Οι γονείς Γκάρι και Κριστίνα Σάιντερς, όπως επίσης η γιαγιά και ο παππούς των παιδιών, τα είχαν απομονωμένα και αναγκασμένα να ζουν τουλάχιστον επί 4 χρόνια σε ένα δωμάτιο 3,6 x 3,6 μέτρων, μέσα στα σκουπίδια και στα περιττώματά τους.
Τα θύματα της κακοποίησης είναι ηλικίας από 1,5 έως 18 ετών, με το μεγαλύτερο να έχει αναπτυξιακή αναπηρία και να μην είναι σε θέση να γράψει σωστά ούτε το όνομά του.
«Τα περισσότερα από τα ζώα της φάρμας μας ζούσαν σε καλύτερες συνθήκες από ό,τι αυτά τα παιδιά», δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου ο σερίφης της κομητείας Βίντον, Ράιαν Κέιν, περιγράφοντας ένα άθλιο περιβάλλον. «Ήταν ένα πραγματικά αποκρουστικό θέαμα».
Ο εισαγγελέας της κομητείας Βίντον Γουίλιαμ Άρτσερ, υποστήριξε ότι δεν πρόκειται για υπόθεση εμπορίας ανθρώπων, αλλά για «ενδοοικογενειακή».
«Οι εικόνες που αντικρίσαμε είναι οι χειρότερες που έχω δει στα χρόνια που είμαι εισαγγελέας. Ήταν κάτι φρικτό, το απόλυτο κακό. Εχουν περάσει 24 ώρες και ακόμα δεν μπορώ να ξεφορτωθώ τη μυρωδιά. Κι αυτά τα παιδιά ζούσαν έτσι, κάποια από τότε που γεννήθηκαν. Έμοιαζαν με άγρια ζώα και δεν μπορούσαν να μιλήσουν».
Επτά από τα παιδιά μεταφέρθηκαν σε νοσοκομεία και ένα βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση και κρίθηκε αναγκαίο να διασωληνωθεί.
Στους γονείς των παιδιών και στους δύο παππούδες τους απαγγέλθηκαν από 16 κατηγορίες και ορίστηκε εγγύηση ύψους 300.000 δολαρίων για τον καθένα. Σύμφωνα με αμερικανικά ΜΜΕ, οι ερευνητές εκτιμούν ότι τα μέλη της οικογένειας μετακινούνταν επί περίπου δύο δεκαετίες σε διάφορες περιοχές του νότιου Οχάιο και φαίνεται πως απέφευγαν συστηματικά να δημιουργούν ιατρικά ή κρατικά αρχεία. Τα παιδιά δεν ήταν επίσης εγγεγραμμένα σε κανένα σχολείο.
«Ήταν ιδιαίτερα επιδέξιοι στο να κρατούν αυτά τα παιδιά μακριά από τα βλέμματα των αρχών», δήλωσε ο Γουίλσον, προσθέτοντας ότι, όπως φαίνεται, κανείς εκτός της οικογένειας δεν γνώριζε την ύπαρξή τους.
Ενδεικτικό της απομόνωσης των παιδιών είναι ότι σε μια κοινότητα με λιγότερους από 1.000 κατοίκους, κανείς δεν γνώριζε ότι μέσα στο συγκεκριμένο σπίτι ζούσαν παιδιά.
Πηγή: ethnos.gr
