Για πρώτη φορά στην σύγχρονη ιστορία του συλλόγου θα χρειαστεί να μην πούμε το κλασικό "κάθε αρχή και δύσκολη".
Η επίσημη πρεμιέρα του μπασκετικού Άρη ήταν όπως ακριβώς την περιμέναμε. Με άγχος, πίεση και λάθη στην αρχή, με εκνευρισμένο Βασίλη Σπανούλη και καθαρό μυαλό στα τρία από τα τέσσερα δεκάλεπτα, ώστε να έρθει η νίκη. Μια νίκη, μάλιστα, με διαφορά ασφαλείας και έχοντας τον αντίπαλο να κλείνει το ματς ασθμαίνοντας και χαμογελαστό που δεν "έφαγε" περισσότερα.
Δεδομένα ο Βασίλης Σπανούλης δεν είναι ευχαριστημένος από το μπάσκετ των παικτών του, με πολλά προβλήματα στο αμυντικό ριμπάουντ, στην άμυνα πάνω σε πικ εν ρολ επιθέσεις του αντιπάλου και νευρικότητα στην κυκλοφορία της μπάλας στην επίθεση.
Από την άλλη πλευρά, άρεσαν πολύ η ενέργεια και τα σηκωμένα χέρια στην άμυνα, η ένταση και τα τρεξίματα σε όλη την διάρκεια του αγώνα και παίκτες που ήρθαν από τον πάγκο και βοήθησαν στο μέγιστο για να έρθει το αποτέλεσμα.
Ο Άρης μπήκε σαν τον... περσινό, στο πρώτο δεκάλεπτο, με την Λε Μαν να τα βάζει όλα και να δείχνει πως θα βγάλι το λάδι των φιλοξενούμενων, τουλάχιστον μέχρι να πάρουν "μπρος". Όσο η αστοχία συνεχίζονταν, όσο η άμυνα έδειχνε να ξεκλειδώνει με ευκολία από τους αντιπάλους, τόσο ο κόσμος άρχισε να ξεφυσάει στην κερκίδα. Παρένθεση εδώ: Ο τιτάνας ο "τσολιάς", τον οποίο είχαμε συνηθίσει στα ματς της Εθνικής, τελικά είναι Αρειανός; ή απλά γουστάρει την φάση; Κάποιος να μας μιλήσει υπεύθυνα παρακαλώ. Υπήρχε όμως μια αύρα, η οποία δεν επέτρεπε της γκρίνιες του παρελθόντος να κάνουν την εμφάνιση τους.
Θες η ποικιλία στο ρόστερ; Θες το γεγονός πως δεν έμπαινε τίποτα (που ήταν το λιγότερο αφύσικο); Θες τα βιαστικά λάθη απέναντι σε μια άμυνα που φορτώθηκε από νωρίς με φάουλ; Υπήρχε μια σιγουριά πως το ματς δε θα ήταν ΚΑΝ οριακό.
Όπερ και εγένετο.
Κομβικός στο παιχνίδι του Άρη ο Βασίλης Τολιόπουλος, ο οποίος προσαρμόστηκε πλήρως στα "σκάρτα" 19 λεπτά που κλήθηκε στο παρκέ και δεν έβγαλε βεντετισμούς. Πήρε μεγάλα σουτ ψυχολογίας, σε κρίσιμα σημεία του σκορ, τα οποία, αν δεν έμπαιναν, θα έπρεπε να βγει άλλος "μπροστά" για να κουβαλήσει. Προφανώς και ο Λιντέλ ήταν ο κορυφαίος του γηπέδου, με 18 λεπτά στο παρκέ, 19 πόντους, 8 ριμπάουντ, 2 ασίστ, 2 μπλοκ και 27 πόντους στο PIR. Και δεν έχει καν πάρει φόρα...
Αξιόλογος για ακόμη ένα παιχνίδι ο Ρόμπινσον Ερλ, ο οποίος έπαιξε τα περισσότερα λεπτά για τους φιλοξενούμενους, ήτοι 30, με 13 πόντους (στο πολύ χαλαρό), 12 ριμπάουντ, 3 ασίστ, 2 κλεψίματα, 1 λάθος.
Ίσως και να είδαμε το χειρότερο παιχνίδι του Ντιμιτρίεβιτς της σεζόν. Μην εκπλαγείτε από όσα δείτε στην πορεία.
Παράλληλα, ο Άρης ακόμη δεν έχει πάρει σχεδόν τίποτα από δύο παίκτες που ήρθαν για να "κουβαλήσουν" την φετινή σεζόν. Ο λόγος για Μοκόκα και Μόργκαν, που ακόμη δεν έχουν μπει καν σε νοοτροπία Άρη και περιμένουμε να δούμε τρομερή μεταμόρφωση στη συνέχεια.
Για τον κόουτς Σπανούλη τα σημαντικά στοιχεία είναι το καθαρό μυαλό και τα λίγα (εώς καθόλου) "μπλακ άουτ". Οτιδήποτε άλλο φτιάχνεται και βελτιώνεται άμεσα.
Ο Άρης διαθέτει ένα τρομερό ρόστερ, με λύσεις σε κάθε θέση και ίσως, αν δυναμώσει λίγο περισσότερο στο 5 ή στο 3 να γίνει ακόμη καλύτερος στην πορεία.
Καλή μας σεζόν και εύχομαι να απολαύσουμε παλιό - ορθόδοξο - θεσσαλονικιώτικο μπάσκετ, με γεμάτα γήπεδα.
Όπως τότε...
Αν δεν κλείσουν (ξανά) όλα τα μαγαζιά της χώρας ο Άρης δε θα σταματήσει την προσπάθεια του. Το θηρίο ήταν για πολλά χρόνια στις σκιές!
ΥΓ Θανάση, τι ακριβώς κάνεις σε αυτή την ηλικία; Μετά από τέτοιο διάστημα απραξίας και τραυματισμούς; Ελατήρια έχει ρε σεις; Το παιδί είναι μηχανή!
