τα πράγματα θα είναι καλά. Κι όταν ο Ομπράντοβιτς λέει «καλά», συνήθως εννοεί «τέλεια». Οτιδήποτε λιγότερο, δεν το βρίσκει καλό.

Ασφαλώς και χρειάζεται υπομονή. Ειδικά στην αρχή όπου τα ματς είναι συνεχόμενα με τη μισή ομάδα εκτός. Παίκτες που κάνουν τη διαφορά, επιπέδου MVP ή βετεράνους που αλλάζουν τις ισορροπίες.

Όμως, όταν ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς έχει αυτό στο μυαλό του για την ομάδα που δεν έχει μπορέσει να προπονήσει μαζί ούτε μία φορά, τότε κάτι πραγματικά καλό έρχεται. Σε 1 μήνα, σε 2 μήνες, κανείς δεν γνωρίζει πότε. Ο «μαέστρος» πάντως, ξέρει τι… μουσική θα απολαύσει ο κόσμος, πριν καν δει όλα τα όργανα σε παράταξη.

Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς μεγάλωσε την προσμονή