Μέσα σε λίγους μήνες ο Πανιώνιος κατέκτησε δύο Σούπερ Καπ και ένα Κύπελλο Ελλάδας. Και αν το Σούπερ Καπ του 2025 κατακτήθηκε με MVP την Κατερίνα Ζακχαίου τόσο στο Κύπελλο όσο και στο φετινό Σούπερ Καπ κορυφαία όλων αναδείχθηκε η Μαρτίνα Ξανθοπούλου. Για την ιστορία μόλις δύο φορές είχαμε δει ως τώρα λίμπερο να αναδεικνύονται MVP σε όλες τις διοργανώσεις, η μία ήταν το 2014 όπου η Αρέτα Κονόμι ήταν η κορυφαία όλων στην κατάκτηση του πρωταθλήματος από τον Ολυμπιακό ενώ το 2022 η Πέννυ Ρόγκα παρέλαβε το αντίστοιχο βραβείο για την κατάκτηση του Κυπέλλου με τον Παναθηναϊκό.
Σαφώς και κάθε αθλήτρια βάζει πάνω από όλα τον τίτλο της ομάδας και η ατομική διάκριση έπεται. Παρόλα αυτά το επίτευγμα της Ξανθοπούλου είναι σπουδαίο από δύο απόψεις. Από τη μία γιατί κατάφερε σε μία θέση που δε συνοδεύεται με λάμψη, προβολή και πόντους αλλά μόνο σε… βρόμικη δουλειά να κάνει τόσο καλά τη δουλειά της ώστε να «κλέψει» τη δόξα των εντυπωσιακών πόντων και των μεγάλων μπλοκ ενώ ταυτόχρονα είχε να συγκριθεί με φανταστικές αθλήτριες όπως η Κούμπουρα, η Ατανασίγιεβιτς, η Ντάικεμα και άλλες πολλές.
Ενδεχομένως να μιλάμε για εξέλιξη στον τρόπο που βλέπουμε και αντιλαμβανόμαστε την ουσία του αθλήματος καθώς ίσως να παραβλέπαμε για χρόνια το πόσο σημαντική ήταν η προσφορά των λίμπερο. Το σίγουρο είναι, όμως, ότι η Ξανθοπούλου αφενός έχει παρουσιάσει εντυπωσιακή εξέλιξη τα τελευταία τρία χρόνια και αφετέρου μοιάζει να είναι ακρογωνιαίος λίθος σε μια ομάδα υψηλού επιπέδου. Δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις στον αγώνα με τον Παναθηναϊκό που οι φάσεις που μοιάζουν χαμένες σώθηκαν από προσπάθειες της Θεσσαλονικιάς λίμπερο και μετατράπηκαν σε πόντο της ομάδας της, δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις που μπήκε μπροστά στην υποδοχή και διόρθωσε τα κακώς κείμενα σε αυτό τον τομέα και σίγουρα δεν ήταν λίγες οι φάσεις όπου γέμισε αυτοπεποίθηση και σιγουριά όλη την ομάδα της. Και αυτό δεν έγινε μόνο στο Σούπερ Καπ αλλά σε μεγάλο βαθμό έγινε και σε όλη την περασμένη σεζόν. Στοιχεία που μπορεί να μη γράφονται σε match report αλλά είναι ικανά να αλλάξουν τη ροή ολόκληρου του αγώνα καθώς μπορούν πολύ εύκολα να αντιστρέψουν την ψυχολογία των ομάδων.
Η Ξανθοπούλου ανήκει σε μια γενιά που μας πρόσφερε πολλά καλά λίμπερο. Η Αντωνακάκη, η Τουλγαρίδου, η Καραμπάση, η Σαουλίδου είναι κάποιες από τις λίμπερο που έχουν δείξει πολύ καλά στοιχεία τα τελευταία χρόνια και σίγουρα μπορούμε να βρούμε και άλλες, ίσως και λίγο μεγαλύτερες ή μικρότερες, που έχουν παρουσιάσει εξίσου καλά δείγματα. Ας μην ξεχνάμε, όμως, ότι η Ξανθοπούλου ανήκει σε μια γενιά του ΠΑΟΚ που έβγαλε σπουδαία ταλέντα και εν τέλει δεν κατάφερε ούτε να τα κρατήσει για να χτίσει πάνω τους ούτε να φτάσει σε κάτι περισσότερο από μια συμμετοχή σε τελικούς πρωταθλήματος του 2025. Ενδεχομένως αυτό να έπαιξε και έναν πιο εσωτερικό ρόλο καθώς φεύγοντας από τη Θεσσαλονίκη και τον δικέφαλο βρήκε μια ομάδα που και την πίστεψε και τις έδωσε όλο το πλαίσιο ώστε να εξελιχθεί σε ηγετική φυσιογνωμία της πίσω ζώνης. Και αν αρχικά αυτό έγινε με δίδυμο την Κακουράτου πλέον, και λόγω του τραυματισμού της Κακουράτου, έχει ξεκάθαρα τον πρώτο λόγο στο βασικό σχήμα του Πανιωνίου.
Οι ικανότητες της είναι εμφανείς από πριν. Ταχύτητα, αντίληψη του γηπέδου, μαχητικότητα μέχρι εκεί που δεν πάει άλλο και εξυπνάδα κάτι που την κάνουν περισσότερα από ένα λίμπερο αλλά ένα ουσιαστικό γρανάζι της ομάδας. Και αν τα δεδομένα των τραυματισμών στην εθνική ομάδα δεν ήταν τόσο άσχημα κατά πάσα πιθανότητα το δίδυμό της με την Αντωνακάκη να έμοιαζε ιδανικό. Ο Πανιώνιος έχει κάνει μια μεγάλη επένδυση με πολλές αθλήτριες με σπουδαία βιογραφικά και βαριά συμβόλαια. Χωρίς μια αντάξια λίμπερο, όμως, να έμοιαζε με πολυτελή αλλά… τρύπια βάρκα. Αντ ' αυτού, όμως, έχει βρει ακόμα μια πρωταγωνίστρια που αθόρυβα, ή όχι και τόσο, καταφέρνει να ανεβάζει με τον δικό της τρόπο το επίπεδο του συνόλου.
