Η υπόθεση έγινε γνωστή πριν λίγες μέρες μέσα από έκθεση της Επιτροπής για τις Όψιμες Εκτρώσεις και τον Τερματισμό της Ζωής σε Νεογνά και Παιδιά. Η επιτροπή εξέτασε την υπόθεση και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο γιατρός που προχώρησε στην ευθανασία ενήργησε σύμφωνα με τις απαιτήσεις της δέουσας ιατρικής φροντίδας.
Το παιδί, ηλικίας σχεδόν 24 μηνών όταν τερματίστηκε η ζωή του, τον περασμένο Ιούνιο, είχε γεννηθεί πρόωρα, μόλις στην 26η εβδομάδα κύησης.
Κατά τη διάρκεια της σύντομης ζωής του υπέφερε από σοβαρή εγκεφαλική βλάβη, εγκεφαλική παράλυση και προβλήματα όρασης. Παράλληλα, αντιμετώπιζε επιληπτικές κρίσεις που δεν ελέγχονταν με φαρμακευτική αγωγή, ενώ παρουσίαζε και συσσώρευση βλέννας στους πνεύμονες, κάτι που δυσχέραινε σημαντικά την αναπνοή του.
Ο γιατρός και οι γονείς του παιδιού έκριναν πως η κατάστασή του δεν μπορούσε, πλέον, να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά με ιατρική θεραπεία και αποφάσισαν να προχωρήσουν στον τερματισμό της ζωής του, αναφέρει η Daily Mail σε σχετικό δημοσίευμα.
Σύμφωνα με την έκθεση, ο γιατρός είχε προηγουμένως συμβουλευθεί άλλους ανεξάρτητους γιατρούς για δεύτερη γνώμη. Εκείνοι κατέληξαν ότι το παιδί «εκείνη τη στιγμή δεν υπέφερε συνεχώς και αφόρητα». Οι επιληπτικές κρίσεις προκαλούσαν μεγάλη δυσφορία αλλά δεν ήταν συνεχείς», ενώ εκτίμησαν ότι «υπήρχαν ακόμη λογικές εναλλακτικές, όπως παρηγορητικές επιλογές και άλλα φάρμακα που ενδεχομένως θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε καλύτερο έλεγχο των επιληπτικών κρίσεων».
Η δεύτερη γνωμάτευση και η απόφαση
Στη συνέχεια ο γιατρός ζήτησε νέα, δεύτερη γνώμη από άλλον γιατρό. Εκείνος έκρινε ότι «η αφόρητη οδύνη του παιδιού ήταν ξεκάθαρα εμφανής» και ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις για την ευθανασία.
Η αρμόδια επιτροπή συμφώνησε με αυτή την εκτίμηση. Όπως ανέφερε, «όλες οι πτυχές τού “να είσαι άνθρωπος” -ως προς τις κινητικές δεξιότητες, τη συμπεριφορά και την προσωπικότητα- είχαν υποστεί σοβαρή βλάβη και δεν επρόκειτο να βελτιωθούν».
Πρόσθεσε ότι, παρ' όλες τις ιατρικές και μη ιατρικές παρεμβάσεις, οι γονείς και ο γιατρός δεν παρατήρησαν καμία βελτίωση και πείστηκαν πως το παιδί υπέφερε αφόρητα, χωρίς να υπάρχει προοπτική ανακούφισης.
Τι ισχύει στην Ολλανδία
Η υποβοηθούμενη θανάτωση για βαριά ασθενή παιδιά ηλικίας από 1 έως 12 ετών είναι νόμιμη στην Ολλανδία εδώ και δύο χρόνια. Πριν από την αλλαγή του πλαισίου η ευθανασία προβλεπόταν μόνο για νεογνά και για άτομα άνω των 12 ετών.
Για τα παιδιά αυτής της ηλικιακής ομάδας απαιτείται η έγκριση των γονέων, το παιδί να υποφέρει αφόρητα και να μην υπάρχει πιθανότητα ανάρρωσης. Για τους υπόλοιπους ασθενείς, η ευθανασία επιτρέπεται όταν το αίτημα προέρχεται από τον ίδιο τον ασθενή και ο γιατρός κρίνει ότι υπάρχει αφόρητη οδύνη. Ο γιατρός πρέπει, επίσης, να διαπιστώσει ότι ο ασθενής δεν βρίσκεται υπό πίεση και να ζητήσει δεύτερη ιατρική γνώμη.
Η Ολλανδία νομιμοποίησε την ευθανασία για ανίατες ασθένειες το 2002, ενώ το μέτρο απολαμβάνει ισχυρή κοινωνική υποστήριξη. Μέχρι την αλλαγή του πλαισίου δεν υπήρχε σαφής πολιτική για παιδιά ηλικίας ενός έως 12 ετών, καθώς θεωρούνταν πως δεν μπορούσαν να λάβουν μόνα τους αποφάσεις για τον τερματισμό της ζωής τους.
Πηγή: iefimerida.gr
