Γεια σας φίλοι μου. Από το Super Cup στο μπάσκετ έχω να δω κείμενα για τους τίτλους του Ολυμπι-Ολυμπι-Ολυμπιακού σε πέντε Ολυμπιακά ομαδικά αθλήματα και με έπιασε στερητικό. Να με συμπαθάτε. Σήμερα θα ασχοληθώ με το μεγαλείο του σωματείου του Πειραιά.
Κορυφαίου συλλόγου στον πλανήτη, όπως λέει και το σωματείο που ίδρυσε ο ίδιος ο Ολυμπιακός με πρόεδρο την Τσιλιγγίρη. Τα χαστούκια αξιοπιστίας σε αφύπνισαν φίλε αναγνώστη, οπότε συνεχίζω ακάθεκτος.
Εδώ που τα λέμε είναι και μέρες Ολυμπιακών θριάμβων. Δεν μπορούμε να το αφήσουμε να περάσει έτσι. Χρειάζονται ξεχωριστά αφιερώματα. Τα οποία να αγγίζουν την ψυχή του συλλόγου. Το αίμα που κυλά στις φλέβες του σωματείου. Στιγμές της δόξας σου, ντροπή δική μας που λέει και το σύνθημα. Ή και όχι, μπορεί να μπέρδεψα καμιά λέξη…
Το ντέρμπι βάφτηκε «ερυθρόλευκο». Συνηθισμένη διαδικασία. Αγωνιστικά, με Παπουτσέλη, με Καλόπουλο, χωρίς να γίνει ματς, με όποιο τρόπο γουστάρετε. Η κατάληξη δεν αλλάζει. Το καλό ήταν στην εξέδρα. Με το κορεό του πύρινου λαού.
Θυμάσαι τον θρίαμβο της Ριζούπολης και ανοίγει η καρδούλα σου. Τον Τσιρώνη καμαρωτός, πλάκα τα γαλόνια, να δίνει οδηγίες. Μην τυχόν και μπει κανείς στη μέση και εμποδίσει τίποτα πέτρες ή ντου. Τον Μπαλόκα να τρώει «βρώμικο» όσο κάτι κύριοι χωρίς σβέρκο ήταν έξω απ’ τα αποδυτήρια του Παναθηναϊκού. Είχε περάσει στο αναψυκτικό όταν οι παίκτες των φιλοξενούμενων σκυφτοί προσπαθούσαν να βγουν για ζέσταμα.
Ποδοσφαιρική μαγεία. Έτσι κρίθηκε ένα πρωτάθλημα. Αντιπροσωπευτικό της Ολυμπιακής μαγκιάς και της περηφάνιας. Των αξιών του σωματείου. Του ήθους που κουβαλά.
Με το ζόρι συγκράτησα τα δάκρυά μου. Λύγισα, όμως, όταν μπήκα στο Χ. Εκεί είδα τον Έντι το πιστόλι. Αυτόν που έκανε τον Παναθηναϊκό πελάτη. Τον «σκότωσε» στο Final-4 της Σαραγόσα. Στον ημιτελικό, γιατί στον τελικό είχε Ομπράντοβιτς και Σαμπόνις. Τι να κάνεις; Να κάτσεις να σκάσεις;
Ο μεγάλος Έντι Τζόνσον, θυμήθηκε το ματς με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας τον Μάρτιο του 1995. Γερνάω κι εγώ, δεν θυμάμαι τι είχε γίνει εκεί. Κάτσε να μπω chat GPT να δω τι θα μου βγάλει.
«Τα νερά της ΤΣΣΚΑ Μόσχας, πριν από τον αγώνα με τον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ τον Μάρτιο του 1995, φέρεται να περιείχαν αλοπεριδόλη (haloperidol), ένα ισχυρό ψυχοτρόπο φάρμακο. Η υπόθεση έμεινε γνωστή ως μία από τις μεγαλύτερες σκοτεινές ιστορίες στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ.
Σύμφωνα με τις μαρτυρίες των παικτών και τα δημοσιεύματα της εποχής, τα συμπτώματα περιλάμβαναν:
- Μυϊκούς σπασμούς και έντονους πόνους, σε σημείο που ορισμένοι παίκτες δεν μπορούσαν να κινηθούν φυσιολογικά.
- Παραισθήσεις και ψευδαισθήσεις, με παίκτες να περιγράφουν ότι έβλεπαν δωμάτια και τοίχους να αλλάζουν μορφή.
- Δύσπνοια και έντονη αδιαθεσία.
- Αφρούς από το στόμα σε σοβαρές περιπτώσεις.
- Σοβαρή εξάντληση και αδυναμία, με αρκετούς παίκτες να χρειάζονται νοσηλεία».
Τώρα ναι. Θυμήθηκα. Τι ματς πήγα να ξεχάσω κι εγώ; Ιστορία του Θρύλου. Τατουάζ στο κορμί του. «Είμαστε το μπάσκετ, είστε ντροπή», είχε σηκωθεί ένα πανό κάποια χρόνια μετά. Δεν ήταν όσο μεγάλο του κορεό της Ριζούπολης, αλλά ας το αναφέρω κι αυτό.
Ο Έντι Τζόνσον έγραψε για το ματς εκείνο, γεμίζοντας τα μάτια μου δάκρυα:
«Στον έναν χρόνο μου στην Ευρώπη, η ομάδα μου, ο Ολυμπιακός, έπαιξε με μια ρωσική ομάδα που έπαθε τροφική δηλητηρίαση και είχε μόνο 6 παίκτες! Είχα ευχηθεί να ακυρώσουν το παιχνίδι, αλλά δεν το έκαναν και έτσι έκανα αυτό που έχω πάντα προσπαθήσει να κάνω με το καλύτερο της ικανότητάς μου. Καταστρέφω και κατακτώ. Δεν λυπάσαι κανέναν ανάμεσα στις γραμμές».
Χίλια χρόνια να ζήσεις ρε Έντι! Μόνο εσύ με ένα χρόνο παραμονής, περιέγραψες τι είναι ο Θρύλος σε μια φράση: «Καταστρέφω και κατακτώ».
Ο ενθουσιασμός μου είναι τέτοιος που όσο σας γράφω έχω κλείσει απ’ το κινητό τέσσερα εισιτήρια για τα Λιόσια να δω Ολυμπιακός-Φενέρ. Μακριά απ’ τις τουαλέτες ήταν η επιλογή μου στις θέσεις, μη γυρίσω με τίποτα μηνύματα πάνω μου.
Αυτός είναι ο Θρύλος μας. Η Ριζούπολη. Η ΤΣΣΚΑ και τα γάργαρα νερά της. Να βρίσκει απέναντι τον Παναθηναϊκό με ομάδα κορασίδων και να μαθαίνει στα κοριτσάκια πως η ζωή δεν είναι εύκολη, μη σταματάτε να βάζετε να καλάθια.
Γι’ αυτό ιδρύθηκε το σωματείο. Νίκη. Κέρδος. Συμφέρον. Έσοδα από τους τίτλους και τις νίκες. Με κάθε τρόπο. Αξίες πραγματικές, δημιουργώντας μια κοινωνία όπως την ονειρευόμαστε.
Μεγαλώνουν νέα παιδιά, γαλουχημένα με τις αξίες και τα ήθη του Ολυμπιακού. Θα βγουν αύριο-μεθαύριο στην αγορά εργασίας και θα σεβαστούν τον συνάδελφο. Θα είναι εξαιρετικοί στην ομαδική δουλειά, δεν θα κοιτούν το συμφέρον και το κέρδος τους.
Ολυμπιακός, αιώνιες αξίες. Ριζούπολη, ΤΣΣΚΑ, η σφραγίδα στο χρόνο. Να είστε περήφανοι που υποστηρίζετε αυτό το σωματείο των θριάμβων.
