MENU

Οποιος επισκεφτεί τις αθλητικές εγκαταστάσεις του Παναθηναϊκού στο Κορωπί θα διακρίνει αμέσως ένα μεγάλο γκράφιτι στον τοίχο του κεντρικού γηπέδου προπόνησης της πρώτης ομάδας.

«Παναθηναϊκός θα πει μαχητική ψυχή» αναγράφει.

Οσοι εργάζονται στο ποδοσφαιρικό τμήμα, όλα τα τμήματα της Ακαδημίας, οι προπονητές, οι φροντιστές, οι πάντες, το αντικρίζουν καθημερινά από την πρώτη στιγμή που ο σύλλογος βρέθηκε στο συγκεκριμένο χώρο.

Τώρα στα πιο δύσκολα επαγγελματικά χρόνια του τριφυλλιού και δη την παρούσα διετία, το νόημά του μηνύματος αυτού εμπεριέχει πολύ μεγαλύτερη ουσία αλλά και σημασία.

Και είναι ευχής έργον για τον Παναθηναϊκό που διαθέτει τους κατάλληλους ανθρώπους στα πράσινα αποδυτήρια, ανθρώπους που αποδεικνύονται πέρα ως πέρα ικανοί για να περάσουν αυτό το μήνυμα κατευθείαν στη ψυχή των ποδοσφαιριστών και να αποκτήσει στην πράξη το νόημα που του πρέπει.

Δεν (μπορεί να) είναι τυχαίο το γεγονός ότι αυτή τη διετία, από το Νοέμβρη του 2016 με προπονητή τον Στραματσόνι για την ακρίβεια, ο Παναθηναϊκός δεν έχει ηττηθεί ποτέ από τον Ολυμπιακό.

Δύο 1-0 που ήταν σαφώς για παραπάνω στη Λεωφόρο κι άλλα δύο 1-1 στο Φάληρο, σε τέσσερα ματς.

Ειδικότερα όμως για τη φετινή έκδοση του Παναθηναϊκού με τους πιτσιρικάδες του, η επέκταση του αήττητου αυτού σερί αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία κι ο Γιώργος Δώνης, έχοντας πλήρη γνώση και συναίσθηση της φανέλας και της νοοτροπίας που επιβάλλεται να έχει κάθε ποδοσφαιριστής που τη φοράει στο κορμί του, δεν πιστώνεται μόνο τα τρεξίματα, τις τακτικές προσεγγίσεις και τα ανασταλτικά ή δημιουργικά του πλάνα ανάλογα με τον αντίπαλο.

Πιστώνεται κυρίως τη σωστή νοοτροπία που έχει περάσει στους ποδοσφαιριστές του, τη μαχητική τους ψυχή για κάθε μπάλα και την αυτοθυσία όλων για την ομάδα.

Αυτό είναι το μεγαλύτερο επίτευγμά του και παίζει τεράστιο ρόλο στα «ειδικών συνθηκών» ματς όπως αυτό με τον Ολυμπιακό στο Φάληρο.

Για την ίδια την ομάδα το μεγαλύτερο κέρδος είναι η παρακαταθήκη για το μέλλον. Η συνειδητοποίηση της συνταγής, αν προτιμάτε καλύτερα, για να φεύγεις αλώβητος ακόμη κι όταν δεν έχεις τις παραστάσεις, την ίδια εμπειρία και τα «αστέρια» του αντιπάλου σου και αγωνίζεσαι μέσα στο «φλεγόμενο» γήπεδό του.

Οι πιτσιρικάδες του Παναθηναϊκού από τον Μπουζούκη, τον Χατζηγιοβάνη, τον Μαυρομμάτη μέχρι και τον Κότσαρη που πήρε το βάπτισμα του πυρός, γνωρίζουν πλέον από πρώτο χέρι ότι σε όλα τα ματς και ειδικά στα ντέρμπι πρέπει πρώτα και πάνω απ’ όλα να μάχεσαι και να καταθέτεις στο γήπεδο τη… ψυχή σου.

Το είδαν, το βίωσαν, το κατανόησαν και το εμπέδωσαν, ότι καμία ατμόσφαιρα δεν μπορεί να σε πτοήσει με αυτήν την (ατομική) νοοτροπία και (ομαδική) συσπείρωση.

Και από τη στιγμή που ο φάρος της νεότερης ηλικιακά ομάδας του πρωταθλήματος είναι το άμεσο μέλλον, τα επόμενα ματς και τα προσεχή χρόνια η παρακαταθήκη αυτή αποτελεί οδηγό και φάρο προς την επιτυχία και την επιστροφή στους τίτλους.

Το γκολ για Οσκαρ του Εργκους Κάτσε, με τo «σομπρέρο» στον Μπουχαλάκη και το εντυπωσιακό δεξί «σκροπ» που κατέληξε στο δεξί «παραθυράκι» του Σα, δεν αποδείχθηκε αρκετό στους «μπέμπηδες» του Δώνη για να πανηγυρίσουν την πρώτη τους νίκη σε φετινό ντέρμπι και μάλιστα μέσα στο Φάληρο.

Ο Παναθηναϊκός είχε ένα εξαιρετικό ανασταλτικό πλάνο που εγκλώβισε τον αντίπαλο και περιόρισε στο ελάχιστο τις απειλές στο μεγαλύτερο μέρος του ντέρμπι, αλλά ήταν ταυτόχρονα πολύ κακός, ο χειρότερος φετινός όπως υπογράμμισε κι ο Δώνης, στο κομμάτι της δημιουργίας, μη μπορώντας να κρατήσει την μπάλα στη μεσαία γραμμή και να παράγει υποσχόμενες ευκαιρίες για γκολ.

Επιπλέον, είχε και την ατυχία να πραγματοποιήσει δύο αναγκαστικές αλλαγές (Διούδης, Μαυρομμάτης) και ειδικά ο σοκαριστικός τραυματισμός του Διούδη ήταν πλήγμα για το τριφύλλι.

Ο Δώνης δικαιώθηκε περίτρανα για την επιλογή του Κάτσε στην 11άδα, περίμενε σαφώς περισσότερα από την είσοδο του Μουνιέ στο ματς, καθώς ο Γάλλος δεν αντεπεξήλθε στις προσδοκίες και ήταν συνολικά αρνητικός με εξαίρεση μία κόντρα που έβαλε στο σουτ του Καμαρά με την εστία αδειανή.

Αλλά το κυριότερο πρόβλημα που του προέκυψε στη διαχείριση του ντέρμπι ήταν ότι είχε δεμένα τα χέρια απ' τις δύο αναγκαστικές αλλαγές που πραγματοποίησε, όντας εκ των πραγμάτων υποχρεωμένος να κλείσει τις κινήσεις του από τον πάγκο μόλις στο 73’…

Αυτή η συνθήκη και το αίσθημα αυτοσυντήρησης των ποδοσφαιριστών, που οπισθοχώρησαν περισσότερο απ’ ό,τι έπρεπε για να διατηρηθεί μείνει τέλους το 0-1, έφεραν τα προβλήματα και την «πολιορκία» στο τελευταίο 20λεπτο μαζί με τις καθυστερήσεις, με τον Μαρτίνς να πετάει το (ούτως η άλλως μη αποδοτικό) πλάνο του στο καλάθι και να τοποθετεί τον Σισέ σε θέση στράικερ, ψάχνοντας με γεμίσματα το κεφάλι του.

Μία άτυχη στιγμή της άμυνας έφερε την ισοφάριση στο 90+5’, όμως ουδείς μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν αποτελεί παράσημο για τους πιτσιρικάδες του Παναθηναϊκού η νοοτροπία, το πάθος και η δεύτερη συνεχόμενη κατάθεση ψυχής στα απανωτά φετινά ντέρμπι.

SDNA Google news
ΜΑΘΕΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ - ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ SDNA logo ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Παναθηναϊκός: Το πιο μεγάλο κέρδος, η παρακαταθήκη για το μέλλον
EVENTS