Παναθηναϊκός και βόλεϊ γυναικών, είναι ένας ισχυρός δεσμός που κρατά δεκαετίες ολόκληρες. Από τότε που αντίπαλοι ήταν τα Βριλήσσια και ο Πανελλήνιος. Τον καιρό που οι αντίπαλοι των «πράσινων» είχαν τη γνωστή αντίδραση ειρωνείας «μα καλά με γυναικεία αθλήματα ασχολείστε, ποιο βόλεϊ τώρα;».
Ένας δεσμός που έγινε ισχυρός στο πέρασμα των χρόνων. Στα εύκολα και τα δύσκολα. Στα πάνω και τα κάτω. Όψιμοι φίλαθλοι των ερασιτεχνικών αθλημάτων, δεν μπορούν να κατανοήσουν τη συγκεκριμένη ξεχωριστή κατάσταση.
Η προσπάθεια στον πρώτο τελικό της Ιταλίας, ήταν η «μάχη» που περίμεναν όλοι οι Παναθηναϊκοί. Κόντρα σε έναν σπουδαίο αντίπαλο, οι «πράσινες» στις λεπτομέρειες ηττήθηκαν στο tie break. Έχοντας και την τύχη απέναντί τους.
Η λέξη «ξεσηκωμός» είναι μικρή για να περιγράψει αυτό που ήδη συμβαίνει για το δεύτερο παιχνίδι. Εκεί όπου το «τριφύλλι» θα παίξει σε μια «κολασμένη» έδρα. Στοιχείο που δεν εξασφαλίζει το τρόπαιο – το πρώτο ευρωπαϊκό που ψάχνει ο Παναθηναϊκός – δίνει όμως σημαντική αύξηση πιθανοτήτων.
Θα κατακτήσουν οι «πράσινες» το ευρωπαϊκό; Κανείς δεν το γνωρίζει. Ένα είναι το σίγουρο. «Ρίζωσαν» ακόμη βαθύτερα στις καρδιές των φιλάθλων τους. Επειδή οι Παναθηναϊκοί είναι μια ξεχωριστή κατηγορία φιλάθλων. Θέλουν να βλέπουν σεβασμό στη φανέλα και στο έμβλημα. Προσπάθεια για επιτυχία. Ξέρουν πως δεν εξασφαλίζεται αυτή και δεν υπάρχει… θηλιά στο λαιμό κανενός.
Η μαχητικότητα που έχει δείξει αυτή η ομάδα, κορυφώθηκε στην Ιταλία. Μέχρι την επόμενη φυσικά… Τα πολλά λεφτά αντιπάλων, η διαφήμιση άλλων κλαμπ, δεν πτόησαν σε τίποτα την αγωνιστική προσπάθεια του Παναθηναϊκού. Ο οποίος με χαρακτηριστική άνεση
έχει φτάσει ως το σημείο που είναι τώρα. Επειδή ο ίδιος το έκανε να φαίνεται εύκολο. Δεν ήταν.
Πλέον, όση αγωνία, όσο σασπένς, όσο μεγάλος κι αν είναι ο στόχος του πρώτου ευρωπαϊκού τροπαίου για το τμήμα, έρχεται ο δεύτερος τελικός που πρέπει τα κορίτσια να τον απολαύσουν. Οι κόποι τους θα καταλάβουν με το που πατήσουν το τάραφλεξ για
πρώτη φορά, πως έχουν αναγνωριστεί.
Σε αγωνιστικούς χώρους, υπάρχει η νίκη και η ήττα. Η κατάκτηση και η απώλεια. Στην περίπτωση του Παναθηναϊκού στο βόλεϊ γυναικών, δεν υπάρχει η αποτυχία όμως. Πέτυχε γιατί ισχυροποίησε ακόμη περισσότερο αυτό το δεσμό. Παρακαταθήκη για το σήμερα και το αύριο. Αν επισφραγιστεί με ένα ευρωπαϊκό τρόπαιο, θα είναι το καλύτερο δώρο. Επιβράβευσης των κόπων των αθλητριών, των προπονητών και όσων μοχθούν για το τμήμα.
Το «τρόπαιο» όμως, έχει ήδη κατακτηθεί. Γιατί η σχέση αυτή που δεν μπορεί να εξηγηθεί εύκολα με λόγια, είναι κάτι που δεν μπορούν να βιώσουν άλλες ομάδες. Ειδικά στον ερασιτεχνικό αθλητισμό.
