Το γράψαμε και μετά τον τρίτο τελικό. Ο Ολυμπιακός έχει την ποιότητα και το ρόστερ για να δώσει απάντηση και στην έδρα του ΠΑΟΚ και το απέδειξε. Ο ΠΑΟΚ κατάφερε να κάνει δύο νίκες όταν έπαιξε χωρίς πίεση και χωρίς το βάρος του φαβορί.
Όταν έφτασε η ώρα να παίξει για τον τίτλο μπροστά σε 8.000 οπαδούς του έχασε το δρόμο του. Δεν έδειξε έτοιμος ο ΠΑΟΚ για να σηκώσει την κούπα. Και αυτό έως ένα σημείο είναι λογικό για μία ομάδα που πέρασε πολλά προβλήματα όλη τη σεζόν, άλλαξε προπονητή και τα 2/3 του ρόστερ της.
Ο τραυματισμός του Σάσα Στάροβιτς ήταν καταδικαστικός για τον ΠΑΟΚ που μέχρι το 17-20 του 1ου σετ αναζητούσε τα πατήματα του και τη συγκέντρωση του στο «Παλατάκι», ωστόσο, ακόμα κι αν δεν υπήρχε αυτή η άτυχη στιγμή δεν ήταν βέβαιο πως ο ΠΑΟΚ θα νικούσε αυτόν τον Ολυμπιακό. Ο Σέρβος διαγώνιος του ΠΑΟΚ μέχρι εκείνη τη στιγμή είχε 3/11 τελειωμένες επιθέσεις και μπήκε πολύ κρύος από τα τρία και τα εννιά μέτρα σε ένα γήπεδο που έβραζε.
Ο ΠΑΟΚ δε μπόρεσε να διαχειριστεί το πλεονέκτημα που απέκτησε και δε μπόρεσε να έχει διάρκεια ώστε να νικήσει τρεις φορές τον Ολυμπιακό που μέσα σε όλη τη σεζόν είχε μόλις μία ήττα. Δεν ήταν εύκολο το εγχείρημα του ΠΑΟΚ και ο Ολυμπιακός ήταν αναμενόμενο να αντιδράσει.
Ο δικέφαλος θύμισε την ομάδα του ημιτελικού στο κύπελλο. Πλαδαρό σερβίς, άστοχη τακτική, μέτρια ποιότητα υποδοχής και πολύ αργός πάνω στο φιλέ. Μόνο τρεις παίκτες του έκαναν διπλάσιο αριθμό σερβίς, έναντι έξι παικτών του Ολυμπιακού. Σημαδεύτηκαν κακώς ο Κοκκινάκης με τον Στεφάνου οι οποίοι κάλυψαν μια χαρά τον Τσούπκοβιτς που έβγαινε δεύτερος επιθετικός πίσω από τον Αγκάμεζ. Μέτρια μέρα και για τους πασαδόρους. Δεν είχαν την έμπνευση που θα έκανε τη διαφορά. Ο Πέτκοβιτς ξεκίνησε στο 3ο σετ σετ βασικός αλλά προς το τέλος έπρεπε να δοθεί και πάλι ευκαιρία στον Τερζή.
Το παράδοξο είναι πως ο ΠΑΟΚ έδειξε καλύτερα νούμερα στην υποδοχή και στο μπλοκ, και ισορροπημένα λάθη με τον Ολυμπιακό. Χαώδης η διαφορά στην κόντρα επίθεση, στον διαγώνιο και στον πασαδόρο. Καλή και η προσπάθεια του Ελγκέτα να βαφτίσει διαγώνιο τον Ντάντε στο 3ο σετ, καλή και η προσπάθεια του Σωτηρίου στην υποδοχή αλλά δε γίνεται να βγάλεις έτσι τρία νικηφόρα σετ απέναντι σε έναν Ολυμπιακό που εκτός των άλλων είχε σε καλή μέρα τους Κόστα και Νταφ.
Οι «ερυθρόλευκοι» έκαναν στεγνά επαγγελματική εμφάνιση, χωρίς λάθη και περιττές ενέργειες που θα τους στερούσαν την ουσία και πολύτιμες δυνάμεις. Όταν πίεσε ο ΠΑΟΚ στο 20-20 του 2ου σετ και στο φινάλε του 3ου σετ ο Ολυμπιακός αντέδρασε σωστά. Έβγαζε σιγουριά και αποφασιστικότητα στο παιχνίδι του από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο πόντο.
Ο αγώνας δεν είχε άμυνες και αυτό το στιλ παιχνιδιού ευνόησε περισσότερο τον Ολυμπιακό που είχε κυρίαρχο τον Αγκάμεζ στην κόντρα επίθεση και μία υποδοχή που δεν ένιωσε καν το σερβίς του αντιπάλου.
Ο Αγκάμεζ έκανε την πιο σοβαρή και μεστή εμφάνιση του και κέρδισε ένα προσωπικό στοίχημα. Μετά τα τραγελαφικά που έγιναν στον τρίτο τελικό με τον Ανδρεάδη ο Αγκάμεζ πήρε ένα μεγάλο μάθημα.
Τσαλάκωσε τη φήμη του, σύρθηκε στον αθλητικό δικαστή και κόντεψε να γράψει ένα μεγάλο αρνητικό ρεκόρ καριέρας. Να περάσει στην ιστορία ως ο μοναδικός αθλητής που θα χάσει πέντε πρωταθλήματα με πλεονέκτημα έδρας στα πλέι οφ. Τα προηγούμενα τέσσερα ήταν με τον Παναθηναϊκό (2007-10) ο οποίος έχασε τέσσερις συνεχόμενες φορές το πλεονέκτημα στους τελικούς (δύο από τον Ηρακλή και δύο από τον Ολυμπιακό). Ο Αγκάμεζ σε αυτές τις τρεις μέρες που μεσολάβησαν μεταξύ του τρίτου και του τέταρτου τελικού συνειδητοποίησε πολλά και έπρεπε να αποδείξει περισσότερα. Είναι ένας χαρισματικός αθλητής που κάνει τη διαφορά στο ελληνικό πρωτάθλημα αλλά κατάλαβε πως για να στεφθείς πρωταθλητής πρέπει να έχεις ηρεμία, αποφασιστικότητα και θέληση μέχρι τον τελευταίο πόντο.
Στον πέμπτο τελικό ο Ολυμπιακός έχει ξεκάθαρο προβάδισμα τίτλου όχι λόγω έδρας αλλά κυρίως επειδή σε σχέση με τον ΠΑΟΚ μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τον τίτλο του φαβορί κι επειδή διαθέτει περισσότερες εναλλακτικές λύσεις.
Ο ΠΑΟΚ χωρίς τον Στάροβιτς να απειλεί από το σερβίς και την επίθεση ξεκινάει από μειονεκτική θέση. Ο Ντάντε με τον Σαφράνοβιτς έχουν κάνει κορυφαίες εμφανίσεις αλλά είναι πολύ δύσκολο να καλύψουν όλα τα κενά. Αρνητικός παράγοντας είναι η κούραση και μοιραία η τακτική του ρίσκου αποτελεί μονόδρομο αλλά και αδιέξοδο σε έναν αγώνα δίχως αύριο την Κυριακή στο «Μελίνα Μερκούρη».
