Μέχρι στιγμής ο Παναθηναϊκός έχει δώσει πέντε επίσημα παιχνίδια. Με τον Κολοσσό στο Σούπερ Καπ και τον Αρη στη πρεμιέρα της Α1 είχε τα μαύρα του τα χάλια. Με τον Ολυμπιακό στον τελικό της Ρόδου ήταν αποτελεσματικός στο πρώτο ημίχρονο, αλλά ένας αγώνας έχει και επανάληψη (και καμία φορά και παράταση). Με την Ρεάλ στο ΟΑΚΑ και χθες κόντρα στον Ερυθρό Αστέρα ήταν τα καλύτερά του παιχνίδια. Εμοιαζαν μάλιστα το ένα με το άλλο. Σε τι; Στη προσέγγιση του αγώνα από πλευράς «πρασίνων». Τα δύο ματς, δηλαδή, πήγαν πάνω, κάτω όπως ήθελαν ο Ράντονιτς και οι παίκτες του. Με την Ρεάλ δεν ήρθε το αποτέλεσμα, ήρθε, όμως, χθες.
Με τους Μαδριλένους το τελείωμα του «τριφυλλιού» στο ματς δεν ήταν το ιδανικό. Χθες, όμως, οι αποφάσεις ήταν καλύτερες. Ή μάλλον για να το πούμε ακριβώς όπως είναι, χθες βγήκαν μπροστά κάποιες από τις δυνατές προσωπικότητες των έξι φορές πρωταθλητών Ευρώπης. Βγήκε, δηλαδή, μπροστά ο Γκριγκόνις, ο Πονίτκα και ο Γκουντάιτις. Αυτοί οι τρεις έβαλαν ο καθένας από κατιτίς και έτσι ήρθε το από κάθε πλευρά μεγάλο «διπλό».
Όταν ο Ερυθρός Αστέρας πήγε να ξεφύγει κάπως προς το φινάλε του ματς, ήταν εκεί ο Γκριγκόνις να πετύχει ένα μεγάλο τρίποντο και να κρατήσει τον Παναθηναϊκό ζωντανό για τη νίκη.
Ο Πονίτκα από την πλευρά του έκλεψε μπάλες, έδωσε ασίστ, έβαλε πόντους, έκανε κι αυτός πολλά πράγματα στην τελική ευθεία, συμβάλλοντας αποφασιστικά σε αυτό, που έγινε.
Τέλος ο Γκουντάιτις το έβγαλε το μεροκάματο και με το παραπάνω. Και δεν είναι μόνο αυτοί καθ’ αυτοί οι 12 πόντοι και τα 4 ριμπάουντ, που πήρε, που να δικαιολογούν την προσφορά του.
Είχαμε πει πριν από το ματς, χθες το μεσημέρι, μιλώντας στον ΣΠΟΡ FM 94,6 ότι για να έχει τύχη ο Παναθηναϊκός στο Βελιγράδι θα έπρεπε να δείξουν σε μεγάλο βαθμό την αξία τους ο Γκριγκόνις με τον Πονίτκα. Σίγουρα μπορούν να παίξουν και καλύτερα, αλλά και αυτό, που έδωσαν χθες, ήταν αρκετό ώστε να καταστεί εφικτή η πρώτη νίκη στην Ευρωλίγκα.
Καλός ο ένας Καλαϊτζάκης, καλός ο άλλος, καλός ο Μποχωρίδης, αλλά ειδικά στο ξεκίνημα της σεζόν και σε τέτοια ματς, όπως το χθεσινό, πρέπει να ηγηθούν τα βαριά χαρτιά, τα βαριά συμβόλαια. Αλλιώς δεν γίνεται προκοπή. Οι «πράσινοι» σταρ στάθηκαν, λοιπόν, στο ύψος τους και ο Παναθηναϊκός παίρνει μία βαθιά ανάσα ενόψει της συνέχειας.
Όχι ότι αν έχανε χθες, θα ερχόταν η καταστροφή. Αλλά ως νέα ομάδα, που είναι, οι συνεχόμενες ήττες στο ξεκίνημα της χρονιάς δεν βοηθούν καθόλου στη προσπάθεια, που γίνεται. Και αν καταπίνονται από τον οργανισμό του Παναθηναϊκού οι ήττες από Ρεάλ και Ολυμπιακό (αν λέμε), δεν συμβαίνει το ίδιο και για αυτή από τον Αρη. Όπως δεν θα συνέβαινε αυτό και αν υπήρχε ήττα και χθες. Ειδικά έτσι όπως πήγε το παιχνίδι.
Τέλος καλό, όλα καλά εν τέλει για τους «πράσινους», που έχουν μπροστά τους το παιχνίδι με το Λαύριο, αλλά το μυαλό τους περισσότερο είναι στην διαβολοβδομάδα που έρχεται. Στα ματς με Αλμπα και Μονακό. Το μυαλό επίσης είναι και στον Νέιτ Ουόλτερς. Δεν είναι ο Βασίλιε Μίσιτς ή ο Μάικ Τζέιμς, είναι, όμως, ο βασικός πλέι-μέικερ του Παναθηναϊκού. Και σε αυτά τα πρώτα ματς φάνηκε η απουσία του. Δεν ξέρουμε αν θα κέρδιζε κάποια από τα χαμένα παιχνίδια με τον Ουόλτερς μέσα στο παρκέ, το σίγουρο, όμως, είναι ότι ο Ράντονιτς θα είχε ένα ακόμη όπλο στην φαρέτρα του. Συμβαίνουν, όμως, αυτά, όλες οι ομάδες πάνω, κάτω έχουν τα προβλήματά τους.
Το πρόβλημα του Παναθηναϊκού πλέον δεν είναι ο Ουόλτερς, καθώς θα επανέλθει κάποια στιγμή την επόμενη εβδομάδα. Το πρόβλημα του Παναθηναϊκού είναι ο χρόνος και το «4άρι».
Ο χρόνος είναι απέναντι στους «πράσινους», οι οποίοι έχουν καινούρια ομάδα, έχουν και τους Γκριγκόνις και Πονίτκα μόλις 20 μέρες στο γήπεδο. Ο ένας προερχόταν από τραυματισμό, ο άλλος αποκτήθηκε πριν από 20 μέρες. Είναι ηλίου φαεινότερο ότι απαιτείται πίστωση χρόνου την ίδια ώρα, όμως, που ο Παναθηναϊκός είναι υποχρεωμένος να κερδίζει. Και αυτό δεν είναι τόσο εύκολο.
Όπως εύκολο δεν είναι, όπως καταλαβαίνει και ένα μικρό παιδί, να βρεθεί το περιβόητο «4άρι». Αν βρει, πάντως, έναν Σίνγκλετον το «τριφύλλι», τότε θα μπορεί να σκέφτεται καλύτερο μέλλον, πιο ευοίωνες μέρες.
Πιο πολλές βραδιές, δηλαδή, σαν την χθεσινή.
