MENU
ΑΝΑΛΥΣΗ LIVE LIVE

Είναι θεότητα της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας, προσωποποίηση της ευμάρειας και του πλούτου μιας πόλης. Παριστάνονταν ως γυναίκα που κρατούσε συνήθως ένα μικρό παιδί, ένα στάχυ ή το κέρας της Αμαλθείας ως ένδειξη του πλούτου.

Θεωρείται είτε κόρη του Ερμή και της Αφροδίτης, είτε μια από τις Ωκεανίδες, κόρη του Ωκεανού και της Τηθύος, ενώ ο Πίνδαρος την αναφέρει ως κόρη του Δία. 

Ιδιαίτερα στην Ελληνιστική εποχή, οι πόλεις την είχαν ως προστάτιδα και απεικονιζόταν συχνά σε νομίσματα, με κορώνα τα τείχη της πόλης.

Όλ' αυτά τα σκέφτεσαι, δηλαδή, αν είσαι «ευνοημένος» και κερδίζεις. Αν είσαι στην άλλη πλευρά του φεγγαριού, το μόνο που μπορείς ν' αναφωνήσεις είναι ένα μεγαλοπρεπές «Γ@μώ την τύχη μου!». Αν θέλεις να προσδώσεις λίγο παραπάνω δράμα, το τραβάς: «Γ@μώ την τύχη μου, γ@μώ!». 

Ο Κίμι Αντονέλι ανήκει πασιφανώς στην πρώτη κατηγορία, οι Πιάστρι και Ράσελ στη δεύτερη. Ο 19χρονος πιλότος της Μερσέντες είδε τα φώτα να σβήνουν από την πρώτη θέση, όμως μέχρι να πει κανείς «Γκάζι» έπεσε, κατά την προσφιλή του συνήθεια, στην έκτη.

Ο poleman της Σουζούκα ξεκίνησε τον μακρύ αγώνα της ανάκτησης θέσεων αυτοστιγμεί, όμως για να καταφέρει να βρεθεί εκ νέου στην πρωτοπορία έπρεπε να βάλει το χέρι της η... κακοτυχία του Μπέρμαν: ο πιλότος της Χάας είδε τον Κολαπίντο να βραδύνει ανεξήγητα (;) πολύ, καρφώθηκε με μαεστρία στις μπαριέρες και μας έκοψε ένα ζωτικό όργανο του σώματός μας (βλέπε «χολή»). Ευτυχώς για τον ίδιο δεν έσπασε τίποτα και απλά «αποκόμισε» μερικούς μώλωπες. 

Αποτέλεσμα; Να βγει, φυσικά, το Αυτοκίνητο Ασφαλείας στην πίστα και όσοι είχαν κάνει μόλις πιτ στοπ (ο Ράσελ, για παράδειγμα) να χτυπούν το κεφάλι τους στο Halo. 

Αντιθέτως, ο Αντονέλι κέρδισε μία «δωρεάν» στάση στα πιτ, πράγμα που του επέτρεψε να μπει πρώτος και να βγει ξανά πρώτος. Από εκείνο το σημείο και μετά ο Ιταλός δεν κοίταξε ποτέ του πίσω κι έκανε έναν μεγαλοπρεπή περίπατο στην Ιαπωνία, παίρνοντας τη δεύτερη σερί νίκη του και ανεβαίνοντας στην κορυφή της βαθμολογίας. Καθόλου άσχημα για τον μικρό, έτσι δεν είναι; 

Πίσω από τον (άπιαστο στο 2ο μισό του αγώνα) Αντονέλι είχαμε μία έκπληξη. Διπλή, μάλιστα: ο Όσκαρ Πιάστρι όχι απλά εκκίνησε, αφήνοντας τους πάντες με το στόμα ανοιχτό, στον 3ο αγώνα της σεζόν, αλλά κατάφερε να πάρει και τη 2η θέση. Η ΜακΛάρεν έκανε τεράστια πρόοδο, και από κει που μετά δυσκολίας κινείτο στην πίστα, τώρα κατάφερε ν' ανέβει στο βάθρο. Τελικά, όπως είπε και ο ίδιος ο Πιάστρι στο team radio, όταν καταφέρνει να τρέξει η ΜακΛάρεν είναι καλό μονοθέσιο! 

Την πρώτη τριάδα συμπλήρωσε ο Σαρλ Λεκλέρκ. Ο Μονεγάσκος έκανε ξανά εκπληκτικό αγώνα, επικράτησε της εσωτερικής μονομαχίας (που ήταν και πάλι εντυπωσιακή) στη Φεράρι, κράτησε εμφατικά πίσω του τον Ράσελ στο τέλος και... τσίμπησε το βάθρο. Υπόκλιση.

Ράσελ (ποιος τον ακούει τώρα...), Νόρις, Χάμιλτον, Γκασλί (άλλος ένα καταπληκτικός αγώνας για τον Γάλλο), Φερστάπεν (η Ρεντ Μπουλ δε δίνει φτεράαααα), Λόσον και Οκόν συμπλήρωσαν τη βαθμολογούμενη 10άδα ενός grand prix που είχε αρκετό ενδιαφέρον, αλλά δε θα χαραχτεί και ακριβώς με ανεξάλειπτο μελάνι στη μνήμη μας. 

Αντονέλι, λοιπόν. Ξανά. Back-to-back. Ο Κίμι διαθέτει και το όνομα και τη χάρη. Και, φυσικά, διαθέτει και το μονοθέσιο που κάνει τη διαφορά. 

Θα μπορέσει να κάνει την έκπληξη και να πάρει τον φετινό τίτλο; 

Αυτό είναι πολύ δύσκολο ν' απαντηθεί από τώρα. Γιατί, βλέπετε, ενίοτε δεν αρκεί το όνομα, η χάρη και η Μερσέντες. Ενίοτε χρειάζεσαι και κάτι άλλο, εξίσου σημαντικό. 

Ακριβώς: Τύχη... 

Βαθμολογία οδηγών 

1. Aντονέλι 72

2. Ράσελ 63

3. Λεκλέρκ 49

4. Χάμιλτον 41 

5. Νόρις 25

6. Πιάστρι 21

7. Μπέρμαν 17

8. Γκασλί 15

9. Φερστάπεν 12

10. Λόσον 10 

11. Λίντμπλαντ 4 

12. Χάτζαρ 4

13. Μπορτολέτο 2

14. Σάινθ 2

15. Οκόν 1

16. Κολαπίντο 1 

17. Χούλκενμπεργκ 0

18. Άλμπον 0 

19. Μπότας 0 

20. Πέρεζ 0 

21. Αλόνσο 0 

22. Στρολ 0

Βαθμολογία κατασκευαστών 

1. Μερσέντες 135

2. Φεράρι 90

3. ΜακΛάρεν 46

4. Χάας 18

5. Αλπίν 16

6. Ρεντ Μπουλ 16

7. Ρέισινγκ Μπουλς 14

8. Άουντι 2

9. Γουίλιαμς 2

10. Κάντιλακ 0 

11. Άστον Μάρτιν 0 

 

Grand Prix Ιαπωνίας: Ο Κίμι Αντονέλι πήρε τη νίκη