Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...
ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΙΓΚΙΡΗΣ - LIVE SPORT
Δεδομένα τέτοια εποχή καμία ελληνική ομάδα δεν είναι έτοιμη. Φάνηκε και από τις γκέλες μας στην Ευρώπη. Ειδικά οι Big-4 που θα φουλάρουν για τα πρωτεία στην Ελλάδα αλλά και για μια αξιοπρόσεκτη πορεία εκτός συνόρων, θα πρέπει να καλύψουν τα κενά τους, τα οποία δεν είναι και λίγα. Οι αδυναμίες τους «βγάζουν μάτι» και τώρα «τρέχουν» προκειμένου να τις εξαφανίσουν και να παρουσιαστούν όσο το δυνατόν πιο έτοιμοι στη συνέχεια. Μάλιστα από τα μέχρι τώρα δεδομένα, εκτός από τις προσθήκες που έκαναν, οι τέσσερις «μεγάλοι» μπορεί να πραγματοποιήσουν ακόμα άλλες 15 μεταγραφές έως τα μέσα του Σεπτεμβρίου για να «δυναμώσουν» και να διεκδικήσουν μέχρι τέλους τους στόχους τους. Υπερβολικός αριθμός θα πουν κάποιοι, αλλά βλέποντας τα κενά που υπάρχουν μόνο υπερβολικός δεν είναι…
Ο Ολυμπιακός δείχνει ιδιαίτερα δραστήριος για ενίσχυση, αφού οι αδυναμίες του φάνηκαν και στα φιλικά και με τη Νάιμεγκεν. Αναζητείται αριστερός μπακ για βασικός, αμυντικός μέσος που στον άξονα θα κάνει τη διαφορά, εξτρέμ που θα βρίσκει δίχτυα και φορ (ένας) γιατί ο Μεντιλίμπαρ ουσιαστικά έχει μείνει μόνο με τον Ελ Κααμπί. Με ανοικτή ακόμα μία κίνηση, ο Παναθηναϊκός έχει ρίξει το βάρος του στην ενίσχυση της μεσαίας γραμμής του. Βασικός στόχος είναι η ενίσχυση του άξονα με έναν παίκτη που και θα «κόβει» και θα «ράβει»... Ο ΠΑΟΚ μπορεί να φτάσει και τις πέντε προσθήκες ακόμα μέχρι το τέλος της μεταγραφικής περιόδου.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΛΑΚΗΣ - SPORTDAY
Το ομολόγησε ο ίδιος ο Νίστρουπ μετά το ματς με την ΤΣΣΚΑ 1948. Η ομάδα του δεν μπόρεσε να ανακόψει καμία απ’ τις αντεπιθέσεις της βουλγαρικής ομάδας. Το συμπέρασμα σαφές: ο Παναθηναϊκός δεν χρειάζεται άλλη μία μεταγραφή για να μεγαλώσει απλώς το ρόστερ του. Χρειάζεται μεταγραφή για να διορθώσει μια αγωνιστική αδυναμία που πλέον δεν κρύβεται. Χρειάζεται έναν κανονικό αμυντικό χαφ. Έναν ποδοσφαιριστή που θα κλέβει μπάλες, θα κόβει αντεπιθέσεις, θα κερδίζει προσωπικές μονομαχίες και θα στέκεται μπροστά απ’ τους στόπερ σαν πραγματικό ανάχωμα. Όχι άλλον έναν χαφ που «μπορεί να παίξει και στο «έξι»». Το ποδόσφαιρο έχει γεμίσει από παίκτες που μπορούν να κάνουν λίγο απ’ όλα και τελικά δεν κάνουν επαρκώς αυτό που χρειάζεται η ομάδα.
Ο Ετιέν Καμαρά τα κάνει όλα αυτά στο… περίπου. Κι όταν μιλάμε για αμυντικό χαφ, το μαρκάρισμα δεν μπορεί να γίνεται στο… περίπου. Ο Παναθηναϊκός χρειάζεται κάποιον που να ξέρει πολύ καλά μια δουλειά: να προστατεύει την άμυνα. Αυτή τη δουλειά ήρθε να την κάνει ο Καμαρά. Για κάποιον λόγο, όμως, η επιλογή του δεν φαίνεται να δικαιώνει την ανάγκη για την οποία έγινε. Εδώ ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα. Όχι μόνο στο αν ο Καμαρά είναι κακός ή κακός ποδοσφαιριστής. Το πραγματικό ερώτημα είναι άλλο: ήταν ο κατάλληλος ποδοσφαιριστής για τη συγκεκριμένη ανάγκη; Αυτό οδηγεί αναπόφευκτα στο σκάουτινγκ. Τι ακριβώς βλέπουν οι σκάουτερ όταν αξιολογούν έναν παίκτη; Τι κρατούν και τι αφήνουν έξω απ’ την αξιολόγηση τους; Βλέπουν τα τρεξίματα; Τις πάσες; Τα κλεψίματα; Τα στατιστικά των μονομαχιών; Τα βίντεο; Όλ’ αυτά είναι χρήσιμα. Αλλά δεν αρκούν.
ΑΛΕΞΗΣ ΒΙΡΒΙΛΗΣ - ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ
Δύο μέρες πριν από τις κρίσιμες ρεβάνς σε Ολλανδία και Βουλγαρία, το συμπέρασμα είναι κοινό για Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό. Καλούνται να παρουσιάσουν ένα εντελώς διαφορετικό πρόσωπο. Οι πρώτοι αγώνες προκάλεσαν κάμποσα ερωτηματικά για τους και αιώνιους» και πλέον υπάρχει μόνο η υποχρέωση της πρόκρισης. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο. Ο Ολυμπιακός ταξιδεύει στην Ολλανδία για τη ρεβάνς με τη Ναΐμέγκεν έχοντας στις αποσκευές του τεράστια πίεση. Όχι μόνο γιατί το αποτέλεσμα του πρώτου αγώνα δεν του δίνει ασφάλεια, αλλά κυρίως επειδή η εικόνα του δεν θύμισε ομάδα που μπορεί να διαχειριστεί ένα τόσο απαιτητικό ευρωπαϊκό βράδυ. Αν θέλει να συνεχίσει, θα πρέπει να βγάλει περισσότερη προσωπικότητα και την ποιότητα που όλοι περιμένουν. Δεν μπορούμε να φανταστούμε π.χ. ότι δεν θα ξεκινήσει ο Ζότα Σίλβα.
Το ίδιο ισχύει και για τον Παναθηναϊκό απέναντι στην ΤΣΣΚΑ 1948. Οι «πράσινοι γνωρίζουν ότι η πρόκριση θα κριθεί από τη δική τους αγωνιστική μεταμόρφωση. Με περισσότερη συγκέντρωση, καθαρό μυαλό και αποτελεσματικότητα, γιατί σε τέτοια παιχνίδια δεν αρκεί η διάθεση. Χρειάζεται χαρακτήρας και αποφασιστικότητα. Σε αντίθεση με τους δύο «αιώνιους», ο ΠΑΟΚ, παρά την ήττα από την Άντερλεχτ, άφησε πιο πειστική εικόνα. Μπορεί στο τέλος να αποκλειστεί. Ως εικόνα όμως έδωσε την εντύπωση ότι ήταν πιο έτοιμος από Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό. Για τον «Δικέφαλον θα υπάρξει χρόνος για περισσότερη ανάλυση όσο πλησιάζει η ρεβάνς. Προς το παρόν, όμως, τα φώτα στρέφονται στον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό, που ταξιδεύουν αύριο και είναι σαφές ότι θα έχουν πολύ άγχος, γνωρίζοντας ότι μετά τα παιχνίδια θα έχουν είτε μια ιστορία επιτυχίας να διηγηθούν, είτε μια ακόμη δύσκολη ευρωπαϊκή αποτυχία να διαχειριστούν. Κακά τα ψέματα, αυτή είναι η πραγματικότητα.
ΚΛΕΑΝΘΗΣ ΒΑΛΑΡΟΥΤΣΟΣ - FORZA
Μπορεί να έχασε ο ΠΑΟΚ αλλά δεν έχει κάτι για να απολογηθεί. Ίσα - ίσα που η ομάδα έδειξε να είναι πιο αξιόπιστη από Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό, που προηγήθηκαν. Το ματς κρίθηκε με ένα γκολ αναπάντεχο σχεδόν σε νεκρό χρόνο κι από εκεί και πέρα, ενώ το άξιζε ο «Δικέφαλος», απλά δεν κατάφερε να γυρίσει το ματς, αν και το άξιζε και με το παραπάνω. Ήταν και άτυχος, βεβαίως, αφού έχασε το πέναλτι (τον… ψώνισε ο τερματοφύλακας τον εκτελεστή Μιχαηλίδη), αλλά τίποτε δεν χάθηκε, αφού με τέτοιες εμφανίσεις το συγκρότημα του Λίσι μοιάζει ικανό να γυρίσει την κατάσταση και να αρπάξει την πρόκριση μέσα στις Βρυξέλλες.
Αλήθεια είναι ότι οι Βέλγοι εμφανίστηκαν καλύτερα διαβασμένοι και μπόρεσαν να περιορίσουν τον χορό του Κωνσταντέλια, αλλά ευνοήθηκαν σαφώς από την εξέλιξη της αναμέτρησης, που έμοιαζε πιο πολύ με μαγική εικόνα. Μου άρεσε που ο Ιταλός προπονητής ελίσσεται και δοκιμάζει πράγματα, χωρίς να διστάζει και χωρίς εμμονές. Έπαιξε με δύο φορ, ξαναέβαλε τον Τέιλορ κεντρικό χαφ (αγνοώντας παντελώς τον Καμαρά, πράγμα που μπορεί και να προμηνύει εξελίξεις, που μακάρι να συμβούν), έφερε αριστερά τον Ζίβκοβιτς, άλλαξε ρόλο στον Κωνσταντέλια στην προσπάθεια να τον απελευθερώσει και γενικά το πάλεψε με όραμα... Σε κάθε περίπτωση, απογοήτευση και δάκρυα δεν ταιριάζουν σ’ αυτή την καινούργια ομάδα, που χτίζεται με τόσο ρεαλισμό και, γιατί όχι, και με έμπνευση.
ΠΑΝΟΣ ΛΟΥΠΟΣ - ΩΡΑ ΤΩΝ ΣΠΟΡ
Θα μπορούσαμε να γράψουμε για την αγωνιστική και ψυχολογική ετοιμότητα, αλλά κυρίως για τη συγκέντρωση και τη σοβαρότητα που έδειξε η ΑΕΚ και στο χθεσινό φιλικό, που το έπαιξε σαν να ήταν επίσημο. Θα μπορούσαμε να γράψουμε για το σόλο και την γκολάρα του Μίλαν Βιτάλις μόλις στο 18ο λεπτό από τη στιγμή που έκανε το ντεμπούτο του με την κιτρινόμαυρη φανέλα. Θα μπορούσαμε να σταθούμε και στα τρία γκολ του επιθετικού Γκατσίνοβιτς μέσα σε 22 λεπτά. Θα μπορούσαμε να σχολιάσουμε και να προσπαθήσουμε να εξάγουμε κάποια συμπεράσματα από το πώς χώρισε ο Νίκολιτς την ΑΕΚ σε δύο ισάξιες ενδεκάδες.
Αλλά όπως και να το κάνουμε μιλάμε για φιλικό με την Καλλιθέα, οπότε ας αφήσουμε τα συμπεράσματα για τον Σέρβο κόουτς. Ως εκ τούτου, επιτρέψτε μου να σταθώ σε κάτι πραγματικά εντυπωσιακό, κι ας μην είναι τίποτα που να προκαλεί εντύπωση όταν μιλάμε για τον κόσμο της ΑΕΚ. Γιατί όπως και να το κάνουμε, κι ακριβώς επειδή μιλάμε για ένα φιλικό με την Καλλιθέα σε μια βραδιά Σαββάτου στις 8 Αυγούστου, το να μαζεύονται στη Νέα Φιλαδέλφεια 20.000 «Ενωσίτες» το λες και τρέλα!
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ
*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.
