Αναλυτικά είπε:
Για τη νίκη επί του Αμύντα: «Είχαμε πει πως δεν υπάρχει άλλη επιλογή πέραν απ’ τη νίκη. Σε αυτό που εστιάσαμε σαν ομάδα ήταν να είμαστε σαράντα λεπτά μαχητικές, κάτι που δεν κάναμε καλά στα προηγούμενα παιχνίδια. Και με τον ΠΑΣ Γιάννινα και με τον Πανσερραϊκό δε μπήκαμε τόσο δυναμικά στο 2ο ημίχρονο και αυτό μάς στοίχισε στο τέλος. Οπότε, προσπαθήσαμε να είμαστε συγκεντρωμένες και δυναμικές σε όλη τη διάρκεια του αγώνα. Πάλι στο τέλος χάσαμε λίγο τον ρυθμό μας, αλλά ευτυχώς καταφέραμε να εξασφαλίσουμε τη νίκη, που είναι πολύ σημαντικό για εμάς. Είναι η αρχή μιας καλής πορείας για την ομάδα μας, γιατί έχουμε πολλές προοπτικές».
Για το ότι στα προηγούμενα παιχνίδια έχαναν την υπέρ τους μεγάλη διαφορά και γνώριζαν την ήττα και τι άλλαξε σε αυτό το παιχνίδι: «Ήταν κάτι που δε μας αντιπροσωπεύει καθόλου. Μετά το ματς στις Σέρρες απλά καθίσαμε κάτω και είπαμε πως αυτό δε μπορεί να ξαναγίνει, γιατί ήταν η δεύτερη συνεχόμενη φορά που είχαμε μια διαφορά και η αντίπαλη ομάδα νίκησε. Αυτή ήταν η πρώτη βδομάδα που δεν είχαμε ενδιάμεσα υποχρεώσεις, οπότε εστιάσαμε στο ματς της Κυριακής με τον Αμύντα και να εξετάσουμε όλα τα πιθανά σενάρια που μπορεί να συμβούν ώστε να είμαστε πιο έτοιμες εμείς. Αυτό στο οποίο δίνει έμφαση ο κόουτς είναι η ετοιμότητα της δικής μας ομάδας, ανεξαρτήτως τι θα κάνει η άλλη. Δε μπορώ να πω πως επαναπαυτήκαμε, απλά ίσως δεν ήμασταν κατάλληλα προετοιμασμένες για όλα τα σενάρια που μπορεί ν’ ακολουθήσουν στη διάρκεια του αγώνα. Έτσι, αυτήν τη βδομάδα πραγματικά με πάρα πολλή πίεση, η οποία όμως χρειαζόταν, ήμασταν πάρα πολύ συγκεντρωμένες. Αυτό έπαιξε τον πιο καθοριστικό ρόλο».
Για τον φετινό στόχο του Πρωτέα Βούλας: «Σίγουρα να είμαστε ανταγωνιστικές σε κάθε αγώνα και να καταφέρουμε το καλύτερο δυνατό. Δεν έχουμε πει ότι θέλουμε κάτι συγκεκριμένο, αλλά σίγουρα αν είμαστε ανταγωνιστικές μπορούμε να φτάσουμε πολύ ψηλά. Αυτό πιστεύουμε όλοι στην ομάδα».
Για τις ευκαιρίες που δίνει ο Πρωτέας σε νεαρά κορίτσια: «Αυτός ήταν και ένας απ’ τους λόγους που κι εγώ επέλεξα τον Πρωτέα Βούλας. Είμαστε όλες μικρές, έχουμε μέσο όρο ηλικίας τα 21-22 χρόνια, που σημαίνει πως μπορούμε να πιέσουμε και να τρέξουμε πολύ. Έχουμε και επιλογές απ’ τον πάγκο, πράγμα πολύ σημαντικό. Είμαστε πολλά κορίτσια που έχουμε τελειώσει μόλις από κολέγια στις ΗΠΑ. Σίγουρα στην αρχή μάς πήρε λίγο χρόνο μέχρι να βρούμε τα πατήματά μας, ήταν και η πρώτη εμπειρία στη WBL1 για τις περισσότερες. Σιγά-σιγά βρισκόμαστε και πιστεύω ότι μπορούμε να έχουμε μια πολύ δυναμική παρουσία».
Για τη μετάβασή της απ’ το μπάσκετ των ΗΠΑ στο ευρωπαϊκό και τη WBL1: «Για ‘μένα ήταν σχετικά εύκολη η μετάβαση, γιατί είμαστε όλες περίπου στο ίδιο πλαίσιο, εκτός απ’ τη Λαμπρινή Πολυμένη και την Έλενα Ανδρικοπούλου που έχουν ξαναπαίξει στη WBL1. Το βρίσκουμε όλες μαζί και βοήθησε πολύ αυτό. Οι πιο έμπειρες “τράβηξαν”, ειδικά η Λαμπρινή ως η αρχηγός έδινε τον ρυθμό και μας βοήθησε να βρούμε τα πατήματά μας. Πιστεύω πως και το κλίμα έπαιξε τεράστιο ρόλο, το γεγονός πως είμαστε όλες πολύ καλά μεταξύ μας βγαίνει και στο γήπεδο. Από ‘κει και πέρα, το μπασκετικό κομμάτι μες στο παρκέ το βρίσκεις λίγο-λίγο. Για ‘μας ήταν και καλό τεστ τα παιχνίδια στο EuroCup. Ακόμα κι αν δεν είχαμε το αποτέλεσμα που θέλαμε, ήταν σίγουρα μια πρώτη επαφή με το ευρωπαϊκό μπάσκετ».
Για το ότι την τελευταία της χρονιά στον Παναθηναϊκό πήρε εμπειρίες αγωνιστικά και πώς τη βοήθησαν αυτές μετέπειτα: «Ήταν και οι συγκυρίες που στον Παναθηναϊκό τότε έτυχε να φύγει η ξένη, στη θέση “5”. Εγώ που ήμουν 17 χρονών και είχε χρειαστεί να ξεκινήσω στο EuroCup ήταν πραγματικά μοναδική ευκαιρία. Θυμάμαι παίζαμε στο ΟΑΚΑ τότε. Πέραν απ’ το άγχος, που είχα πάρα πολύ, σου δίνει και μια ικανοποίηση ότι οι κόποι σου ανταμείβονται. Είναι πολύ σημαντικό για όλα τα κορίτσια να το βιώσουν αυτό. Βοηθάει και στη σκληραγώγηση. Μετά πήγα στις ΗΠΑ και ένιωθα πιο έτοιμη. Παίζει σε ρόλο σε πολλά κομμάτια».
Για τους προσωπικούς της στόχους: «Σίγουρα θέλω να εξελίσσομαι κάθε χρόνο. Το περίμενα πάρα πολύ το να είμαι επαγγελματίας. Σίγουρα κάθε χρόνο θέλω να δίνω τον καλύτερό μου εαυτό. Η κλήση μου στην Εθνική Γυναικών είναι τεράστια τιμή. Και όσο ήμουν μικρότερη και όσο μεγαλώνω είναι σίγουρα ένας απ’ τους μεγαλύτερους στόχους μου να έχω μια συνεχή παρουσία στην Εθνική Γυναικών. Πάντα θαύμαζα τα κορίτσια που αγωνίζονταν σε τόσο υψηλό επίπεδο. Δε μπορώ να βάλω μια “ταμπέλα” στον στόχο μου, απλά κάθε φορά να πετυχαίνω το καλύτερο δυνατό, να εξελίσσομαι, να βελτιώνω πράγματα στο παιχνίδι μου τα οποία χρειάζονται δουλειά. Λίγο-λίγο να βελτιώνω αυτά που πρέπει και να βοηθάω την ομάδα στην οποία βρίσκομαι κάθε φορά, αλλά και την Εθνική, να πετυχαίνει πολλές νίκες».
