Αδερφοί Αγγελόπουλοι και Μπαρτζώκας, είναι τα πρόσωπα που κάνουν κουμάντο στον Ολυμπιακό. Λογικό κι επόμενο αφού μιλάμε για τους ιδιοκτήτες της ΚΑΕ από τη μία κι έναν από τους σημαντικότερους προπονητές στην ιστορία της ομάδας από την άλλη. Με τον κόουτς να έχει πέντε χρόνια παρουσίας σερί, στη δεύτερη θητεία του.
Σε αυτό το διάστημα οι «ερυθρόλευκοι» είχαν να διαχειριστούν πολλές υποθέσεις παικτών με τεράστια προσφορά στον σύλλογο. Για την ακρίβεια αυτούς με την μεγαλύτερη προσφορά στην ιστορία του τμήματος μπάσκετ του σωματείου από το λιμάνι.
Κι εδώ παρατηρείται ένα μοτίβο συμπεριφοράς. Μόλις τα χρόνια φέρνουν πιο κοντά το τέλος της καριέρας αυτών των παικτών, η συμπεριφορά του κλαμπ απέναντί τους, δεν είναι και η καλύτερη δυνατή. Κάποιοι θα έλεγαν πως συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Άλλοι θα μιλούσαν για «άλογα που τα σκοτώνουν όταν γεράσουν», ή ακόμη και για απόλυτη ασέβεια στην ίδια την ιστορία.
Βλέποντας το θέμα πιο ψυχρά, ίσως να υπάρχει και η άποψη πως ο Ολυμπιακός είναι πάνω απ’ όλους, οπότε όταν θεωρηθεί πως δεν εξυπηρετούν αυτά που θέλει ο προπονητής, πρέπει να υπάρχει η ανάλογη συμπεριφορά απέναντί τους. Μόνο που μιλάμε για τους παίκτες που ήδη έχουν γραφτεί στην ιστορία του σωματείου.
Το 2020 γύρισε ο Γιώργος Μπαρτζώκας και οι ιδιοκτήτες του Ολυμπιακού μπήκαν στη λογική του... μέχρι τέλους. Φιλοσοφία που εφαρμόστηκε απέναντι στους παίκτες-ιστορία της ομάδας. Πρώτη περίπτωση ο Βασίλης Σπανούλης (2021).
Όλοι θυμούνται τη δήλωση Μπαρτζώκα για το αν διατηρηθεί η καραντίνα μέχρι πότε θα πρέπει να παίζει ο Σπανούλης. Όταν ο εκ των κορυφαίων Ελλήνων αθλητών αποφάσισε να γυρίσει στην Εθνική για το Προολυμπιακό του Καναδά, δέχτηκε πόλεμο από εκείνους που εξέφραζαν τον Ολυμπιακό. Ήταν βλέπετε η Εθνική του Πιτίνο και η ΕΟΚ του Βασιλακόπουλου.
Ποτέ δεν ξεκαθαρίστηκε αν ο Ολυμπιακός ήθελε να κρατήσει τον Σπανούλη, ενώ και η χρησιμοποίησή του γινόταν ολοένα και πιο... αναγκαστική. Λίγα λεπτά και κυρίως όχι στις κρίσιμες στιγμές των αγώνων. Αποτέλεσμα ήταν η απόφασή του να σταματήσει το μπάσκετ, όχι με τον τρόπο που του άξιζε.
Ένα χρόνο μετά, ίδια αντιμετώπιση είχε ο Γιώργος Πρίντεζης. Κυρίως παγκίτης, λεπτά που διαρκώς μειώνονταν και μηδενική εμπιστοσύνη από τον προπονητή του. Μέχρι που... λυτρώθηκε κι αυτός, ανακοινώνοντας πως σταματά το μπάσκετ.
Το 2023 ήρθε η υπόθεση Κώστα Σλούκα. Αθλητής με τεράστια προσφορά στον Ολυμπιακό. Η ομάδα δεν έδειξε ποτέ πως τον ήθελε, ο Μπαρτζώκας τον απαξίωσε σε τέτοιο βαθμό που δεν μπήκε στον κόπο έστω να μιλήσει τηλεφωνικά μαζί του στις κρίσιμες συζητήσεις. Εφησυχασμός θεωρώντας πως θα... γλιτώσουν απ’ αυτόν γιατί φαινόταν πως θα πάει στη Φενέρμπαχτσε, με την γνωστή κατάληξη στην υπόθεση.
Ακολούθησε και συνέντευξη-παραδοχή του Γιώργου Μπαρτζώκα. Ο οποίος ανοιχτά παραδέχτηκε πως θεωρεί «βάρος» τους αθλητές με μεγάλη ιστορία και προσωπικότητα, όταν περνούν τα χρόνια γι’ αυτούς. Διότι είναι δύσκολη η διαχείρισή τους.
Φτάνουμε στο 2025, δηλαδή την τωρινή περίοδο. Ο Μιλουτίνοφ αφού άκουσε τον συνεργάτη του Μπαρτζώκα να μην τον υποτιμά αναφέροντας πως ο Φαλ παίζει μόνος του, «ζύγισε» τηΝ στάση του Ολυμπιακού και ήταν έτοιμος να υπογράψει στην Αρμάνι Μιλάνο. Η πρόταση του Παναθηναϊκού ουσιαστικά ανάγκασε την ομάδα του λιμανιού να κάνει μεγάλη πρόταση με σημαντική αύξηση αποδοχών. Έτσι πείστηκε να μείνει, καθώς ο ίδιος αγαπά τον σύλλογο.
Ακόμη πιο άσχημο αυτό που έγινε με τον Κώστα Παπανικολάου. Αρχηγό της ομάδας και από τους σημαντικότερους στην πορεία των «ερυθρόλευκων» μέσα στα χρόνια.
Στα 35 του χρόνια δέχτηκε πρόταση για επέκταση διετούς διάρκειας, αλλά με μείωση αποδοχών. Την οποία και δεν αποδέχτηκε.
Όταν αυτό έγινε από τον Παπανικολάου, αντιλαμβάνεται εύκολα ο καθένας πως η πρόταση δεν ήταν ιδιαίτερα τιμητική. Έτσι έγινε χρήση της σχετικής οψιόν και ανανεώθηκε το συμβόλαιο για έναν ακόμη χρόνο. Το απλό που είχε να κάνει ο Ολυμπιακός για να μην προσβάλει τον «Παπ», ήταν να ανανεώσει όπως είχε δικαίωμα το συμβόλαιό του και το επόμενο καλοκαίρι να του κατέθετε μια πρόταση για έναν ακόμη χρόνο. Τότε θα ήταν διαφορετικά τα δεδομένα.
Κάποια πράγματα έγιναν άγαρμπα και ο Ολυμπιακός γλίτωσε από σημαντικά ηθικά «χαστούκια», επειδή οι παίκτες δεν τράβηξαν τις υποθέσεις στα άκρα. Το πως σκέφτηκαν ή πως αισθάνθηκαν, μόνο το μυαλό και η καρδούλα τους το γνωρίζει.
Σαφώς και αυτό που μετρά πρώτα απ’ όλα είναι ο Ολυμπιακός. Όμως κάποιος θα έπρεπε να ενημερώσει την ιδιοκτησία και την τεχνική ηγεσία της ομάδας, πως το σωματείο το κάνουν οι άνθρωποι. Ειδικά εκείνοι που του έχουν χαρίσει την ιστορία που κουβαλά.
Στην εποχή του ακραίου επαγγελματισμού ίσως είναι ουτοπικό να κυνηγάμε συναισθηματικές κινήσεις. Ωστόσο το επαναλαμβανόμενο μοτίβο και η συμπεριφορά απέναντι σε βετεράνους, από τον Ναβάρο ως τον Σπανούλη, κι από τον Πρίντεζη ως τον Παπανικολάου, δείχνει πως δεν είναι μια τυχαία σειρά γεγονότων. Κι ο μόνος που τελικά κατάφερε να διασωθεί ήταν εκείνος που πήρε την πιο δύσκολη απόφαση, να πηδήξει από το καράβι πριν τον στείλουν πρόωρα στη σύνταξη...
