MENU

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να αναφέρω για την ήττα του Παναθηναϊκού στην Κρήτη είναι ότι ο ΟΦΗ είχε πάρα πολύ μεγάλο πάθος και έφτασε δίκαια στην κατάκτηση της νίκης.

Η εικόνα κάθε παίκτη ξεχωριστά και της ομάδας του ΟΦΗ συνολικά, έμοιαζε με παιχνίδι δίχως αύριο που έπρεπε οπωσδήποτε να νικήσουν και τα κατάφεραν πραγματοποιώντας ένα πολύ καλό ματς.

Πάντοτε ο ΟΦΗ στους αγώνες με τον Παναθηναϊκό έβγαζε πολύ πάθος και με τον κόσμο και την ατμόσφαιρα που υπάρχει στο γήπεδό του, δημιουργεί δυσκολίες.

Το σίγουρο είναι ότι οι παίκτες του ΟΦΗ ήταν πολύ αποφασισμένοι και πήραν εγωιστικά κάθε μονομαχία και διεκδίκηση της μπάλας.

Πρέπει να καταλάβουν τα παιδιά του Παναθηναϊκού ότι με τον τρόπο που έπαιξε την Κυριακή ο ΟΦΗ, με τόσο πολύ πάθος δηλαδή, θα τους αντιμετωπίζουν σχεδόν όλες οι ομάδες ειδικά εκτός έδρας.

Είναι πολύ σημαντικό να μην υστερούν στις μονομαχίες και να είναι πνευματικά προετοιμασμένοι για ματς που θα πηγαίνουν στη δύναμη.

Ολοι λένε ότι ήταν το χειρότερο ματς του Παναθηναϊκού φέτος, εγώ πιστεύω ότι ήταν σίγουρα το χειρότερο δεύτερο ημίχρονο στο πρωτάθλημα. Και θα συμπλήρωνα ότι είδαμε δύο διαφορετικά ημίχρονα.

Στο ξεκίνημα του ματς η ομάδα μπήκε καλά, το γκολ που δέχτηκε ήταν πολύ τυχερό και χρειάστηκε να γίνουν δύο «τσαφ» για να μπει η μπάλα στα δίχτυα στην πρώτη στατική φάση του ΟΦΗ.

Ειδικά μετά την ισοφάριση σε 1-1, η εικόνα του ματς ήταν ότι εμείς είμαστε πιο κοντά στο να νικήσουμε, κάναμε κι άλλες ευκαιρίες και φαινόταν ως πιο πιθανό να πετύχουμε και δεύτερο γκολ πριν οι δύο ομάδες πάνε στα αποδυτήρια.

Σίγουρα δεν φαινόταν ότι θα γίνουν τόσο χάλια τα πράγματα στο δεύτερο ημίχρονο και ήταν πολύ σημαντικό στην εξέλιξη του ματς το δεύτερο γκολ του ΟΦΗ.

Η πιο μεγάλη ευθύνη ανήκει σίγουρα στον τερματοφύλακα, αλλά εγώ πιστεύω ότι κι ο αμυντικός που ήταν κοντά στον Πλατέλλα μπορούσε να πάει πιο γρήγορα στη μπάλα για να μπλοκάρει το σουτ.

Στο δεύτερο ημίχρονο η εικόνα του Παναθηναϊκού ήταν πολύ κακή. Κάναμε αρκετές λάθος πάσες και ατομικές ενέργειες στο χώρο του κέντρου που έκλεψε τη μπάλα ο ΟΦΗ και με αυτόν τον τρόπο κατάφερε και δημιούργησε ευκαιρίες, ενώ εμείς δεν κάναμε φάσεις και απειλήσαμε μόνο με τον Πούγγουρα σε μια-δυο περιπτώσεις.

Στο τρίτο γκολ υπάρχει καθαρό φάουλ στη γραμμή του πλαγίου πάνω στον Μπουζούκη για επικίνδυνο παίξιμο και δεν μπορώ να καταλάβω πως ο ΟΦΗ που έπαιξε με τόσο πολύ δύναμη είχε μόνο μία κίτρινη κάρτα από τον διαιτητή και αυτή πολύ νωρίς στο ματς.

Δεν έχει λογική, αλλά ήμασταν τόσο χάλια που δεν έχει ιδιαίτερο νόημα να το συζητάμε.

Φάνηκε επίσης ότι ήταν πολύ μεγάλη απώλεια που δεν είχε ο Γιώργος Δώνης στη διάθεσή του τον Γιόχανσον και τον Κουλιμπαλί για την κάλυψη της δεξιάς πλευράς.

Ο ΟΦΗ προσπάθησε αρκετές φορές να μεταφέρει το παιχνίδι του από αυτήν την πλευρά και δημιούργησε προβλήματα, ενώ δεν βγήκε στον Παναθηναϊκό η ανάπτυξη από την άμυνα, το χτίσιμο του παιχνιδιού με κοντινές πάσες στην κυκλοφορία της μπάλας.

Σε άλλα ματς μας βγήκε, στην Κρήτη όχι.

Ο κυριότερος λόγος ήταν ότι υπήρχε κακή σκέψη από πολλούς παίκτες: όταν έπρεπε να ντριμπλάρουν έκαναν πάσα, όταν έπρεπε να κάνουν πάσα έκαναν ντρίμπλα.

Ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο δεν μπορούσε να περάσει με τίποτα η μπάλα σωστά από το κέντρο προς την επίθεση.

Οταν ο αντίπαλος βλέπει μέσα στο ματς ότι έχεις δυσκολίες σε αυτόν τον τομέα, τότε θα συνεχίσει να σε πιέζει με τον ίδιο τρόπο, έχοντας ακόμα μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση…

Δεν ξέρω αν το πιο σωστό σε αυτήν την περίπτωση είναι να αποφύγεις την πίεση στο κέντρο και να ψάξεις με μεγάλες μπάλες τους επιθετικούς στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου.

Αλλά είναι πολύ πιθανό να πρόκειται για επιλογή φιλοσοφίας του προπονητή να παίζει η ομάδα έτσι για να μαθαίνουν τα παιδιά ένα σύγχρονο τρόπο ανάπτυξης και παιχνίδι με το παιχνίδι να διορθώνονται μέσα απ’ τα λάθη τους και να γίνονται καλύτεροι.

Αυτό πρέπει να το δεχτούμε εάν είναι η φιλοσοφία του προπονητή για την εξέλιξη της ομάδας.

Από τακτικής πλευράς ο Γιώργος Δώνης το προσπάθησε το ματς, ξεκίνησε με τρεις πίσω, το γύρισε σε τετράδα στην άμυνα στα μέσα του πρώτου ημιχρόνου, έβαλε ξανά τριάδα προς το τέλος.

Φαινόταν ότι έψαχνε την καλύτερη φόρμουλα, αλλά ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο πολλοί παίκτες είχαν κακή απόδοση.

Εκτός από τον Κάτσε δεν μπορείς να βρεις άλλον ποδοσφαιριστή να στάθηκε καλά και με έναν παίκτη δεν μπορείς να κερδίσεις ποτέ!

Εάν ήταν 8-9 σε καλή μέρα και οι υπόλοιποι όχι, τότε μπορείς να νικήσεις. Με μόνο έναν παίκτη σε καλή μέρα, όχι.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν στη μεσαία γραμμή γιατί υπήρχε ξεκάθαρη αδυναμία στο να περάσει η μπάλα προς την επίθεση όταν ο αντίπαλος ήταν οργανωμένος και -τουλάχιστον στο χθεσινό ματς- έλειψε πολύ ένας πιο δημιουργικός παίκτης σε αυτό το χώρο.

Κάθε ομάδα έχει κάποια περίοδο μέσα στη σεζόν που δεν είναι τόσο καλή, αλλά η εμπειρία του Γιώργου Δώνη και η κατάλληλη ψυχολογική προετοιμασία θα παίξει ρόλο στο να επιστρέψει η ομάδα στις νίκες την επόμενη Κυριακή με τον Ατρόμητο, που είναι σίγουρα πολύ δύσκολος αντίπαλος.

Με έναν παίκτη δεν μπορείς να νικήσεις ποτέ...
EVENTS