MENU

Είναι στο πλευρό του από τότε που ήταν πιτσιρικάς, αλλά τις τελευταίες μέρες, μετά την οδυνηρή ήττα στο Μαϊάμι, ο Στέφανος ένιωσε την ανάγκη για μια πιο συχνή επαφή. Πράγματι, δούλεψαν καθημερινά από τότε που επέστρεψε στην Ευρώπη και τα αποτελέσματα ήταν ολοφάνερα στο Μόντε Κάρλο, όπου είδαμε... έναν άλλο Στέφανο!

Ο mental trainer του Στεφ μάς εξηγεί πώς με τη βοήθειά του ο 22χρονος τενίστας κατάφερε να ελέγξει την απίστευτη ενέργειά του και να... ξαναμπεί στις ράγες, κατακτώντας τον σπουδαίο τίτλο στο Πριγκιπάτο. Τον χαρακτηρίζει «οσκαρικό ηθοποιό» και υπογραμμίζει ότι «αυτή τη στιγμή γίνεται αυτό που είναι».

Μας μιλάει και για την πρώτη γνωριμία του με τον κορυφαίο Έλληνα τενίστα, αποκαλύπτοντας τι στόχο είχε θέσει όταν ήταν μόλις 12 ετών. Τίποτα δεν είναι τυχαίο τελικά!

- Πείτε μας, καταρχάς, για τη δουλειά που κάνετε με τον Στέφανο...

«Θα έλεγα ότι είναι μια συμβουλευτική δουλειά, αλλά στην ουσία είναι προπόνηση. Ο αγγλικός όρος είναι πολύ πιο δόκιμος από τον ελληνικό (αθλητικός ψυχολόγος), είναι mental trainer, δηλαδή είναι πνευματική προπόνηση, δηλαδή πνευματικός προπονητής. Τι σημαίνει αυτό; Ότι πρέπει να βοηθήσει κανείς τον αθλητή ώστε να βγει το δυναμικό που υπάρχει. Και να εξελιχθεί, να δουλευτεί, να προπονηθεί. Αυτή κυριολεκτικά είναι η πνευματική προπόνηση. Όπως γυμνάζουμε το σώμα πρέπει να γυμνάζουμε και τον μυ που δεν φαίνεται, όπως μου αρέσει να λέω, το μυαλό».

- Ο Στέφανος είπε ότι συνεργάζεστε περισσότερο τον τελευταίο καιρό. Πότε ξεκίνησε αυτό;

«Αρχίσαμε να δουλεύουμε πιο στενά κυρίως μετά την ήττα στο Μαϊάμι, όπου πραγματικά έπρεπε να πάρει το παιχνίδι αλλά το έχασε. Και ο εύκολος σχολιασμός ήταν ότι δεν μπορεί. Το ζήτημα είναι ότι ο συγκεκριμένος αθλητής, που είναι στην κορυφή του κόσμου, έχει διαφορετική πίεση από αυτή που φανταζόμαστε εμείς. Ο Στέφανος από μικρό παιδί διαχειριζόταν πολύ καλά την πίεση και τη φωτιά του αγώνα. Τελευταία, όμως, φάνηκε να μην μπορεί να το κάνει. Στο Μαϊάμι, συγκεκριμένα. Οπότε κατευθείαν έπρεπε να πιάσουμε δουλειά. Το κάναμε όταν γύρισε στην Ευρώπη και πριν από το τουρνουά του Μόντε Κάρλο. Κάναμε κάθε βράδυ καταρχάς αποσυμπίεση και συνεχίσαμε χτίζοντας και ακουμπώντας την ενέργεια που έχει αυτό το παιδί, η οποία είναι τεράστια. Θα το χαρακτήριζα ως ένα ενεργό ηφαίστειο, όταν μπορεί ο ίδιος να είναι καλά. Ακόμα και ένα ηφαίστειο δεν αρκεί, πρέπει να είναι ελεγχόμενα όλα. Δεν μπορεί να είσαι μόνο εκρηκτικός και να σπάνε όλα, πρέπει να διαχειρίζεσαι αυτή την ενέργεια. Αυτό, λοιπόν, κάναμε κάθε βράδυ. Και το κάναμε με τον πιο φυσικό τρόπο, που είναι η αναπνοή. Το λέω γείωση».

- Και είναι ολοφάνερο τον τελευταίο καιρό ότι μπαίνει πολύ συγκεντρωμένα στους αγώνες του. Είναι αποτέλεσμα της δουλειάς που κάνετε μαζί;

«Αυτό λέει ο ίδιος και χαίρομαι γι' αυτό, γιατί είναι μια προπόνηση που βασίζεται στην αλληλεπίδραση και στη σχέση που χτίζουμε. Τον καμαρώνω! Είναι και για μένα επιβεβαίωση ότι δουλεύει αυτός ο τρόπος. Αυτός ο τρόπος είναι στην ουσία μια συνειδητότητα, μια δυνατότητα να είσαι στο παρόν με όλη σου την ύπαρξη, με το σύστημά σου να είναι 100%. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι μπαίνεις σε μια κατάσταση ζωής, σε ένα flow state. Μπαίνεις σε μια ζώνη, υπάρχουν διάφοροι όροι που το περιγράφουν στον αθλητισμό, αλλά εγώ δεν το ξεχωρίζω. Γενικότερα όταν μπορείς να είσαι σε επαφή και σε συμφωνία με τον εαυτό σου, ό,τι και να κάνεις, όποιος και να είναι ο τομέας στον οποίο δραστηριοποιείσαι, μπορείς να πετυχαίνεις υψηλές επιδόσεις και όχι μόνο. Πετυχαίνεις και μια ηρεμία, μια ήρεμη δύναμη μια δυνατότητα να ελέγχεις στη ουσία την ενέργειά σου. Αυτό είδαμε να καταφέρνει ο Στέφανος. Και αν περιγράψουμε τη σχέση αυτή σαν σκηνοθέτη-ηθοποιού, ένας καλός σκηνοθέτης μπορεί να οδηγήσει καλά, αλλά όταν ο ηθοποιός είναι κορυφαίος, όπως ο Στέφανος, που είναι σαν οσκαρικός ηθοποιός, εξαιρετικός σε αυτό που κάνει, τότε το αποτέλεσμα είναι αυτό που είδαμε. Και τα συναισθήματά μου εναλλάσσονται από υπερηφάνεια σε συγκίνηση και εκπλήρωση, πραγματικά. Τον καμάρωσα».

- Θεωρείτε ότι ο Στέφανος έχει ό,τι χρειάζεται για να φτάσει ακόμα ψηλότερα;

«Αυτή τη στιγμή είναι ο δυνατότερος αθλητής του tour. O Mεντβέντεφ, για παράδειγμα, που είναι πιο πάνω στην κατάταξη, είναι πιο ψηλός αλλά δεν έχει τα σωματομετρικά χαρακτηριστικά του Στέφανου, τις αναλογίες και τη δύναμη που μπορεί να βγάλει αυτό το παιδί και δεν έχει και αυτό το all-court game που έχει ο Στέφανος. Αρκεί να μπορεί ο ίδιος να είναι σε επαφή με την ενέργεια και τη δυνατότητά του, να είναι και τα άλλα κομμάτια στη θέση τους. Να έχει δουλέψει καλά η ομάδα του. Με την ευκαιρία να πω ότι έκαναν εξαιρετική δουλειά με τον Απόστολο. Υπήρξε πολύ καλή τακτική προετοιμασία για τον τελικό, ήξερε πολύ καλά τι έπρεπε να κάνει μέσα στο γήπεδο και αφόπλισε τον Ρούμπλεφ. Όταν όλη η ομάδα δουλεύει καλά, ο καθένας κάνει τη δουλειά του, τότε βλέπουμε πλήρως το αποτέλεσμα. Είναι σαν παζλ, όλα τα κομμάτια στη θέση τους».

- Πώς ξεκινήσατε να δουλεύετε μαζί του;

«Έγινε εντελώς τυχαία. Είχα τελειώσει τις σπουδές μου, είχα γυρίσει στην Ελλάδα και δούλευα με ένα άλλο παιδί που ήταν 16άρης και Νο.1 στη χώρα. Είδα, λοιπόν, έναν 12άρη να παίζει στην κατηγορία των 14άρηδων τελικό και έφυγα από το γήπεδο όπου παρακολουθούσα τον δικό μου αθλητή για να πάω να δω ένα διαμάντι που έλαμπε! Τότε τον γνώρισα. Είδα τον πατέρα του, που ήταν συμφοιτητής μου στη σχολή, τον ρώτησα τι έκανε εκεί και μου είπε ότι ήταν γιος του. Από τότε ξεκίνησαν όλα. Μόλις τελείωσε το ματς και πήρε τον τελικό, μπήκα μέσα στο γήπεδο, του έδωσα το χέρι μου και του είπα "από σήμερα θα είμαι ο μεγαλύτερος υποστηρικτής σου". Ό,τι τον βλέπετε να κάνει και σήμερα, το έκανε και τότε, απλά σε μικρότερη ταχύτητα. Το χάρισμα, όμως, ήταν το ίδιο». 

- Είδατε από τότε αυτή τη «σπίθα» που έχει μέσα του;

«Στις πρώτες συναντήσεις μας, τον ρώτησα, όπως κάνω με όλα τα παιδιά, τι στόχο έχει. Με κοίταξε στα μάτια και μου είπε "θέλω να πάω στο Νο.1 του κόσμου". Ήταν απολύτως σοβαρός σε αυτό που έλεγε! Θα σου πω και κάτι ακόμα... Όταν πήγε Νο.1 στα juniors, του είπα "τον πέτυχες τον στόχο σου". Και μου απάντησε "όχι, δεν είναι αυτός ο στόχος μου"! Καταλαβαίνεις πόσο σοβαρά είναι τα πράγματα. Και τώρα, για πρώτη φορά στη ζωή του είχε αυτή την πίεση. Αυτός θέλει να πάει στο Νο.1. Δεν είναι ευχαριστημένος από το Νο.5 ή το Νο.2 ή το Νο.3. Αλλά τα τελευταία σκαλιά είναι και τα πιο δύσκολα για να ανέβεις. Διότι τώρα πια είσαι απέναντι στους κορυφαίους. Όταν, λοιπόν, τον νίκησε αυτό το πράγμα και έκανε fast forward, πήγε στο μέλλον και είπε "τι θα κάνω, πότε θα το κάνω, πότε θα πάρω τουρνουά", ξαφνικά άρχισε να μην είναι αυτό που είδαμε στο Μόντε Κάρλο. Και αν κάναμε κάτι αυτές τις μέρες, είναι ότι καταφέραμε να τον ξαναβάλουμε στο track, στις ράγες».

- Φαντάζομαι ότι στο Μαϊάμι ένιωσε μεγαλύτερη πίεση, επειδή έλειπαν οι μεγάλοι.

«Και στο Μόντε Κάρλο έλειπαν, αλλά δεν σκεφτόταν αυτό. Αυτό που σκεφτόταν κάθε βράδυ ήταν το παιχνίδι, το παρόν του αγώνα, κόντρα σε οποιονδήποτε αντίπαλο. Αυτό καταφέραμε. Και χαίρομαι που μιλάω σε πρώτο πληθυντικό, που κι εγώ έβαλα αυτό που έπρεπε. Ό,τι, όμως, και να λέμε εμείς που είμαστε απέξω, σε όποια θέση και αν βρισκόμαστε, ο αθλητής είναι αυτός που μπαίνει στο γήπεδο. Το ότι ο αθλητής κατάφερε να βάλει την ενέργειά του απερίσπαστος, είναι και αποτέλεσμα δουλειάς. Αλλά την είχε αυτή την ενέργεια, του το έλεγα κάθε βράδυ. Δεν κάνω κάτι εγώ, του έλεγα, εγώ απλώς σου δείχνω. Αυτό πραγματικά ισχύει και ισχύει για όλα τα παιδιά. Πρέπει να τα βοηθάμε να γίνονται αυτό που είναι».

- Θα συνεχίσετε να έχετε αυτή την άμεση και καθημερινή επαφή στα τουρνουά που έρχονται.

«Είναι βέβαιο, θεωρώ. γιατί δουλεύει. Μου αρέσει να λέω ότι θα έχω κάνει καλά τη δουλειά μου όταν δεν θα με χρειάζεσαι. Θέλω να πιστεύω ότι όταν δυναμώσει πραγματικά και αυτό το πράγμα γίνει status, τότε θα μπορούμε και να μη μιλάμε. Όταν χρειάζεται, θα μιλάμε. Ξαναλέω, ωστόσο, ότι δεν είμαι εγώ στο κέντρο της εικόνας. Στο κέντρο της εικόνας είναι ο αθλητής. Και αυτός ο αθλητής δικαιούται να είναι στην κορυφή. Το έχει κερδίσει, το είχε ως στόχο από παιδάκι και αυτή τη στιγμή γίνεται αυτό που είναι».

SDNA Google news
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ SDNA logo ΣΤΟ GOOGLE NEWS
«Ενεργό ηφαίστειο ο Τσιτσιπάς»
EVENTS