Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...
ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΗΦΑΚΗΣ - LIVE SPORT
Ο «ισχυρός» (Ολυμπιακός) και ο «αδύναμος» (Παναθηναϊκός) σε μία απίστευτη «μάχη» για τον τίτλο του πρωταθλητή πολεμούν με όποια μέσα διαθέτουν, αδιαφορώντας για το άθλημα που αυτή τη στιγμή έχει πέσει στα τάρταρα. Το σημερινό παιχνίδι και μαζί τον τίτλο θα πάρει η ομάδα που θα έχει την εύνοια της διαιτησίας. Σφυρίγματα με τα ίδια κριτήρια απέναντι στις δύο ομάδες δεν έχουμε δει σε κανένα ματς της σειράς. Γιατί να δούμε σήμερα; Αγωνιστικά, πιστεύω ότι το ΣΕΦ θα «βράζει» και αυτό δίνει πλεονέκτημα στον Ολυμπιακό. «Κλειδί» θα είναι ο Ντόρσεϊ που επέστρεψε στη 12άδα και είναι δεδομένο ότι θα πάρει περισσότερο χρόνο στο Game 5, ενώ δεν αποκλείεται να δούμε και εκπλήξεις στην βάδα των ξένων. Ο Ολυμπιακός είναι και απόψε το απόλυτο φαβορί, αλλά δεν έχει δικαιολογήσει πλήρως τον τίτλο στη σειρά των τελικών. Μετά από μια εξαντλητική σεζόν και τους παίκτες «άδειους» μετά το Final-4, οι Ερυθρόλευκοι κλήθηκαν να παίξουν απέναντι στον «αιώνιο» και να κυριαρχήσουν σε όλες τις στατιστικές κατηγορίες. Ίσως μόνο στο τρίτο ματς ανταποκρίθηκαν σε αυτό.
Από την άλλη, ο Παναθηναϊκός έχει φοβερή ψυχολογία, πιστεύει στη νίκη, αλλά δεν ξέρω αν θα καταφέρει να αντέξει έτσι αποδεκατισμένος που είναι. Θα είναι σημαντικό αν θα μπορεί να αγωνιστεί ο Σλούκας ή ο Όσμαν και σε τι κατάσταση θα βρίσκονται. Το σίγουρο είναι ότι η ομάδα του Αταμάν διψάει γι' αυτόν τον τίτλο και θα πολεμήσει με όλες τις δυνάμεις της για να τα καταφέρει. Θα παλέψει για τον προπονητή, για τον κόσμο και κυρίως για τον ίδιο του τον εαυτό κάθε παίκτης ξεχωριστά. Δεν ξέρω όμως αν φτάνει μέσα στο ΣΕΦ. Για μένα ο Παναθηναϊκός κυνηγάει ένα θαύμα....
ΑΛΕΞΗΣ ΒΙΡΒΙΛΗΣ - ΦΩΣ
Η ώρα της αλήθειας έφτασε. Ο πέμπτος τελικός ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό στο ΣΕΦ δεν είναι απλώς ένα παιχνίδι που κρίνει τον τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδας. Είναι μία αναμέτρηση που συμπυκνώνει όλη την ένταση, την πίεση, το πάθος και τις ιδιαιτερότητες μιας σειράς που κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον από το πρώτο μέχρι και το τέταρτο ματς. Σε τέτοια παιχνίδια ασφαλώς τα βλέμματα στρέφονται στους μεγάλους αστέρες. Για τον Ολυμπιακό οι Σάσα Βεζένκοφ και Εβάν Φουρνιέ είναι οι παίκτες που κουβαλούν το μεγαλύτερο βάρος των προσδοκιών και αποτελούν τους φυσικούς ηγέτες της ομάδας. Ωστόσο, όσο σπουδαίοι κι αν είναι, ένας τελικός τέτοιου επιπέδου δεν κερδίζεται μόνο από δύο παίκτες.
Το ζητούμενο για τους Πειραιώτες είναι να εμφανιστούν στο προσκήνιο και άλλοι πρωταγωνιστές. Ένας σταθερός Παπανικολάου ή ένα μεγάλο βράδυ από τον Ουόκαπ ή τον Μιλουτίνοφ μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Να δούμε επίσης τι θα γίνει με τον Ντόρσεϊ. Συνήθως οι τίτλοι κρίνονται από εκείνον που θα δώσει κάτι παραπάνω από το αναμενόμενο, από τον παίκτη που θα βγει μπροστά όταν η μπάλα «καίει» και η πίεση φτάνει στο κόκκινο. Ο Ολυμπιακός γνωρίζει ότι απέναντί του θα
βρει έναν αντίπαλο με τεράστια ποιότητα, προσωπικότητα και εμπειρία από μεγάλα παιχνίδια. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο δεν αρκεί να πιάσουν υψηλά στάνταρ απόδοσης μόνο οι δύο μεγάλοι σταρ του. Χρειάζεται συνολική συνεισφορά, ενέργεια από τον πάγκο και κυρίως καθαρό μυαλό στις κρίσιμες κατοχές. Εξίσου σημαντικός παράγοντας θα είναι και η συμπεριφορά της εξέδρας. Το ΣΕΦ αναμένεται να είναι κατάμεστο και η ατμόσφαιρα εκρηκτική. Ο κόσμος του Ολυμπιακού έχει αποδείξει πολλές φορές ότι μπορεί να αποτελέσει τον έκτο παίκτη της ομάδας, σπρώχνοντάς τη στα δύσκολα. Απόψε, όμως, ίσως χρειαστεί κάτι ακόμη πιο σημαντικό από τη φωνή και τον παλμό του. Ίσως χρειαστεί και ψυχραιμία.
ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΛΗΣ – ΩΡΑ
Δεν πρέπει να μπερδεύουμε το φετινό καλοκαίρι της ΑΕΚ, που για χίλιους λόγους είναι εντελώς διαφορετικό απ’ όλα τα προηγούμενα. Από τα δεδομένα και τη συνθήκη, μέχρι και τις ημερομηνίες αλλά και τους… εμπλεκόμενους. Και το γράφω αυτό, διότι παρατηρώ να προκύπτει ξαφνικά μια αυξανόμενη ανυπομονησία για τις μεταγραφικές κινήσεις. Κάτι που ίσως περισσότερο έχει να κάνει με το γεγονός πως η ΑΕΚ έκανε ήδη τη μεταγραφή του Ζούμπκοφ, ενώ υπήρξε (και υπάρχει ακόμα) μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα που θέλει την επόμενη κίνηση να έρχεται μέσα στον Ιούνη.
Είναι δεδομένο πως ο Ριμπάλτα δουλεύει περιπτώσεις κάτω από τα ραντάρ. Όχι τώρα, ούτε καν εδώ κι έναν μήνα. Ίσως πολύ παραπάνω. Συγκεκριμένες περιπτώσεις, για τις βασικές θέσεις που ψάχνει για ενίσχυση η ΑΕΚ. Δηλαδή για χαφ και για στόπερ και για έναν ακόμα μεσοεπιθετικό. Μπορεί αυτές οι περιπτώσεις να κλείσουν άμεσα όπως έγινε με τον Ζούμπκοφ. Μέσα στις επόμενες μέρες ή μέρα στον Ιούνη. Προφανώς αυτή είναι και η επιθυμία του Ριμπάλτα. Ποιος δεν θέλει να πάει η ΑΕΚ στην Ολλανδία μ’ όσο το δυνατόν πιο πλήρες ρόστερ. Όμως για να είναι απολύτως καθαρά, αυτές ο συγκεκριμένες περιπτώσεις που αποτελούν τις πρώτες επιλογές της ΑΕΚ για την κάθε μια θέση που χρειάζεται ενίσχυση, θα τις δουλέψει ο Ριμπάλτα όσο χρειαστεί.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΛΑΚΗΣ - SPORTDAY
Πέρα απ' τις μεταγραφικές αναζητήσεις για την ενίσχυση της ποιότητας και του βάθους του ρόστερ, ο Ολυμπιακός καλείται να λύσει ένα ζήτημα που ίσως αποδειχτεί ακόμα πιο σημαντικό ενόψει της νέας σεζόν, την παρουσία επαρκούς αριθμού Ελλήνων ποδοσφαιριστών στο δυναμικό του. Οι «ερυθρόλευκοι» βρίσκονται αντιμέτωποι με μία πραγματικότητα, που δεν αφήνει πολλά περιθώριο ελιγμών. Αυτή τη στιγμή διαθέτουν μόλις τέσσερις Έλληνες παίκτες, που μπορούν να υπολογίζονται ως βασικά μέλη του ρόστερ, ενώ για την πλήρη ευρωπαϊκή λίστα απαιτούνται τουλάχιστον οκτώ. Με απλά λόγια, η ελληνοποίηση του ρόστερ δεν αποτελεί πλέον επιλογή, αλλά ανάγκη. Το «ναυάγιο» της υπόθεσης του Δημήτρη Γιαννούλη έκανε ακόμη πιο εμφανές το πρόβλημα. Ο διεθνής αριστερός μπακ θεωρείται μία ιδανική λύση, καθώς συνδύαζε ποιότητα, εμπειρία και ελληνικό διαβατήριο. Απ' τη στιγμή που η περίπτωσή του δεν προχώρησε, ο Ολυμπιακός είναι υποχρεωμένος να εξετάσει άλλες επιλογές.
Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο, η περίπτωση του Τσάπρα αποκτά ξεχωριστή βαρύτητα. Δεν πρόκειται μόνο για έναν ποδοσφαιριστή με προοπτική εξέλιξης. αλλά και για μία λύση που εξυπηρετεί έναν στρατηγικό στόχο του συλλόγου. Η ανάγκη ενίσχυσης του ελληνικού στοιχείου καθιστά τέτοιες περιπτώσεις ιδιαίτερα σημαντικές, έστω ότι δεν αποτελούσαν αρχικά μεταγραφική προτεραιότητα.
Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο σύνθετη αν προκύψουν προτάσεις που θα είναι δύσκολο να απορριφθούν για τον Κωνσταντή Τζολάκη ή τον Χρήστο Μουζακίτη. Μία πιθανή πώληση ενός ή και των δύο θα μειώσει ακόμη περισσότερο τον αριθμό των Ελλήνων παικτών στο ρόστερ, δημιουργώντας πρόσθετη πίεση στη διοίκηση και το τεχνικό επιτελείο. Υπ' αυτές τις συνθήκες, ο Ολυμπιακός ενδέχεται να αναζητήσει λύσεις και μέσα απ' το δικό του δυναμικό. Ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται ως δανεικοί σε άλλες ομάδες επανέρχονται στο προσκήνιο και αξιολογούνται εκ νέου. Δεν είναι τυχαίο ότι το όνομα του Μάριου Βρουσάι έχει αρχίσει να συζητείται ξανά στον Πειραιά. Ο Έλληνας μεσοεπιθετικός γνωρίζει το περιβάλλον του συλλόγου, διαθέτει εμπειρία και μπορεί να προσφέρει μία άμεση λύση σε ένα πρόβλημα που απαιτεί γρήγορες αποφάσεις
ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΦΙΝΑΣ - ΤΑ ΝΕΑ
Το '78 ήταν η τελευταία φορά που το Μουντιάλ διεξήχθη με 16 ομάδες. Στα γήπεδα της Αργεντινής τότε και με τη διοργάνωση να διαρκεί από την 1η έως την 25η ημέρα του Ιουνίου. Λιγότερο, δηλαδή, από ένα μήνα. Και μετά, η αύξηση στις συμμετέχουσες ομάδες, οι 24 που έδωσαν το παρών στα Παγκόσμια Κύπελλα του '82, του '86, του '90 και του '94 έως τις 32 που εμφανίστηκαν από το 1998 στη Γαλλία έως το 2022 στο Κατάρ. Η τάση ήταν ξεκάθαρα αυξητική. Αν, όμως, δεις τι συνέβη πριν από δεκαετίες, εύκολα διαπιστώνεις πως έχουμε μετεωρική άνοδο! Κάποτε, στο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό πάρτι βλέπαμε τους αληθινά καλύτερους. Η ποιότητα όλων ξεχείλιζε. Γιατί όσοι έφταναν εκεί έδιναν μάχες στα προκριματικά και κάποιες φορές την πρόκριση εξασφάλιζαν «δια πυρός και σιδήρου». Και τώρα, τι ακριβώς; Ασφαλώς και τα προκριματικά δεν είναι «παίξε γέλασε». Ωστόσο, το άνοιγμα της βεντάλιας δεν ήρθε μόνο και μόνο επειδή γεννήθηκαν νέες χώρες ένεκα των διασπάσεων. Στο τραπέζι μπήκε η πολιτική. Τα «πρέπει» που υπαγορεύουν να κάνουν παρέλαση σύνολα που δεν θα περνούσαν «ούτε απ' έξω»! Ποσότητα μεγάλη και κάπου εδώ ταιριάζει το «ποιότητα εναντίον ποσότητας». Βέβαια, για να ειπωθεί η ξεκάθαρη αλήθεια, οι πάντες πλέον μαθαίνουν ποδόσφαιρο και ίσως να έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί οι αγώνες που ο μικρός έμοιαζε με σάκο του μποξ απέναντι στον ισχυρό. Όλοι θέλουν και ενίοτε καταφέρνουν να προβάλλουν αντίσταση, να δείξουν τι μπορούν να κάνουν, να κυνηγήσουν βαθμό και το όνειρο της μιας βραδιάς. Κοντολογίς να ευχαριστηθούν για τη συμμετοχή της που για ορισμένους είναι και η παρθενική.
Στην πάλαι ποτέ σύναξη των αληθινά σπουδαίων, η πόρτα άνοιξε και το δωμάτιο φιλοξενεί σχεδόν τους πάντες. Από τα 64 παιχνίδια φτάνουμε στα 104. Και από τον σχεδόν ένα μήνα σε χρονική διάρκεια διοργάνωσης, τώρα θα παρακολουθούμε ποδόσφαιρο για 39 ημέρες. Αφθονία σε όλα, αφθονία και στο προϊόν που ναι μεν εξακολουθεί να γοητεύει την πλατιά μάζα, ίσως όμως και να κουράσει αν τα ματς είναι άνοστα και ενδεχομένως άνισα. Τα τηλεοπτικά δίκτυα, βέβαια, ουδόλως απασχολούν όλα αυτά.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ
*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.
