MENU

Το έχουμε πει, το έχουμε γράψει, το έχουμε ξαναπεί, το έχουμε ξαναγράψει, αλλά επειδή επανάληψη μήτηρ πάσης μαθήσεως, πάμε άλλη μία. Το μπάσκετ είναι το πιο δίκαιο ομαδικό άθλημα και 9/10 φορές, ο καλύτερος είναι αυτός που θα κερδίσει.

Κάτι τέτοιο έγινε σήμερα, έστω και αν έγινε πιο δύσκολα από ότι έδειχνε ότι μπορούσε να γίνει. Υπάρχει εξήγηση και για τα δύο.

Ο ΠΑΟΚ είχε μία εβδομάδα, να δουλέψει για το παιχνίδι αυτό, να το προετοιμάσει πνευματικά και αγωνιστικά και απέναντι σε μια ομάδα, χαμηλότερου επιπέδου από το δικό του, να έχει τον έλεγχο του ρυθμού. Τον είχε στο πρώτο ημίχρονο με τη διαφορά να είναι μόνιμα στους 9-10 πόντους.

Στο δεύτερο, την έχασε για δύο λόγους. Όποιος έχει πάει έστω και μία φορά στο Παλέ, θα ξέρει καλά ότι πρόκειται για μία πολύ δύσκολη έδρα, ειδικά σε ένα ντέρμπι Άρης-ΠΑΟΚ. Αυτήν την έδρα που την κρατούσε εκτός εξίσωσης η ομάδα του Ηλία Παπαθεοδώρου στο πρώτο ημίχρονο, της επέτρεψε (μαζί με τους τρεις διαιτητές) να «μπει» στο ματς και ακολούθησε... ροντέο.

Ο ΠΑΟΚ έχασε το καθαρό μυαλό του στην επίθεση, έκανε κάποιες βιαστικές επιλογές, αλλά και το μπασκετικό «ξύλο» του Άρη έμενε συνεχώς ατιμώρητο στο δεύτερο μέρος. Σε 19 αγωνιστικά λεπτά στο δεύτερο ημίχρονο, με τους γηπεδούχους να παίζουν τέτοια άμυνα, οι φιλοξενούμενοι πήγαν στη γραμμή της φιλανθρωπίας... μία φορά! 1.08 πριν το τέλος, δόθηκαν δύο βολές στον Γκος!

Η δουλειά όμως έγινε, έστω κι έτσι και είναι ένα ακόμα «γαλόνι» στη στολή της ομάδας φέτος. Όχι τόσο για τη νίκη αυτή καθαυτή, όσο για το μομέντουμ που ήρθε και το χαρακτήρα που έβγαλε για ακόμα μία φορά.

Πλέον μιλάμε για συνήθεια που έγινε λατρεία, με τον ΠΑΟΚ να περνάει για τρίτη συνεχόμενη σεζόν από το Παλέ, στην κανονική περίοδο, προσθέτοντας μία ακόμα σεζόν από το 2010-2011 και μετά που κερδίζει τουλάχιστον μία φορά στην έδρα του Άρη, είτε σε κανονική περίοδο, είτε σε πλέι οφ. Μόνο το 11-12 και το 15-16 δεν το έκανε...

Για όποιον θέλει να μείνει στην ουσία, αν υπάρχει τέτοια ως το τέλος της σεζόν στη Basket League, o ΠΑΟΚ «μάτσαρε» την εντός έδρας ήττα από τον Ήφαιστο Λήμνου σήμερα και σε συνδυασμό με τις ήττες του Προμηθέα και του Περιστερίου, παίζει δυνατά για την τετράδα ξανά. Ακόμα και για την τριάδα, μετά από όσα έχουν γίνει με τον Ολυμπιακό.

Πέρσι, τέτοια εποχή ήταν που ο ΠΑΟΚ ανέβασε ρυθμούς, που έκανε εξαιρετικά παιχνίδια και συμπτωματικά, ήταν πάλι μετά από «διπλό» στο Παλέ με το τρίποντο του Ζάρα. Φέτος, τα δεδομένα είναι διαφορετικά, αλλά με ένα παιχνίδι την εβδομάδα και τις απαραίτητες «ανάσες» που θέλουν πλέον οι περισσότεροι παίκτες του, μπαίνοντας στην τελική ευθεία της σεζόν, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα έχει και πάλι πολύ ανταγωνιστικό πρόσωπο.

Και πάμε και στον αστερίσκο...

Πλέον του ΠΑΟΚ του έχει μείνει να κυνηγάει την τετράδα στην Ελλάδα, στόχος που για την ίδια την ομάδα, είναι σημαντικός, καθώς όλοι θέλουν να τερματίσουν όσο το δυνατόν πιο ψηλά στο βαθμολογικό πίνακα και αυτό είναι το φυσιολογικό.

Εμείς μένουμε στο «what if». Αν δηλαδή αυτή η ομάδα, είχε μια όσο το δυνατόν πιο νορμάλ χρονιά στα οικονομικά (όπως πέρσι περίπου), αν δεν έχανε δύο παίκτες, αντικαθιστώντας ουσιαστικά τον ένα κι έναν τρίτο που τραυματίστηκε. Τι θα κυνηγούσε τώρα, εκτός της τετράδας στη Basket League. H δική μας πεποίθηση και η μπασκετική λογική, θεωρεί ότι θα διεκδικούσε πολλά, αλλά με τα «αν» δεν προχώρησε κανείς.

Υ.Γ.: Σημαντικότατο το «step up» του Χάτσερ στην τέταρτη περίοδο, που ουσιαστικά κράτησε και τη νίκη στα χέρια του ΠΑΟΚ.

Υ.Γ. 2: Κάτι πρέπει να γίνει με τον Γκος... Η επιρροή του στο επιθετικό παιχνίδι είναι πολύ μεγάλη και πρέπει να ξαναβρεί τον καλό του εαυτό.

Υ.Γ. 3: Το credit της σημερινής νίκης του ΠΑΟΚ μεγαλώνει περισσότερο, αν αναλογιστεί κανείς τα σφυρίγματα στο δεύτερο μέρος. Κάποια ήταν πραγματικά απίστευτα.

Υ.Γ. 4: Όποιος... σκίζει συμβόλαια, θερίζει θύελλες...

Η συνήθεια που έγινε λατρεία κι ένας αστερίσκος
EVENTS