Είχαμε χρόνια να δούμε πρωτάθλημα μπάσκετ που να είναι συναρπαστικό. Αν τα βάλουμε κάτω, τα τέσσερα προηγούμενα χρόνια υπήρξαν δύο σεζόν με τον Ολυμπιακό στην Α2, πριν απ’ αυτή είχαμε την κωμικοτραγική κατάσταση με την αποχώρηση των «ερυθρόλευκων» και τον Παναθηναϊκό που δεν αγωνίστηκε με την Κύμη ως επιλογή.
Τα δύο τελευταία χρόνια ο Ολυμπιακός… έτρεχε μόνος του και απ’ την αρχή το ερώτημα όλων ήταν αν θα πάρει το πρωτάθλημα με σκούπα στους τελικούς ή αν θα κάνει μια ήττα. Αυτή η κατάσταση καθρεφτιζόταν και πιο πίσω απ’ την κορυφή. Απλά υπήρχαν 1-2 περιπτώσεις καλών συνόλων που έδιναν ένα κάποιο χρώμα στην Basket League, αλλά μέχρι εκεί. Προμηθέας, Λαύριο, Περιστέρι…
Η φετινή σεζόν διαφέρει. Οκ, δεν γίναμε ξαφνικά ACB. Απλά εκείνο το επίπεδο απ’ αυτό που ζούσαμε στην Ελλάδα, απείχε πολλά σκαλοπάτια. Τουλάχιστον τώρα δείχνουμε να έχουμε ανέβει μερικά, αυξάνοντας το επίπεδο του αθλήματος στο πρωτάθλημα που κάποτε υπήρξε το κορυφαίο της Ευρώπης.
Το προφανές είναι η άνοδος του Παναθηναϊκού που δίνει τεράστιο σασπένς για την κορυφή και το ποιος θα πάρει το πρωτάθλημα. Μαζί με τον Ολυμπιακό, οι δύο ομάδες είναι επιπέδου πεντάδας Euroleague αυτή τη στιγμή. Κάτι που λέει πολλά.
Πίσω τους, υπάρχει ένα εξαιρετικό γκρουπ ομάδων. Οι οποίες πηγαίνουν καλά και στην ευρωπαϊκές διοργανώσεις που συμμετέχουν, ανεβάζοντας τον πήχη. Κυρίως, όμως, μας προσφέρουν ματσάρες επιπέδου εντός συνόρων. Εντυπωσιακά παιχνίδια που σε κάνουν να θες να δεις Basket League. Κλασικό παράδειγμα είναι τα σπουδαία παιχνίδια του Σαββάτου, Άρης-Προμηθέας και ΑΕΚ-ΠΑΟΚ.
Αυτές οι τέσσερις ομάδες, συν το Περιστέρι, συνθέτουν μια πεντάδα ελπίδας και χαμόγελου για το μπάσκετ. Δεν έχουν βλέψεις να κατακτήσουν το πρωτάθλημα γιατί μοιάζει ακατόρθωτο. Όμως είναι σύνολα με καλούς προπονητές, καλές επιλογές παικτών, κόσμο στα γήπεδά τους ειδικά τα ιστορικά κλαμπ του αθλήματος. Ανέβασαν το δικό τους πήχη και ταυτόχρονα αυτόν του πρωταθλήματος.
Βλέπουμε ματς 20 πόντων να γυρίζουν ή να γίνονται ντέρμπι. Αυτό έγινε στο ΠΑΟΚ-Άρης, στο Άρης-Προμηθέας, στο ΑΕΚ-ΠΑΟΚ. Εκπληκτικά παιχνίδια των τελευταίων δύο αγωνιστικών. Παράλληλα, αυτές οι ομάδες έχουν χαρίσει στους Ευρωλιγκάτους αναμετρήσεις ανταγωνιστικές και απίστευτα δύσκολες. Σε σημείο που να φτάνουν μια… ανάσα απ’ τη νίκη. Εκμεταλλευόμενες την κόπωση των αιωνίων, απουσίες τους, χαλάρωση, αλλά αυτό δεν είναι δική τους δουλειά κι ευθύνη.
Με την Euroleague να συνεχίζεται συναρπαστική και κοπιαστική, μοιάζει εξαιρετικά πιθανό να υπάρξουν… στραβοπατήματα των αιωνίων πέρα απ’ τα μεταξύ τους ματς. Στοιχείο που από μόνο του φανερώνει την άνοδο του προϊόντος.
Με την αύξηση των αγώνων, την αύξηση των ανταγωνιστικών ομάδων και του κόσμου στα γήπεδα, είναι σαφές πως θα δούμε και στη συνέχεια το καλύτερο πρωτάθλημα Basket League των τελευταίων πολλών ετών. Όποια κι αν είναι η τελική κατάταξη για όλους.
Αυτό ακριβώς το προϊόν, προφανώς θα μπορούσε να έχει καλύτερες διαιτησίες. Σαφώς και εμπορικά άξιζε κάτι ανώτερο, όπως για παράδειγμα η αντιμετώπιση απ’ τον τηλεοπτικό πάροχο την κρατική ΕΡΤ. Αυτά σε θεωρητικό επίπεδο έπρεπε να είναι τα… εύκολα. Το δύσκολο έμοιαζε και ήταν η δημιουργία καλών και ανταγωνιστικών ομάδων. Στην Ελλάδα είμαστε ανάποδοι. Κάναμε το δύσκολο και… σκαλώνουμε στο φαινομενικά απλό.
Τέλος, μην ξεχνάμε και το σημαντικό στοιχείο των εγκαταστάσεων. Ο Παναθηναϊκός πήρε κι αναβαθμίζει το ΟΑΚΑ. Ο Ολυμπιακός παίρνει το ΣΕΦ. Η ΑΕΚ έχει πάρει τα τελευταία χρόνια το κλειστό στα Λιόσια. Ο ΠΑΟΚ έχει το δικό του… Παλατάκι. Ο Άρης και το Nick Galis Hall είναι «αγκαλιά» εδώ και δεκαετίες σε μια απ’ τις πιο «καυτές» ευρωπαϊκές έδρες. Το Περιστέρι έχει το δικό του ιστορικό κλειστό, ο Προμηθέας διαθέτει εξαιρετικές εγκαταστάσεις. +1 για την Basket League αναφορικά με τις παρεχόμενες υπηρεσίες της λίγκας προς το κοινό της.
