Καταντάει πλέον κουραστικό όλο αυτό. Η ομάδα δείχνει πως έχει δυνατότητες, κερδίζει - βέβαια πετάει και μια εμφάνιση όπως με τον Λεβαδειακό για να μας ξενερώσει - και έχει άλλη μία ευκαιρία να βελτιωθεί ακόμη περισσότερο στην διακοπή για τις Εθνικές. Ο κόσμος όμως δεν είναι εκεί για να την δει και να πανηγυρίσει.
Έγινε μία, έγινε δύο, έγινε τρεις, γίνεται πλέον συνέχεια και δεν βλέπω κάποια αντίδραση από την πλευρά της ΠΑΕ. Ακόμη και ο προπονητής της ομάδας δεν δείχνει να το αντιλαμβάνεται και δεν στέκεται σε αυτό, ως το μεγαλύτερο πρόβλημα, στις δηλώσεις του. Ποιο στόπερ και ποιο εξτρέμ; Εδώ είναι το πραγματικό και πιο ενοχλητικό ζήτημα. Ο κόσμος λείπει από το γήπεδο και πρέπει να τον ακούσουμε. Πρέπει επιτέλους να υπάρξει επικοινωνία και εξωστρέφεια.
Στην αρχή πίστευα πως με ένα σερί το γήπεδο θα ξαναγεμίσει. Με νίκες η ομάδα θα πείσει το κοινό της και οι παλιές πληγές θα κλείσουν. Όμως πλέον δεν δείχνει να αρκεί αυτό. Παράλληλα η ομάδα δεν βρίσκεται ακόμη σε επίπεδο να κερδίζει τους πάντες. Ίσως και να αργεί να γίνει αυτό. Ίσως να είναι και άδικο να απαιτούμε το απόλυτο, από ένα ρόστερ με όρια και αδυναμίες. Επομένως, τι θα γίνει; Αρέσει σε κάποιον αυτή η κατάσταση; Είτε είσαι στην μερίδα των φίλων της ομάδας, που δεν πατάει στο γήπεδο, είτε στην διοίκηση, το προπονητικό τιμ και τους παίκτες, αυτό είναι άσχημο για όλους.
Για να λυθεί μια κατάσταση, με το φτωχό μου το μυαλό ξέρω πως, πρέπει να λάβεις δράση. Δεν αλλάζει κάτι στην διοίκηση ή στο μοντέλο οργάνωσης; Πολύ ωραία, βγείτε πείτε τα. Ξεκαθαρίστε το πέρα ως πέρα! ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ!!! Δεν νοείται να λέει ο προπονητής "ευχαριστούμε τον κόσμο μας για την στήριξη", που, όντως, είναι τίμιοι όσοι έρχονται, ειδικά απόψε στο κρύο, όμως τα 3/4 του γηπέδου να είναι άδεια. Ε, δε λέει ρε παιδιά! Σέβομαι το IQ μου και δεν δέχομαι πως αυτό που ζούμε είναι εικόνα γηπέδου ομάδας, η οποία, αν άλλαζαν οι ρόλοι και το τμήμα μπάσκετ έπαιζε αύριο στο Κλ. Βικελίδης θα είχε 40 χιλ. κόσμου.
Κάθε μέρα που ξημερώνει είναι και μια ευκαιρία να βγει η ΠΑΕ και να φτιάξει όλη αυτή την κατάσταση, με καθαρές κουβέντες, πλάνο και να δώσει όραμα σε αυτόν τον κόσμο. Πρώτη φορά μετά από χρόνια υπάρχει ένα καλό σύνολο, συνεχίζεται ο περσινός κορμός και επιθετικά ρολάρουμε και δεν μπορούμε όλο αυτό να το "πουλήσουμε", να γεμίσουμε το γήπεδο και να το συνεχίσουμε, τοποθετόντας το σε ένα πλαίσιο που υπάρχουν στόχοι και πλάνο; Αδυνατώ να το πιστέψω. Αδυνατώ επίσης να πιστέψω πως θεωρούμε πως θα συνεχιστεί αυτή η κατάσταση και δε θα έχει επιπτώσεις και στο αγωνιστικό. Έχετε δει το πρόγραμμα μετά την διακοπή; Πισττεύετε δεν ξενερώνουν οι παίκτες που δεν έχουν δει στην καριέρα τους ποτέ το Βικελίδης γεμάτο; Θα λένε "ε, σιγά μωρέ! Που ήρθαμε σάματις;"
Δεν μπορεί να νιώθει ο Γιαννιώτας, ο Κουαμέ, ο Γκαρέ, ο Ράσιτς, ο Φαμπιάνο, ο Γένσεν (ναι, το είπα. Ούτε εγώ το πιστεύω!) και να μην νιώθει κανείς άλλος...
Θεωρώ πως όλο αυτό πρέπει και μπορεί να λυθεί.
Η ομάδα μπορεί, αλλά πρέπει να μάθει να μπορεί για μεγαλύτερη διάρκεια...
Αγωνιστικά ο Άρης ήταν και πάλι εξαιρετικός. Εντάσεις, τρεξίματα, απίστευτες off ball κινήσεις, με πολύ όμορφο, στρωτό ποδόσφαιρο και κυκλοφορία. Αυτά κερδίζεις όταν, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, παίζουν για πάνω από 6 μήνες οι ίδιοι παίκτες μαζί. Η φετινή πορεία του Άρη θα έχει τις μεταπτώσεις της, όμως ο άξονας της διαρκούς βελτίωσης θα υπάρχει. Μακάρι να συνεχιστεί αυτό και να μην υπάρξει καμία επιπλέον τριβή, να ενισχυθεί το σύνολο όπως πρέπει και μόνο ΟΣΟ πρέπει, τον Γενάρη και το καλοκαίρι και η εικόνα θα γίνεται όλο και καλύτερη.
Σε αυτά τα κείμενα έχουμε αναφέρει πολλές φορές πως ο στόχος μας δεν είναι η ομάδα να πάρει απλά ένα κύπελλο, να κερδίσει ένα ντέρμπι ή να δείξει καλή για μια βδομάδα. Ο στόχος και ο προσανατολισμός είναι η ομάδα να κάνει σταθερά βήματα για να γίνει το πιο value for money και σκληρό σύνολο της χώρας. Ένα παράδειγμα προς μίμηση. Ο Άρης δεν έχει τα δισεκατομμύρια για να παλέψει με άλλο τρόπο. Αν αυτό αλλάξει - θα αλλάξει και ο προσανατολισμός των κειμένων. Αυτή η στήλη όμως προσαρμόζεται στο τι μπορεί να παίξει η ομάδα με τα κυβικά της. Αυτό, λοιπόν, που είδα απέναντι σε Παναιτωλικό, σε Βόλο, σε Κηφισιά ή Ατρόμητο ήταν εξαιρετικό. Αυτό που κάνει ο προπονητής Μιχάλης Γρηγορίου είναι τα απλά και αυτονόητα, όλα όσα ζητάμε εδώ και χρόνια. Με θλίβει λοιπόν να μην είμαστε όλοι εκεί να τα δούμε παρέα...
Εξωστρέφεια - συνέπεια - πάθος Γιαννιώτα. Αυτά θέλω και είμαι κομπλέ...
ΥΓ Ο Τσίπτσιος θα πει καλά λόγια για Γένσεν. Πονάτε; Ήρθε η ώρα! Αυτά που έκανε απόψε, το πάθος που έδειξε, το ατελείωτο τρέξιμο και οι καλύψεις, σε μια θέση που δεν είναι η φυσική του, είναι ο λόγος που αξίζει να μείνει στην ομάδα. Μακάρι να μην είναι η εξαίρεση και να αποτελέσει τον κανόνα.
