Είχε βρεθεί ξανά στην Αθήνα για παιχνίδι της Ναντ με τον Παναθηναϊκό πριν δύο χρόνια αλλά τότε ήταν απλά μια rookie των ευρωπαϊκών γηπέδων. Φέτος αντιμετώπισε ήδη δύο φορές τον Ολυμπιακό στη φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ και ετοιμάζεται για δύο ακόμα αναμετρήσεις, νοκ άουτ αυτή τη φορά, με τις ερυθρόλευκες. Η Κούρταγιτς στα 20 της ξέρει ήδη καλά ότι είναι ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα του παγκόσμιου βόλεϊ αλλά παραμένει ένα νεαρό κορίτσι που αγαπάει το άθλημα, λατρεύει να δουλεύει με σπουδαίους προπονητές και παίκτρες θρύλους, όπως η Εγκόνου και η Μπόσκοβιτς, και συνεχίζει να εξελίσσεται. Και αν κάτι μας έκανε εντύπωση από τη συνάντηση αυτή είναι πως δε σταμάτησε να χαμογελάει. Κυρίες και κύριοι μία από τις κορυφαίες κεντρικές του κόσμου, ή απλώς Χένα Κούρταγιτς.
Φέτος είμαι εδώ για να συνεχίσω το ίδιο παιχνίδι που κάναμε πέρυσι
Πέρυσι ήταν η πρώτη σου σεζόν στην Ιταλία, στο Μιλάνο. Ήταν μια περίοδος προσαρμογής. Φέτος απολαμβάνεις περισσότερο το βόλεϊ και τους αγώνες στο Μιλάνο;
Πέρυσι ήταν η πρώτη φορά που ήρθα αντιμέτωπη με το ιταλικό πρωτάθλημα. Ήταν λίγο δύσκολα, αλλά νομίζω τα πήγαμε καλά και είχα μια καλή ομάδα και μια ομάδα ανθρώπων γύρω μου, οπότε ήταν πιο εύκολο να προσαρμοστώ. Φέτος είμαι εδώ για να συνεχίσω το ίδιο παιχνίδι που κάναμε πέρυσι.
Προφανώς, μια σεζόν που ξεκινά με τρόπαιο είναι το ιδανικό σενάριο. Είναι μια ανακούφιση ή ένα είδος "εκδίκησης" απέναντι στην Κονελιάνο;
Δεν θα έλεγα εκδίκηση. Θα έλεγα ότι επιτέλους απέδωσαν όλοι οι κόποι μας από πέρυσι. Επίσης, δεν κερδίσαμε ούτε ένα παιχνίδι εναντίον τους την περασμένη σεζόν. Είμαι πραγματικά χαρούμενη που τελικά τα καταφέραμε φέτος και αυτό δείχνει τον τρόπο που δουλεύουμε αυτά τα δύο χρόνια.
Πέρυσι η ομάδα σας ήταν πολύ καλή, αλλά είχατε έναν εξαιρετικό αντίπαλο. Πώς είναι το συναίσθημα να παίζεις σχεδόν σε όλους τους τελικούς της σεζόν αλλά να μην καταφέρνει να φτάσει στο τρόπαιο;
Σε διοργάνωση αντιμετωπίζαμε την Κονελιάνο στον τελικό και όποτε δε συνέβαινε αυτό τη συναντούσαμε στον ημιτελικό. Παρόλα αυτά θεωρώ ότι ήταν μια πραγματικά επιτυχημένη σεζόν για μένα ως νέα παίκτρια στο Μιλάνο.
Στην ομάδα έχεις και έναν πολύ καλό φίλο, το λούτρινο αστέρι που έχετε πάντα στους πανηγυρισμούς. Υπάρχει κάποια ιστορία πίσω από αυτό;
Όχι όχι. Είναι απλώς ένα τελετουργικό που ξεκινήσαμε την περασμένη σεζόν και το συνεχίζουμε γιατί μας φέρνει τύχη.
Θα το κρατήσεις εσύ στο τέλος της σεζόν;
Όχι, είναι για τους φιλάθλους μας.
Η Λαμπρινή είναι πολύ καλή μου φίλη και την αγαπάω πολύ! Χαίρομαι για όσα κατάφεραν με την εθνική Ελλάδος
Την περασμένη σεζόν έκανες μια καινούργια καλή φίλη, τη Λαμπρινή Κωνσταντινίδου.
Ναι, είναι πολύ καλή μου φίλη και την αγαπάω πολύ. Είναι ευκαιρία τώρα που βρέθηκα στην Ελλάδα να συναντηθούμε. Ακόμα και αν έφυγε από το Μιλάνο κρατάμε επαφή, μιλάμε όχι κάθε μέρα αλλά σίγουρα κάθε εβδομάδα.
Δεν έχετε παίξει ποτέ αντίπαλες, σωστά; Η πρώτη φορά θα είναι στο Eurovolley του 2026.
Δεν έχει τύχει να παίξουμε αντίπαλες. Βρεθήκαμε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα πέρυσι αλλά δεν έτυχε να παίξουμε αντίπαλες ή να συναντηθούμε με την πορεία που κάναμε. Χαίρομαι για εκείνη και για την εθνική ομάδα της για όσα κατάφεραν. Η Ελλάδα έχει μια καλή και ταλαντούχα ομάδα και ελπίζω να καταφέρει πολλά τα επόμενα χρόνια.
Προέρχεσαι από μια χώρα που αγαπά τον αθλητισμό. Τι σε έκανε παίκτρια βόλεϊ στην παιδική σου ηλικία;
Η Σερβία είναι μια χώρα με πραγματικά καλούς αθλητές γενικά, στο μπάσκετ, στο χάντμπολ και τώρα στο πόλο τα πάμε πολύ καλά. Είναι εύκολο να παίζεις σπορ σε μια τέτοια χώρα που πιέζει και καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια στον αθλητισμό.
Θυμάσαι την πρώτη φορά που ακούμπησες μπάλα ή έπαιξες βόλεϊ;
Η πρώτη φορά που άρχισα να παίζω βόλεϊ ήταν στο σχολείο. Είχαμε ένα πρόγραμμα για να μια πιο υγιή ζωή και εκεί ήταν που άρχισα να παίζω βόλεϊ.
Έχεις κερδίσει πολλούς τίτλους. Ποιες είναι οι πρώτες αναμνήσεις που σου έρχονται στο μυαλό;
Οι πρώτες αναμνήσεις είναι συνήθως αυτές από τους αγώνες που έχασα. Όλοι οι τελικοί που έχασα κάνουν αυτούς τους τίτλους πιο πολύτιμους και σημαντικούς για μένα. Αν χάσω 100 φορές, την 101η θα κερδίσω και θα τη θυμάμαι, οπότε είναι μια χαρούμενη ανάμνηση.
Στα 19 σου, το να έχεις πρόταση από μια ομάδα όπως το Μιλάνο είναι σαν επιβράβευση. Πώς ένιωσες;
Για να είμαι ειλικρινής, δεν μπορούσα να πιστέψω ότι συνέβαινε αυτό και ότι θα συνεχιζόταν έτσι. Το Μιλάνο είναι μια σπουδαία ομάδα και πλέον το νιώθω σαν στο σπίτι μου. Το σταφ και τα κορίτσια με δέχτηκαν σαν να είμαι εδώ πολύ καιρό, οπότε απλά το απόλαυσα και μέσα από την απόλαυση έρχεται το αποτέλεσμα.
Έχεις παίξει με θρύλους όπως η Εγκόνου στο Μιλάνο και η Μπόσκοβιτς στη Σερβία. Ποια είναι πιο απαιτητική ως συμπαίκτρια;
Και οι δύο είναι το ίδιο. Είναι και οι δύο πολύ επαγγελματίες, αφοσιωμένες στο βόλεϊ και αποτελούν καλά παραδείγματα για μένα ως νέα αθλήτρια για το πώς να γίνω επαγγελματίας.
Το να παίζεις για την Εθνική Σερβίας είναι απαιτητικό αλλά και τιμητικό, σωστά;
Είναι μεγάλη τιμή γιατί η Σερβία έγραψε ιστορία τα τελευταία χρόνια, ειδικά στο βόλεϊ κερδίσαμε 10 μετάλλια σε 10 χρόνια, οπότε είμαι χαρούμενη και περήφανη που είμαι μέρος της ομάδας.
Στο πρώτο σφύριγμα κόντρα στη Γαλλία, ένιωσα μια τεράστια πίεση στο στήθος μου
Τι πήγε λάθος στην εθνική ομάδα πέρυσι;
Δεν πήγε κάτι λάθος απλά αλλάζει η γενικά και είναι λογικό να εξελισσόμαστε βήμα βήμα. Είναι αδύνατο να αλλάζει όλη σχεδόν η ομάδα και να συνεχίζουμε με τον ίδιο ρυθμό τις επιτυχίες. Είχαμε και κάποιες δυσκολίες λόγω τραυματισμών μέσα στο καλοκαίρι αλλά θεωρώ ότι ήταν μια καλή αρχή για τα επόμενα χρόνια.
Πώς ήταν η εμπειρία στους Ολυμπιακούς Αγώνες και η τελετή έναρξης;
Το να είσαι ανάμεσα στους καλύτερους αθλητές του κόσμου στο Ολυμπιακό Χωριό είναι μεγάλη τιμή. Δεν ένιωσα πίεση μέχρι τη στιγμή που ξεκίνησε το παιχνίδι. Στο πρώτο σφύριγμα κόντρα στη Γαλλία, ένιωσα μια τεράστια πίεση στο στήθος μου. Ήμουν πολύ νέα και σίγουρα θα θυμάμαι όλους τους Ολυμπιακούς.
Η τελετή έναρξης ήταν πολύ ωραία, αν και έβρεχε εκείνη την μέρα και δεν μπορέσαμε να την απολαύσουμε πλήρως, αλλά ήταν μοναδική εμπειρία.
Το VNL είναι υπέροχο για εμάς που το παρακολουθούμε αλλά για εσάς που το ζείτε και ταξιδεύετε σε όλο τον κόσμο μέσα σε λίγες μέρες είναι μια ταλαιπωρία;
Πέρυσι ήμασταν τυχερές γιατί παίξαμε τα πρώτα παιχνίδια στον Καναδά αλλά βρεθήκαμε στο Βελιγράδι για τους αγώνες της δεύτερης εβδομάδας. Οπότε εμείς δεν είχαμε τόσο πολλά ταξίδια. Βέβαια άλλες ομάδες πήγαν στην Κίνα, τη Σερβία, την Ιαπωνία οπότε ταξίδεψαν σε όλο τον κόσμο. Είναι σκληρό αλλά και ωραίο ότι βρίσκεσαι για 7 μέρες σε άλλη χώρα, παίζεις, προπονείσαι, μαθαίνεις για τη χώρα και τον πολιτισμό της. Είναι σκληρό αλλά και ωραίο.
Είναι και ο λόγος για τον οποίο έχεις επισκεφθεί τα πιο ιδιαίτερα μέρη του κόσμου;
Ναι, σίγουρα.
Παρότι είσαι νεαρή έχεις δουλέψει ήδη με σπουδαίους προπονητές σαν τον Γκουιντέτι και τον Λαβαρίνι. Τι τους κάνει τόσο ξεχωριστούς;
Είμαι τυχερή γιατί με τους προπονητές μου είχα πάντα καλή επικοινωνία. Ακόμα και τώρα που δεν είναι πλέον στην εθνική ομάδα ο Γκουιντέτι έχω την ευκαιρία να δουλέψω με τον Ζόραν Τέρζιτς που είναι επίσης εξαιρετικός. Είναι ωραίο το να μαθαίνεις μεθόδους και τεχνικές από διαφορετικούς προπονητές με διαφορετικό τρόπο. Ο καθένας έχει τη μεθοδολογία του.
Η σχέση με τους προπονητές είναι ζήτημα απόλυτης εμπιστοσύνης;
Ναι είναι πάνω από όλα.
Η Γιοβάνα Στεβάνοβιτς ήταν το είδωλό μου όταν ήμουν πολύ μικρή. Προσπαθούσα να την μιμηθώ σε όλα, ξεκινώντας από τον αριθμό στη φανέλα.
Το νούμερο 14 είναι το σήμα κατατεθέν σου;
Το 14 είναι για τις σεζόν στους συλλόγους μου, συνήθως το τυχερό μου νούμερο. Συνήθως φοράω το 11, αυτό είναι το κύριο νούμερό μου από την αρχή της καριέρας μου. Στο Μιλάνο το έχει η Άννα Ντανέσι, οπότε δεν μπορούσα να έχω το ίδιο νούμερο, αλλά το 14 είναι τυχερό μέχρι τώρα.
Γιατί το 11;
Μου αρέσει η Γιοβάνα Στεβάνοβιτς, η κεντρική από τη Σερβία, ήταν το είδωλό μου όταν ήμουν πολύ μικρή. Προσπαθούσα να την μιμηθώ σε όλα, ξεκινώντας από τον αριθμό στη φανέλα.
Κάποια αγαπημένη συνήθεια πριν τους αγώνες;
Όχι, δεν ακολουθώ συγκεκριμένες συνήθειες, απλά κάνω ό,τι νιώθω καλό εκείνη τη στιγμή. Φυσικά, ο ύπνος, το καλό φαγητό και η ξεκούραση πριν το παιχνίδι είναι σημαντικά.
